KATTENBABBELS

Een koude en toch warme maand februari

2012-02-24T13:15:00.001-08:00

We weten het en betreuren het dat we het weblog niet erg regelmatig bijhouden. De toch onverwachte koude heeft voor veel extra werk gezorgd. Net als bij mensen hebben onze katten door de koude meer last van allerlei kwaaltjes.
Eerst zijn we druk geweest met het trachten binnen halen van de zwakkere buiten katten. De hele gezonde vinden de kou niet leuk maar redden zich met onze hulp en met extra dekentjes in de hokken wel, maar de zwakkere ouderen hebben het hier veel moeilijker mee. En dan hebben we nog een paar katten met vachtproblemen die we gewoon moesten helpen. Een kat met een vervilte vacht heeft enorm veel pijn en kan zich daardoor steeds slechter bewegen, elke beweging doet dan pijn. De enige oplossing is dan een groot deel van hun vacht weghalen. Je begrijpt die kunnen dan in deze ernstige kou niet meer naar buiten ondanks dat ze dat het liefst willen.
Daarnaast hebben de zieke extra klachten gekregen door de kou. Omdat ze al zwakker zijn is de kans op complicaties veel groter en om dit te voorkomen en te bestrijden zijn we erg druk geweest met mediciaties en verzorging.
Ondanks ons aller inzet hebben niet alle dieren het gered. En dat blijft moeilijk.
Hopelijk blijft het nu wat beter weer en kunnen de dieren allemaal weer opknappen.
Naast deze drukte en trieste zaken toch ook enige hartverwarmende. Mensen die ons in de moeilijke tijden blijven steunen en soms steun uit onverwachte hoek.
Zo'n geval was een telefoontje van de conciërge van de LTS in IJmuiden. Die heeft samen met enige leerlingen een inzameling gehouden voor voer. Wat een geweldige aktie, dank.

Overhandiging voer in de LTS.

Even tussendoor ivm Kerstactie ...

2012-02-02T15:47:00.000-08:00

Begin februari 2012;

We hadden jullie veel eerder de uitkomst van de 50% Kerstactie willen vermelden, maar het wachten was onder andere op alle afschriften. En uiteindelijk bleken dat er heel veel te zijn, doordat we een record bedrag aan donaties hebben gekregen. Heel veel mensen hebben aan de zwervertjes gedacht en steun betuigd, maar dat betekent nu dus ook heel veel rekenwerk. En al deze lieve mensen krijgen een persoonlijk dank-je-wel toegstuurd (mits het adres op het afschrift staat of bij ons bekend is, en dat is helaas niet altijd zo). Tijdens het nakijken van de afschriften werken we meteen onze donateurslijst bij en schrijven we de bedankjes. Dit alles om ons dubbel werk te besparen. Maar ja, je snapt het waarschijnlijk wel; we hebben het, in dit geval gelukkig, wel over een paar uur werk! En, zoals je hieronder kunt lezen, hebben we die paar uur nu simpelweg niet vrij kunnen maken. De werkelijke uitslag houden jullie tegoed en is hopelijk een kwestie van een paar dagen. Voor degene die echt nieuwsgierig zijn; we zitten boven de 3000 euro!!!!

Aan alle kanten blije en dankbare gezichten bij de uitslag van de Kerstactie!

Klittekop ...

2012-02-02T15:37:00.000-08:00

16 - 01 - 2012, maandag;

Tijdens de dagelijkse voerronde in de haven komen we uiteraard ook altijd even aan op één van de meest favoriete plekjes op de R...weg. Daar leeft een groepje zwerfkatten die we al heel lang kennen, en waarvan enkele ook aaibaar zijn. En dat maakt het voor ons ook nét even leuker. Want wat is een grotere beloning als je in de regen een voerbak staat te vullen en je wordt ondertussen overladen met koppies en likjes van zeiknat geregende maar o zo dankbare zwerfkatjes? Zo is daar natuurlijk de inmiddels befaamde éénoog Clementine, maar ook de zwarte Lizzie doet aan vriendelijkheid niet voor haar vriendin onder. Lizzie kun je wel aaien maar ze vind dat reuze eng. Dus doen we dat niet, we laten haar in haar waarde.

Nu weten we al jaren dat Lizzie een rotvacht heeft snel verklit, en eens in de twee jaar heeft ze een scheerbeurt nodig. We houden in de gaten wanneer het weer zo ver is. En helaas leek het erop dat het nu hoognodig tijd werd voor haar trimbeurt, maar ja... midden in de winter laten we liever geen zwerfkat zonder 'jas' lopen. We hoopten er het beste van en probeerden het zo lang mogelijk uit te stellen. Misschien was het haalbaar tot de lente te wachten...

Tot ik vannacht tijdens het voeren per ongeluk tegen Lizzie aankwam. ik schrok me rot. Nu voer ik meestal in het donker en bij de zwarte kat, die eigenlijk altijd als een balletje in haar hok blijft liggen tijdens onze bezoekjes, had ik dan ook niet gezien hoe ernstig de situatie inmiddels was. Haar vacht zat mega in de klit en voelde keihard aan. Dit was onacceptabel en kon geen uitstel meer verdragen. Wat moest de poes hier last van hebben! Het verklaarde ook meteen haar chagrijnige gedrag van de laatste tijd. Een vervilte vacht voelt alsof er continu aan je haar wordt getrokken. Geen pretje dus...

Met Lizz in een kooitje zo snel mogelijk de rest gevoerd en op naar huis. Daar aangekomen ben ik, in etappes, bijna vier uur bezig geweest om haar van centimeters vacht te ontdoen. Nu kun je onder een vervilte vacht niet zo maar een tondeuse zetten, daar is simpelweg geen ruimte voor zonder de huid open te halen. Dus stukje voor beetje knip je eerst milimeters van de bovenkant af, tot je een klein gaatje hebt waarvanaf je wel kunt scheren. Uiteindelijk was het bijna 04.00 uur in de ochtend voor ik met een pijnlijke rug van het gebogen staan, naar bed kon. Dat was dan mijn straf voor mijn onvergeefelijke kortzichtigheid!

Lizzie heeft het gefrutsel rustig toe gelaten en leek te beseffen dat ze zich met elke klit die verdween een stuk beter voelde. Onder al die vervilte stukken bleken ook nog eens grasaren als splinters in haar huid te zitten. Ze heeft er enkele kleine wondjes aan over gehouden. Nadat ik een tas vol vilt heb verwijderd, kon ik haar huid nog even afnemen met een lauw washandje en heb ik haar nog even lekker gemasseerd. Iets wat ze bijzonder op prijs stelde! Ik heb mijn lesje weer geleerd, na mijn welgemeende excuses aan Lizz te hebben overgebracht...

Winterse zwervers ....

2012-02-02T15:15:00.000-08:00

11 - 01 - 2012, woensdag;

Het is deze winter drukker dan ooit in de opvang en steeds weer worden we gebeld omdat er zwerfkatten rondlopen in woonwijken. Met name hier in Velsen-Noord. Nu is er een bepaalde buurt waar veel oude woningen zijn gesloopt en waar de eigenaars na verhuizing de katten hebben achtergelaten. Want geen van de door ons opgevangen dieren wordt ooit opgehaald. Kater Woody is daar één van. Eigenlijk zitten we (te) vol, maar toen vandaag het telefoontje kwam over deze bejaarde jongen, konden we niets anders dan hem meenemen. Het dier was overduidelijk aan het eind van zijn Latijn; broodmager en zichtbaar ziek. In deze winterse temperaturen zou hij het niet veel langer redden op straat. In de opvang laat hij zich heerlijk verwennen, ook al moet hij noodgedwongen zijn hok delen met poes Koret, die het gezelschap op prijs stelt. Woody is een lieverd en we gaan ons uiterste best doen om hem op te lappen!

Woody heeft een lange weg te gaan, voor we op zoek kunnen naar een lief nieuw baasje voor hem...

Maar het kan altijd voller; 's avonds tijdens de voerronde in de haven, zetten we weer de vangkooi in de hoop Blanche en Biker te vangen. Deze twee zwervers willen we dolgraag herenigen met hun zieke maat Siempie, die in de opvang ongeduldig op hun wacht. De drie veteranen moeten van de één op de andere dag van hun vaste stek weg. Een rottige situatie, want de drie verwilderde katten laten zich niet zomaar oppakken. Het verhaal erachter is zo nodig nog rotter en is in een notendop al op dit blog verteld. Ik wil het zelf nog enigszins aanvullen omdat ik echt flink pissig ben:

Al jaren woonden er een groep zwerfkatten naast het OIG / IHD, een kringloopwinkel die de opbrengst schenkt aan hulpbehoevenden in de samenleving. Toen het stuk braakliggend grond waar onze jongens woonden, werd verkocht en bebouwd, mochten de dieren op uitnodiging van de beheerder op het terrein van het OIG komen leven. Er werd een tweede hok door hun bijgezet en de dieren hadden het er goed; ze werden extra bijgevoerd en mochten soms zelfs in de winkel slapen! De klanten en vrijwilligers van het OIG leefden met de katten mee en er werd allerlei lekkers voor ze meegebracht. Na een klein jaar hield de toenmalige beheerder er mee op en kwam er een ander. Klaarblijkelijk geen kattenvriend want in no-time werd de toegang tot de winkel onzegt met een bord 'verboden voor katten' (?). Nu had ik daar op zich geen moeite mee en zelfs nog enige begrip voor. Dat begrip verdween echter toen een maand later werd gesommeerd de hokken te verwijderen. Er zou een carpoort komen en er was geen plek voor de katten meer. Fijne organisatie die voor 'de zwakkeren in de samenleving' opkomt. Horen daar ook deze kansloze katten niet bij dan?

Je begrijpt natuurlijk wel dat die carpoort er nog immer niet is, maar de hokken werden dus buiten het hek gezet. Aan de straatkant, op de openbare weg. Veel keuze hadden we echter niet en toen ook het buurbedrijf van de OIG over deze situatie begon te klagen was de maat voor ons vol. Dit kon zo niet langer. En omdat Siempie toch al medische zorg kreeg en extra controle nodig had, besloten we de drie zwervers terug te vangen en voorlopig in de opvang te laten leven. Tegen alle verwachtingen in hadden we de schuwe Siem al snel kunnen vangen. En vandaag volgde dan zowaar nummer twee; de witte Blanche! We konden hem, net als Siem, in zijn schuilhok opsluiten. Met hok en al in de ambu gezet (wat zijn we toch blij met die auto!) en in de veilige laadruimte de kat overgezet in een kooitje. Hok weer terug en nu is het wachten op Biker. Maar dat is weer een ander verhaal!

Siempie en de witte Blanche begroetten elkaar na ruim een week vol gemauw, gelik en koppies geven! Wat een fijne hereniging!

Te erg voor woorden ...

2012-02-02T14:46:00.000-08:00

04 - 01 - 2012, woensdag:

Ik zit niet snel verlegen om woorden, maar soms komen we dingen tegen die zich nauwelijks laten beschrijven. En vandaag deed zich zo'n gelegenheid voor:

Ik zit thuis en sta op het punt om mijn broodnodige middagtukje te doen. De telefoon gaat. In mezelf mopperend neem ik op. Maar mijn vermoeidheid is als bij toverslag verdwenen. Een kennis van de VolkstuinVereniging hier in Velsen-Noord doet een noodoproep. Er zou een poesje met een gebroken been in de kantine zitten...

Op de VolkstuinVereniging Wijkeroog zit een groep zwerfkatten waar ook wij voor zorgen. Hier zij je zwarte Vickie en de oude Happie genieten van hun dagelijkse maaltje...

Nu weet ik inmiddels uit ervaring dat veel mensen niet goed inschatten wanneer een pootje gebroken is, dus ook nu hou ik in mijn achterhoofd dat het waarschijnlijk wel om een gekneusd hinkepootje zal gaan. Maar niets is minder waar. Wat ik even later aantref is afschuwelijk. Mijn hart breekt bij de aanblik van een graatmager lapjespoesje dat rillend op schoor wordt gehouden. Een achterpootje bungelt er losjes bij en blijft slechts aan een smal reepje vel hangen. Uit een open breuk steekt een stuk bot. Geen bloed, wel opgedroogd vlees. Dit is een oude wond. Het arme dier is waarschijnlijk aangereden, heeft daarbij een open botbreuk opgelopen en zich daarna verscholen. Niet in staat om te lopen, niet in staat om te rennen en jagen. In deze kou geen eten kunnen vinden, wachtend op een vreselijk lot. Ik vermoed dat ze er zo al een dag of tien bijzit. Inmiddels flink onderkoelt en bijna lethargisch.

Ik kijk op de klok. Het is 16.55, en mijn dierenarts sluit vandaag om 17 uur. God, laat haar nog even open zijn. Of in ieder geval de telefoon opnemen! De Goden zijn me inderdaad gunstig gestemd en Elly neemt op. Na mijn korte uitleg mag ik direct komen. En voor één keer heb ik eens niets tegen. Ik vlieg naar IJmuiden en storm even over vijven de wachtkamer binnen met het hoopje ellende in een deken in mijn armen. Het lieve beestje heeft in de auto zelfs nog een hapje gegeten en de pijnstiller die ik heb gegeven slaat duidelijk aan. Ze is rustig, alert en laat zich makkelijk onderzoeken.

Onze dierenarts is normaal altijd heerlijk nuchter en op een vriendelijke maar professionele manier toch zakelijk. Voor het eerst in al die jaren dat ik haar ken, zie ik emoties. Ik neem het haar verre van kwalijk want de aanblik van dit beestje zal iederéén beroeren. Je hart breekt bij de wetenschap wat dit poesje heeft moeten doorstaan. Werkelijk een ware lijdensweg. Beide willen we daarom het dier redden. Wanhopig zoeken we naar een oplossing; de achterpoot moet geamputeerd worden, maar de poes is in deze conditie veel te zwak om de operatie te overleven. Ze zou eerst minstens een dag of 10 moeten aansterken. Maar we kunnen haar niet nog dagen met een open botbreuk laten liggen. De poot zelf is al afgestorven, maar boven in haar dij zit nog duidelijk een woekerende ontsteking. (Vooral niet te goed naar onderstaande foto kijken als je niet tegen open breuken kunt.)

Tegen beter weten in zoeken we naar andere mogelijkheden. Die zijn er niet. We kijken elkaar aan en nemen in stilte afscheid van dit schatje... Oh, wisten we maar... konden we maar.... We hadden je zó graag willen helpen! Het kost me 's avonds moeite om in slaap te vallen. Het beeld van dit arme poesje staat nog heel lang op mijn netvlies gebrand.

Vieze praatjes ....

2012-02-02T14:15:00.000-08:00

03 - 01 - 2012, dinsdag;

Ook ik ontkom er niet aan; vieze praatjes, onderbroekenlol. Nou ja, lol...
Poep. Overal ligt poep. De acht oudere kittens die we nog steeds in huis hebben, lopen leeg. Ze hebben diarree en niet zo'n beetje ook. Het loopt de kontjes uit, en ondanks dat ze allemaal zindelijk zijn, liggen er overal toefjes poep. Ze halen de kattenbakken niet meer. Het is doodzielig. Voor hen, want ik zie ze om de haverklap naar de bak rennen, en ijverige pogingen doen om hun poeperdjes schoon te houden die nu rul en gezwollen zijn van het likken en de derrie. En zielig voor mij. Ik ben continu aan het wassen; de kleden en het zeil, kittenkontjes, kattenbakken... om moedeloos van te worden.

Ondanks de diarree zijn de oudere kittens bijzonder vrolijk en levendig ...
De kittens herplaatsen is geen optie. Niet in deze toestand. Ze zijn er allang oud genoeg voor, de meeste zijn al ruim zes maanden oud (!), maar deze eeuwigdurende diarree gooit roet in het eten. We hebben al van alles geprobeerd; nog maar eens ontwormen, antibiotica, diarree-remmers, pro-biotica. En al maanden gaat er heel veel geld op aan extra grit (alle bakken worden nu dagelijks verschoond en ontsmet in plaats van om de dag) en speciaal dieetvoer. Hypo-allergeen, Intestinal, Sensitivity....het lijkt allemaal niets te helpen. Met veel moeite wisten we een verzamelmonster schone ontlasting op te vangen, en na drie keer testen komt er eindelijk iets uit: Giardia.

Even ben ik opgelucht; daar kan ik iets mee! Hier kan ik gericht tegen 'vechten'. De behandeling is relatief simpel maar erg arbeidsintensief. En duur. Heel duur.
Dagen lang moeten we alle katten (in huis én in de opvang) Panacur geven. Dit is oorspronkelijk een ontwormmiddel, maar het werkzame bestanddeel Fenbendazol, is tevens hét middel om de superbesmettelijke darmparasiet Giardia uit te roeien. Mits je het middel zes dagen geeft, en de kuur na twee weken herhaald. Na enige rekensommen blijkt dat we voor bijna 500 euro aan Panacur nodig gaan hebben. Waar halen we dat nu weer vandaan...?

Goddank komt er al wat geld binnen van de 50% Kerstactie en het andere deel wordt vergoed door het Noodfonds van Stichting Dierenlot, waar we ook de auto in bruikleen van hebben. Trouw worden alle katten dagelijks hun medicijn toegediend en wordt ik erg inventief in het bedenken van methoden om ook de wildjes hun pilletje te laten eten. Na bijna een maand komt de uitslag van het controle-onderzoek; Giardia exit! Joepie...
Maar al snel blijkt dat we te vroeg hebben gejuigt. De Giardia is dan wel verdwenen, maar de diarree niet. Er zijn nog maar twee mogelijkheden: de kittens in laten slapen, of wachten tot ze wat ouder zijn, de weerstand wat beter en vaak verdwijnt de diarree dan alsnog. Omdat de eerste keuze geen optie is (de kittens zijn verder gezond en levendig) zit er niets anders op dan het uit te zitten. Nu ja, voor zitten is geen tijd... er moet gewassen worden!

En terwijl ik bezig ben met dit strontvervelende gedoe, wordt ineens onze Robin ziek. Hij vermagert rap en wil nauwelijks meer eten. De 7 jaar oude Robin hebben we als kitten bij de Vuurtoren weggeplukt waar hij de zoveelste nakomeling was van zwerfpoes Koetje. Het heeft overigens jaren geduurd voordat we deze slimme mama konden vangen voor castratie! De zwart / witte Robin was één van de eerste zwervertjes die we permanent in huis namen, en we zijn bijzonder gehecht aan dit ventje die in slimheid niets aan zijn moeder onderdoet. Hij is een levende herinnering aan haar, en mede daarom ons erg dierbaar. Ik aarzel slechts een dag en neem hem mee naar de dierenarts. Ook die staat even voor een raadsel, maar geeft hem uiteindelijk een injectie tegen de torenhoge koorts en een injectie Convenia (antibiotica). Het middel doet zijn werk wonderbaarlijk goed en op de terugweg al begint meneer weer babbels te krijgen!

Toch nog afscheid van mijn dappere meid ...

2012-02-02T13:40:00.000-08:00

03 -1 - 2012, dinsdag:

Zomaar een dag. Een dinsdag. Lijkt op alle andere dinsdagen. Ik maak schoon, verzorg de dieren, doe de administratie. Maar ik ben er niet bij. Ik zie de wereld in een waas van tranen. Want deze dinsdag is de dag dat ik mijn Luna heb laten inslapen. Totaal onverwacht kreeg ze een paar dagen geleden een dikke buik. Binnen een week leek het of ze een waterballon had ingeslikt.
FIP, buikvliesontsteking. Een dodelijke ziekte die helaas steeds vaker ogenschijnlijk gezonde katten treft. Het was of de zes maanden oude Luna het nog niet eens besefte. Nog geen pijn had of ergens last van ondervond. Ze waggelde gewoon achter me aan, met die dikke buik zwaaiend van links naar rechts. Moest ik wachten? Tot de FIP haar hersentjes zou bereiken en attaques veroorzaken? Ze is nu eigenlijk nog zo goed. Maar ik weet dat het uitstel van exequtie is en dat de pijn en de narigheid om de hoek liggen te loeren op een kans om toe te slaan. Ik maak het moeilijke besluit: Luna gaat zoals ze heeft geleefd, op het hoogtepunt er uit! God wat was ze bijzonder, dit halflangharige kind ....

Een terugblik, want Luna heeft in korte tijd veel indruk gemaakt en al een heel leven geleefd.
In de afgelopen zomer hebben we haar na een tip bij een alleenstaande moeder weggehaald. Ze kon de katten die ze in huis had niet verzorgen en toen de moederpoes haar kittens begon te verstoten, liet ook zij de kleintjes aan hun lot over. Luna hebben we als eerste weggehaald. Ze lag bijna comateus op de koude vloer. Onderkoeld, uitgedroogd. Zonder dekentje, geen kruik...niets. Maar wel in het gezelschap van vlooien. Véél vlooien. Zoveel dat het vier weken oude kitten nauwelijks meer bloed in het lijfje had. Haar tandvlees en tong waren door de bloedarmoede spierwit. Ze had haar oogjes wijdopen, maar die keken blind de wereld in door het tekort aan voedingsstoffen. Ze had al uren niets gegeten of gedronken, misschien zelfs al in geen dagen. Luna lag daar in haar eentje dood te gaan...

Het is kantje boord geweest, maar dit vechtertje leefde dag na dag op. Ze laafde zich aan de warmte van mijn eigen lijf, en ook haar zicht werd beter. Al liet ze zich niet tegenhouden door haar tijdelijke blindheid. Als je niet beter wist merkte je het niet eens; ze kon net zo rennen en spelen als de anderen. Ach, ze bleef wat achter met groeien, maar ze was groots in haar dankbaarheid. Haar broertjes en zusjes hebben we overigens, met mama-poes een dag later weggehaald. Gelukkig konden ze terecht bij kittenopvang Haarlem, waar Simone dagen met ze bezig is geweest om ze stabiel te krijgen, want ik had mijn handen al vol aan Luna en zes andere doodzieke katten.
Voor één van de geredde kittens kwam onze hulp alsnog te laat en de kleine overleed vijf uur later op Simone's schoot. De andere twee én mama-poes Saar hebben het dankzij haar goede zorgen gered en uiteindelijk goede baasjes gekregen.

Luna vond bij ons aansluiting bij de even oude Knorretje [foto boven], en de twee werden dikke maten. Samen op de bank liggen pret-poten, elkaar wassen, samen eten, samen slapen, de pootjes om elkaar heen. Dit was een setje, dit moest zo blijven. Altijd. Ik zou ze hebben gehouden, alle twee. Voornamelijk omdat ik me zorgen maakte om de gezondheid van Knorretje, die ook al zo veel heeft meegemaakt. En Luna, die brutale kleine donderse meid, die was er helemaal bovenop gekomen door haar vechtlust en vastberadenheid. Daar maakte ik me helemaal geen zorgen meer over. Fout!
De dikke FIP-buik sloeg hard en onverwachts toe. En zo nam ik geheel onverwachts afscheid van mijn dappere meid.
Knorretje ligt nu alleen op de bank, en het heeft dagen geduurd voordat hij weer begon te pret-poten...

Voor Luna

"Mijn tijd is nu gekomen,
ik neem afscheid van mijn vrouwtje, van een te kort leven, van alles wat we delen.
Maar laat me in dit laatste uur niet alleen,
hou me vast
voel mijn hartslag verstillen
en ik ga in rust heen...

Ik lik de tranen van je gezicht
ik voel je verdriet
En als je straks naar huis gaat
vind dan troost in dit gedicht.

Je behoed me voor de aftakeling,
bevrijd me van de pijn,
en zolang je mij niet vergeet, je mijn geur herinnert, en mijn ogen voor je ziet
zal ik immer dicht bij je zijn."

Marya

Luna (Loïs) zoals we haar altijd zullen herinneren ...

Attentie voor openingstijden en bereikbaarheid

2012-01-31T03:51:00.000-08:00

Voor iedereen: Attentie voor de openingstijden en bereikbaarheid van de stichting en vooral van Marya!
Zoals hier al vele malen op dit weblog vermeld is het erg druk met de zorg voor de dieren en met de papieren/ambtelijke afhandelingen om dit mogelijk te maken. Mede omdat de nood-opvang bij Marya aan huis is en zij ook degene is die de telefoon beantwoord, schiet het prive-leven er ernstig bij in.. De zorg van de dieren gaat van morgenvroeg door tot vaak midden in de nacht. Zeker met katten die bijzondere verzorging nodig hebben zoals suikerziekte die op exacte tijden medicatie en controle nodig hebben, net zoals bij mensen. Alleen dit al geeft een zware belasting, maar als er dan ook nog regelmatig mensen s'morgens vroeg bellen en onaangekondigd voor de deur staan dan gaat dit mis. Ook wij en vooral Marya hebben onze rust en prive-leven nodig om dit werk te kunnen volhouden.

We hebben jullie medewerking hierbij dus nodig!

Niet onaangekondigd langskomen.
Niet bellen voor 10.00 uur s'morgens.
Niet bellen tussen 16.00 uur en 19.00 uur ivm verplicht rusten.
Niet vele malen achter elkaar bellen indien er niet opgenomen wordt, dan zijn we druk en kunnen niet opnemen. (nummer herkenning staat aan en we proberen echt terug te bellen)

Bij voorbaat dank.

2 van de 3

2012-01-22T03:24:00.000-08:00

Een tot nu toe gedeeltelijk succes, Blanche en Siempie zijn binnen en veilig. Vooral Siempie was ons zorgenkindje. Hij loopt al een tijd met iets aan zijn bekkie. Hij kon niet meer normaal eten, daarom werd zijn eten al gemalen. Verder kreeg hij de laatste tijd om de dag een pijnstiller om te voorkomen dat hij niet meer zou eten en dan zou verzwakken en het allemaal nog veel erger zou kunnen worden.
Het vangt veel makkelijker als katten eten, dan kunnen we ze lokken naar onze officiële vangkooi en hoeven we niet het grove geschut tevoorschijn te halen. Met zo'n officiële vangkooi worden de dieren veilig gevangen, ze zijn zo geconstrueerd dat er bijvoorbeeld geen staart tussen kan komen en dat er genoeg ruimte voor ze is en ze niet verwond raken. Verder zijn onze mensen die deze vangkooi gebruiken geïnstrueerd.
Intussen zijn we met Siempie naar de dierenarts geweest en is zijn bekkie onderzocht. Hij heeft een ontsteking en we gaan dit behandelen. Een verdere uitleg hierover zal Marya zelf nog doen op dit blog.
Jullie hebben het hier intussen veel vaker gehoord, maar het is nog steeds hartstikke druk. Behalve dat ook wij aan het einde van het jaar vele ambtelijke en papieren afhandelingen en verantwoordingen moeten afleggen is het ook op het vlak van de dieren een gekkenhuis. We hebben gewonde dieren door aanrijdingen, gedumpte en voor ons onbekende gevonden zieke dieren, Siempie Blanche die gevangen zijn, Biker die gevangen moet worden die allemaal heel veel aandacht vragen en daarnaast de dagelijkse verzorging, schoonmaak, de speciale verzorging van de zieke en jonge dieren, voerrondes dierenarts bezoek, ophalen goederen bij hele lieve donateurs en belangstellenden, financiën en die papieren afhandelingen. Gelukkig hebben we een enorme steun aan de het afgelopen jaar bijgekomen vrijwilligers.
Wij hopen dat jullie begrip hebben voor de situatie. Zodra er weer wat tijd is zal Marya zelf hier op blog weer wat laten horen. Ze zal dan ook de uitslag geven van de einde jaars kerst aktie.

Vangen Blanche, Siempie en Biker

2012-01-13T02:13:00.000-08:00

We zijn de afgelopen periode buiten het "gewone" werk druk geweest met het vangen van Blanche, Siempie en Biker. Deze 3 zitten tegen onze zin in in een hokje langs een drukke doorgaande weg, helaas het kon even niet anders.
Het hok heeft jaren gestaan bij een organisatie die zegt op te komen voor een bepaalde zwakkere groep in de samenleving, maar daar hoorde deze zwervers kennelijk niet bij. De vorige beheerder van die plek vond dat ze er wel bij hoorden en liet ons een hok plaatsen op hun terrein en maakte zelfs een opening in de deur om ze in de winter een warm plekje te geven. Helemaal geweldig. De nieuwe beheerder is het hier echter helemaal niet mee eens en het hok en dieren moesten onmiddellijk van "zijn" terrein af. Alsof dat zomaar kan, katten zijn nogal halsstarrig als het om hun woning gaat en vang ze maar.
Daarom stond het hokje nu tijdelijk op deze ongunstige plaats.
Tevens heeft Siempie iets aan zijn bekkie, hij eet erg moeilijk en kreeg nu gemalen eten. Dus zijn we aan de slag gegaan om deze groep te vangen om Siempie mee te kunnen nemen naar de dierenarts en een betere plek voor ze te vinden.
Ook het vangen van deze groep, groep want ze hangen enorm aan elkaar, een echte vriendengroep, vereist de nodige expertiese. Blanche is een vrijdoos en goed benaderbaar, Siempie is normaal al schuw en nu hij iets mankeerd helemaal en Biker is een zeer ervaren vrijbuiter die zich helemaal niet laat benaderen. Verder zijn Blanche en Siempie de dikste maatjes die je maar kunt voorstellen, een leuk ontroerend verhaaltje hierover volgt nog,deze moeten dus gelijktijdig gevangen worden. Het wordt nog een hele klus!

Het betreffende hok met Blanche (de witte kater) en Siempie in betere tijden.

Wat kunnen de zwervertjes nog meer gebruiken?

2011-12-30T03:21:00.000-08:00

30-12-2011 vrijdagochtend 11 uur;

Na een verrekt kort nachtje bedacht ik me ineens dat ons geregeld wordt gevraagd wat de zwervertjes nog meer nodig hebben. Sommige mensen geven immers liever iets 'in natura'.
Nu, hier komt ons top 10 verlanglijstje:

Postzegels. We hebben flink wat administratie en er moet bijna dagelijks iets op de post.
Stofzuigerzakken Kärcher A 2004. De bekende halve-maanmodellen. Iedere dag wordt er minstens een uur lang gezogen. Maar ook de filter en de stang met zuigmond zijn hard aan vervanging toe!
Een stoomreiniger. De huidige heeft het na een kort maar zeer intensief leven opgegeven... Het merk maakt niet uit, als het maar om een (semi) professioneel model gaat.
Kleden en kleedjes. Denk daarbij ook aan badmatjes etc. Alles tussen de 50 centimeter en 2 meter in. We gebruiken de grote kleden in de opvang en in de Blokhut waar meerdere katten wonen, en de kleinere kleedjes liggen in de kennels en buitenhokken. Heerlijk tegen de kou!
Tuinafscheiding. We hebben bij de opvang in Velsen-Noord een flink stuk grond extra gekregen (9 bij 11 meter). Uiteraard moet dat zo snel mogelijk ontsnappingsproof en katveilig worden afgeschermd. We zoeken dus nog gaaspanelen, houten schuttingdelen, flinke maat stoep / grindtegels en alles wat een tuin leefbaar maakt....
Hamsterkooien. Voor de tamme muizen (ja, die hebben we ook) zijn we nog op zoek naar een anti-rommelhok. Deze hamsterkooien zijn vrijwel geheel van kunststof en hebben nauwelijks tralies. Zo kunnen de muisjes veilig leven zonder het risico te lopen dat de opvangkatten ze te pakken krijgen.
Blikvoer en droogvoer. Ieder soort en merk is van harte welkom.
Medicijnen voor dieren. Heb jij nog medicatie over en doe je daar niets meer mee? We zijn dolblij met (restjes) pijnstillers, wormenmiddelen, antibiotica etc. etc.We hebben gedegen kennis van het toepassen van dergelijke medicatie en bij twijfel raadplegen we altijd eerst onze vaste dierenarts!
Dieetvoer bij blaasgruis. Ieder merk is zeer welkom. Zelf gebruiken wij bij voorkeur de volgende merken: Urinary S / D van Royal Canin, te koop bij de dierenarts. Of we bestellen Vetcomplex Urology bij https://www.dierapotheker.nl te koop vanaf 11 euro. Goedkoper dan de bekendere merken, de katten eten het graag en het helpt tegen struviet én oxylaat! Zowel brok als natvoer.
Dieetvoer tegen diarree. Ook deze Vetcomplex Digestive bestellen we bij voorkeur bij bovenstaande webwinkel omdat het goed gegeten wordt en aanzienlijk goedkoper is dan bij de meeste dierenartsen. Maar ook Hill's I / D, Royal Canin Intestinal of Royal Canin Sensitivity zijn uitstekende opties. Zowel harde brokjes als natvoer.

De genoemde punten staan overigens in willekeurige volgorde. En natuurlijk komen we graag spulletjes ophalen, mits omgeving Velsen, Haarlem of Beverwijk. Geef dan even een belletje of sms...(0620504875)

Foto: voorbeeld van een anti-rommelhok

50 % Kerstactie; verloop & bedankjes!

2011-12-29T18:37:00.000-08:00

30-12-2011, vrijdagochtend 2.00 u:

Lieve mensen,
Al is het in de holst van de nacht, en voor mij de eerste keer dat ik zelf weer op het blog schrijf, maar ik moet en zal wat van me laten horen. Ik ben namelijk zo ontzettend blij en dankbaar!
Er wordt zo gul en lief gereageerd op de 50% Kerstactie, die overigens nog loopt tot 5 januari 2012. (Voor meer info kun je even doorlinken naar www.samenwerkende-dierenclubs.nl). Later in de week kom ik hier nog op terug.
Ik wil wel graag een soort tussenstand laten weten: We zijn de 1000 euro al ruim gepasseerd! Er zijn weer rekeningen betaald en goddank staat er weer een fijne stapel blikvoer op de voerrondes te wachten. Net op het nippertje, want de laatste drie treetjes stonden op het punt om aangebroken te worden!

En wat is het nu fijn om de voerronde te doen, ondanks de rampzalige weersomstandigheden. Maar we komen Katai regelmatig tegen. Sterker; hij hobbelt tegenwoordig een stukje met ons mee op drie pootjes! Iets wat deze schuwe kater nog nooit heeft gedaan....Wat is dat dan leuk om hem zo in zijn sas te zien en wat kan het toch raar 'lopen'. En ook de éénogige Clementine staat ons bijna dagelijks op te wachten. Wat ziet ze er gelukkig uit, nu ze weer op haar eigen stekkie zit! Het besluit om deze gehandicapte zwervers op hun vaste plekje terug te zetten na hun herstelperiode in de veilige opvang, heeft me slapeloze nachten bezorgd. Kon ik dat wel doen? Was het wel verantwoord? Nu durf ik volmondig JA te zeggen!

Nog geen week geleden was ik daar niet zo van overtuigd; de trouwe Clementine was ineens verdwenen. Drie weken daarvoor hadden we haar uitgezet en nu ineens spoorloos. De ene na de andere dag ging voorbij. Dan begint de twijfel te knagen. Wat is er in godsnaam gebeurd? Is ze weggepest door haar groepsmaatjes nu ze maar 1 oog heeft? Is ze door een voorbijganger meegenomen? Aangereden? Vele zoekacties leverde geen enkel aanknopingspunt op. Ook de nieuwe vrijwilligers waren hartverwarmend bezorgd. Groot was dan ook de opluchting toen nieuwkomer Irma me 's avonds na haar voerronde sms'te; Clemmie was er weer! En ook de dag daarop zat ze prinsheerlijk in haar eigen hokkie, samen met huisgenootje Lizzie. Het zal een raadsel blijven waar ze heeft uitgehangen, maar gelukkig is de club weer compleet!
Foto: Etenstijd thuis, het leukste moment van de dag met tientallen tevreden smekbekkies....

Ik dwaal inmiddels vreselijk af van het idee dat ik alleen een korte tussenstand van de Kerstactie wilde geven en enkele bedankjes wilde plaatsen. Maar het is zo leuk om weer tijd te hebben voor het blog, en mensen, wat heb ik een hoop te vertellen! Er is zoveel gebeurd de laatste maanden. Helaas te veel om alsnog te melden, maar mijn eerste voornemen voor het komend jaar leg ik hierbij vast: ik zal op deze plek weer minstens twee keer in de week over al die bekende zwervers verhalen, én een aantal nieuwe katten aan jullie voorstellen. En met een beetje goede wil kunnen jullie binnenkort ook zelf kennismaken met de nieuwe vrijwilligers. Dankzij hen heb ik eindelijk wat meer tijd vrij voor al het achterstallige werk. En om zomaar eens een avondje t.v. te kijken; wat een heerlijke luxe!

Mijn eerste dank-je-wel gaat dan ook naar hen uit: Marije, Monique, Irma, mama Irma en tante Irma (ja, de hele familie gaat mee op pad, lachen!) DANK JULLIE WEL! Joki dank je voor het controleren van de chipregistraties. Leo, Robin en Frank; welkom! Deze heren gaan allerlei andere klussen voor ons doen. Eindelijk weer wat mannen erbij die zich voor de dieren gaan inzetten...top!

Verder een hartelijk dank-je-wel voor de familie De Klerk uit Haarlem. Ook dit jaar stond Paul weer met dozen vol lekkers op de stoep. En nu eens niet voor de katten maar voor al onze medewerkers. En dat is ook wel eens leuk! De kerststollen en bonbons worden uitgedeeld aan alle vrijwilligers; smullen jongens!

Sylvia uit Heemskerk kwam in haar rol als reddende engel: zij stond met maar liefst dertig treetjes blikvoer en 20 kilo brokjes voor de deur. Werkelijk geen dag te vroeg... we kunnen weer even vooruit (dagelijks gaan er ruim 2 treetjes blikvoer doorheen en zes kilo brokken, plus nog wat dieetvoer).

En er zijn twee bedrijven die ik even wil uitlichten: Firma Scheepers (scheepsolie) en Firma Thiele (zeevisgroothandel), beiden uit IJmuiden, reageerden beiden gul op onze oproep aan bedrijven om mee te doen met de 50% Kerstactie. Klasse!

Verder kregen we lieve pakketjes van de IJmuidense Daniëlle, Els uit Velsen-Noord, de Santpoortse Jetty (met poes Bloemkool) en haar plaatsgenote mevr. Verburg. Al die tassen vol kattenvoer zijn enthousiast goedgekeurd door de opvangkatten! En natuurlijk dank-je-wel mensen, voor al die giften die tot nu toe zijn gestort. De één klein, de ander wat groter, maar allemaal recht uit het hart gegeven, vaak met een lieve tekst erbij. Het blijft me ontroeren; al zijn het helaas te veel namen om hier te noemen. De meeste zijn ons inmiddels wel bekend (de anonieme zusjes uit het oosten des lands deden ook weer ruimschoots mee), maar ook dit jaar een aantal onbekenden die de zwervertjes en ons een hart onder de riem wilde steken. We zijn er zó ontzettend blij mee....

Als laatste wil ik nog twee anderen bedanken, al heeft dat verder niets met de Kerstactie te maken. Net voor de Kerst kwamen zij namelijk met hun eigen actie, en die spontaniteit wordt bijzonder gewaardeerd:

Susan (links) en haar vriendin hadden voor Kittenopvang Haarlem allerlei kattenspulletjes verzameld. Kittenmelk, dekentjes, flessen, noem maar op. Tegen de tijd dat ze de spullen wilden overhandigen was de kittenopvang er echter net mee gestopt. Welliswaar tijdelijk, maar een hoop spulletjes konden niet zo lang bewaard blijven in verband met de houdbaarheidsdatum. Simone, van de kittenopvang, deed het voorstel om de spullen te verdelen tussen andere opvangadressen in de regio en noemde daarbij ons. Nog geen dag later stond Susan en haar vriendin hier met een auto vol bruikbare zaken. Dozen vol kittenvoer, flessenmelk, krabpalen en speeltjes werden uitgeladen. Het leek wel sinterklaasavond... We zijn dolblij met de kruiken, thermometers, halsbandjes en kittenpakketjes. Susan runt kattenpension Poekie in Haarlem en wist al deze spulletjes via haar klanten bijéén te krijgen, dus allemaal: Bedankt!

Niet veel later kreeg ik een telefoontje van ADA, een holistische dierenartspraktijk uit Amsterdam (http://www.alternatievediergeneeskunde.nl). Daar staat op de balie een fooienpotje dat aan het eind van ieder jaar gedoneerd wordt aan een dierenorganisatie uit de buurt. Toevallig had één van hun vaste klanten, Annet uit Velsen-Noord, wel eens over ons gesproken. Nieuwsgierig geworden belde één van de artsen naar mij met de vraag om meer info. Kort daarop is er inderdaad dik 80 euro gestort op onze kattenrekening. Geweldig!

Het is nu bijna half vier in de ochtend, weer veel te laat natuurlijk. Ik ga afsluiten met de angstige gedachte dat ik vast en zeker iemand vergeten ben te noemen. Hoe moet ik ook kiezen uit al die fantastische steunbetuigingen? Lieve mensen, fantastisch dat we op jullie kunnen rekenen, nu het water echt tot onze lippen begon te komen... Beste wensen en een heerlijk 2012 alvast! Tot gauw, liefs Marya

Vooraankondiging 50% actie

2011-12-08T08:22:00.000-08:00

Mede dierenliefhebbers en iedereen die dierenwelzijn hoog hebben. Wij willen jullie vast melden dat we hard aan het werk zijn met de einde jaars 50% actie.
Vanaf 15 december gaat deze weer van start En het is toch een geweldige kerst en/of einde en nieuwjaars- gedachte?
Een uitgebreidere uitleg over deze actie met achtergronden en hoop voor de toekomst volgt nog.

Een beeld van de afgelopen winter. Moeilijk omstandigheden voor dieren en vrijwilligers. Hopen ook dit jaar weer op jullie ondersteuning.

BLIJ, Blij, blij, We zijn zo BLIJ!

2011-12-06T08:44:00.000-08:00

En waarom dan wel? Nou we hebben een hele nieuwe en geheel voor ons werk ingerichte
KATTEN-AMBULANCE

We hebben deze ambulance tot onze beschikking gekregen van de stichting DIERENLOT. Deze stichting blijft de eigenaar, maar wij hebben het gebruiksrecht. En wat zijn we er blij mee en dankbaar voor.

Stichting Dierenlot is een stichting die begaan is met het lot van dieren en stichtingen als de onze steunt. Een link naar deze stichting is: Stichting Dierenlot

Een enorme stap voorwaarts. De auto die we reeds jaren hiervoor gebruikte was aan vervanging toe. Dit was een normale personenwagen die ons jarenlang in weer en wind door de haven had gebracht en de vele ritjes over niet zo heel goede wegen hadden hun tol gevergd en de wagen is aan rust toe.

En hier is hij dan:

Onze nieuwe trots.We hebben hem afgelopen zondag officieel in gebruik genomen en de eerste ritjes zijn er reeds mee gemaakt.

Voor geïnteresseerden in deze officiële ingebruikname en opnames van de inrichting van de ambulance zijn er leuke filmpjes op internet.

De eerste is gemaakt door Ko van Leeuwen voor de IJmuider Courant met als link:Ingebruikname ambulance Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden

De tweede is een filmpje gemaakt door RTV-NH die het in hun nieuwsbericht hebben uitgezonden. De link naar dit filmpje is:Ingebruikname ambulance Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden

Van alle havenkatten een enorme en welgemeende DankjeMAAUUUWW kompleet met een koppie en lik voor iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt

Alles goed met Clemmie en Katai

2011-11-17T11:19:00.000-08:00

Voor wie er in geïnteresseerd is: Het gaat goed met Clemmie en Katai.. Nadat we ze weer buiten hebben herenigd met hun vrienden hebben we deze twee nog wat intensiever als normaal gevolgd en beide geven aan weer blij te zijn buiten. Clemmie laat zich elke dag bij het voeren uitgebreid aaien en knuffelen. Voor haar verzorgers is het een echte schat. Katai is altijd al veel schuwer en voorzichtiger geweest. Dit is eigenlijk het normale gedrag van de zwerver. Ze zijn erg schuw en laten zich bij uitzondering makkelijk benaderen, ze zijn angstig en schuw. Dat is ook hun beschermingsmechanisme, de mens is in hun leven meestal niet erg leuk voor ze geweest, vaak zelfs schandalig.
Daarom laat Katai zich pas zien als het stil en rustig is, meestal dus later op de avond en komt niet voor een aai, maar is wel dankbaar voor een hapje eten.

Foto van Clemmie, na verwijderen oog.

Katai en Clemmie weer buiten

2011-11-08T07:05:00.000-08:00

Na de nodige heefdbrekertjes en aankijken zijn gisteren Clemmie en Katai weer terug in hun eigen omgeving. Voor wie dit niet gevolgd heeft: Clemmie is een dame op leeftijd bij wie we na een oogbeschadiging dat oog hebben moeten laten verwijderen. Katai is een kater op wie er geschoten is en daardoor zijn rechter voorpoot moet missen.
We hebben hun gedrag uitgebreid bekeken en daaruit bleek toch duidelijk dat ze het vrije buiten leven met hun eigen vrienden erg misten. En dat bleek, toen we de kooi uit de auto en ze loslieten was er meteen een reactie. Eenmaal losgelaten liepen ze blij naar hun bekende plekje en werden ze meteen verwelkomt door de anderen. Katai's maatje die we al hele periode ondanks dat we naar hem uitkeken niet hadden gezien stond er nu ook zomaar weer. Leek wel of ie gebeld was:"we komen eraan".
Blij dat het weer zo gegaan is en dat onze analyse klopte, hier zijn ze op hun plek en gelukkig.
Wat wel blijft: door deze operaties is een groot gat in onze financien geslagen.
Hopelijk denkt u aan ons. Misschien een mooie kerstgedachte?

Nieuwe vrijwilligers in aktie

2011-11-05T04:47:00.000-07:00

Zoals al gemeld hebben zich enige nieuwe vrijwilligers bij ons aangesloten. En na een paar keer mee te zijn geweest zijn deze nu zelfstandig aan de slag gegaan. En volgens de havenkatten tot volle tevredenheid. Vers eten en drinken en als klap op de vuurpijl kriebels, krabbels en een aai. Mauw.
Deze nieuwe vrijwilligers zijn: Monique (hoop dat dit de juiste spelling is) en de anderen ziin een gehele groep. Irma, samen met haar moeder en tante. Voor al deze dames geldt dat ze, behalve echte dierenvrienden zijn het ook heerlijk vinden om een rondje door de haven te maken. En als die twee zaken dan gecombineerd worden kom je vanzelf bij ons terecht.
Het is toch leuk een gezonde bezigheid en dan meteen iets goeds doen voor je omgeving.
Dames, veel plezier en het wordt bijzonder op prijs gesteld.

Nieuwe vrijwilligers

2011-10-28T05:14:00.000-07:00

De afgelopen periode zijn we met twee nieuwe vrijwilligers voor het voeren/verzorgen in de haven op pad geweest. Daar zijn wij erg blij mee. Het is voor ons net zoals bij vele andere organisaties moeilijk om de juiste enthousiaste en gemotiveerde vrijwilligers te vinden. Vandaar ook onze vreugde dat we met deze mensen op pad konden en hopen we dus ook van harte dat ze tot onze vaste groep vrijwilligers gaan behoren en dat ze net zoveel plezier beleven aan de verzorging van onze zwervers als wij.
Een leuke bezigheid en wandelen in de haven en dan ook nog iets goeds doen wat gewaardeerd wordt. Gezond voor lichaam en geest.
Sommige van de zwervers hebben zich van hun beste kant laten zien aan de nieuwe krachten en zich uitgebreid laten aaien, anderen waren voorzichtig nieuwsgierig, maar de reacties zijn positief.
Verder zijn we begonnen aan het winter klaar maken van de verblijven. Nog een rondje schoonmaken, controleren op tocht en waterdichtheid en iets meer dekentjes en kussentjes. En nu maar hopen op een milde winter.

Vervolg gewonde dieren

2011-10-14T04:48:00.000-07:00

Eerder hebben we u reeds geïnformeerd over enige gewonde katten. Van twee daarvan hebben we uitegelgd wat er mee aan de hand was en verder gemeld dat Marya zelf nog wat zou toevoegen over nog twee bijzondere gevallen. Dit kan zij door de aanhoudende drukte jammer genoeg niet zelf doen, dus doe ik een poging.
De eerste is een van onze bijzondere dames, Clementine, vernoemd naar Calamity Jane, u begrijpt deze dame heeft al wat calamiteiten overwonnen. Deze oude en zeer geliefde dame, door ons maar ook zeker door de omwonende in haar gebied heeft haar linker oog beschadigd. Dit bleek na een bezoek aan onze dierenarts ernstig. Na nog geprobeerd te hebben het oog te redden moest dit helaas verwijderd worden. U begrijpt voor een in huis wonende kat is dit al vervelend, maar als je buiten jezelf staande moet weten te houden? Wij en mede dierenvrienden zullen haar scherp in de gaten houden.
Een tweede en misschien nog wel vervelender geval is dat van kater Katai (Vietnamees voor Gordijn). Deze kater vonden hinkend op 3 poten, dat wordt dus vangen en na zelf het dier te hebben onderzocht een bezoek aan onze geliefd dierenarts Ellie van praktijk: In De IJmond bleek na een röntgenfoto dat er een kogeltje zat in zijn gewricht van zijn rechter voorpoot. Verschrikkelijk, hoe kan dat toch? Lopen er dan van zulke dierenbeulen rond? Diernbeulen die schieten op onschuldige dieren die niemand tot last zijn?
De enige oplossing voor Katai was een operatie waar zijn gehele rechter voorpoot verwijderd is.Voor elk dier een ramp, maar zeker voor een buiten levende kat.
U zult begrijpen dat met twee van deze kostbare operaties (350 en 400 euro) onze nood en andere kas zijn uitgeput en hopen dat u aan ons zult denken. Met iedere gift zijn wij en onze dieren u bijzonder dankbaar.

Clementine, oude dame die nu een oog moet missen. Een schat van een kat. Help haar en ons

Werelddierendag

2011-10-04T00:43:00.000-07:00

Ook wij willen even stilstaan bij: WERELDDIERENDAG. De dag dat we dieren in het zonnetje zetten.
Uw eigen dieren en die in uw eigen omgeving hebben het natuurlijk al hartstikke goed, krijgen elke dag een lekker bakje eten, drinken en een geweldig plekje om te liggen en geef ze vandaag nog maar eens een extra knuffel.
Maar hopelijk denkt u dit jaar ook aan de dieren die het helemaal niet makkelijk, laat staan leuk hebben. Dieren die door ongeïnteresseerde eigenaren het huis uitgedonderd worden. Nog elk jaar worden ook wij hiermee geconfronteerd. Mensen die bij voorbeeld vakantie vele malen belangrijker vinden als hun huisdier die elke dag zijn liefde geeft. Dieren die dan gewoon buiten huis worden gezet. Afgelopen week nog, mensen die op vakantie zijn naar Thailand en die hun kat op een volkstuincomplex achterlieten. Gelukkig heeft dit dier mazzel gehad en een nieuw thuis gevonden bij iemand die wel om m geeft en deze mazzelkat heeft vandaag gelukkig wel dierendag.
Laten we vandaag dus denken aan de minder mazzel hebbende dieren. U zou vandaag kunnen besluiten om eens een dagje geen of biologisch vlees te eten zoals verschillende organisaties vragen. U zou eens een buurtgenoot die slecht voor zijn huisdier zorgt daarop kunnen aanspreken. En natuurlijk ons steunen.

Kortom: DOE EENS WAT VERSTANDIGS EN LEUKS VOOR EEN DIER! Eigenlijk elke dag, maar vandaag in het bijzonder.

Stichting Zwerfkatten op open dag asiel IJmuiden

2011-10-02T01:55:00.000-07:00

Vandaag, zondag 2 oktober zijn wij aanwezig op de open dag van het Kerbert asiel in IJmuiden. Deze open dag, en onze aanwezigheid is een traditie op de zondag rond wereld dierendag. Iets wat wij onze dieren eigenlijk toch elke dag wensen.
Vanaf ongeveer 12 uur hopen wij onze stand klaar te hebben en iedereen te verwelkomen. We hebben leuke spullen bij ons, hopelijk zit er iets leuks voor u of uw geliefde huisdier tussen. De opbrengst komt uiteraard geheel ten goede aan de dieren.
En dat geld kunnen we zo bijzonder goed gebruiken. Ook wij hebben te maken met economische tegenwind, stijgende kosten en minder inkomsten. Door het slechte weer vooral zaterdag op het havenfestival hebben we daar veel minder geld verdiend dan gehoopt. Wij zijn natuurlijk enorm blij met de mensen die het barre weer hebben getrotseerd en ons hebben bezocht. Daarvoor en voor uw aankopen en giften in de collecte bus onze hartelijke dank.

Onze stand op het havenfestival IJmuiden 2011, op dat moment nog droog, maar dat ging veranderen, helaas

Korte inhaalslag gebeurtenissen sptember 2011

2011-10-02T01:52:00.000-07:00

Beste geïnteresseerden van onze weblog, zoals u ziet hebben we nog steeds een probleem met onze "oude" weblog. Degene waarbij wij die gratis maakte is overgegaan van de ene naar een andere server en software en dat is helemaal niet goed gegaan. Zodoende hebben we nu deze weblog snel aangemaakt om u van informatie te voorzien en te laten weten dat we onverminderd zorgen voor onze zwerfkatten.
Wij hopen dat binnenkort alles duidelijk wordt omtrent deze weblogs en dat we dan weten welke weblog we houden en waar u ons dan weer kunt volgen,
Voorlopig is het deze!

Maar nu verder met de zwerfkatten:
Deze maand hebben we alle verblijven van onze katten in de haven een grote schoonmaak gegeven. Zo'n twee, drie maal per jaar maken we een grote schoonmaakronde. Elke dag tijdens onze voorronde houden we de verblijven wel bij, maar ook hier is weleens een voorjaars- en een najaars- schoonmaak tornado nodig. Nu zijn de verblijven weer klaar voor de winter en dan hebben de katten deze verblijven zo enorm hard nodig. Denk maar terug aan de afgelopen winter met de vele sneeuwval. Hopelijk dit jaar wat minder.

Helaas zijn we de afgelopen maand getroffen door enkele gewonde dieren.
Gebeld door een oplettende wandelaar over een kat met een trekkend pootje vlak bij een van onze voerplekken zijn we samen met de dierenambulance uitgerukt. Het was een goed melding. Er liep inderdaad een breke been in de rondte, nu nog vangen. Na een avond tot in de nacht aktie is dat gelukt en zit hij in de opvang met een gebroken pootje. Dat pootje kan nu met volledige rust genezen. Je moet er toch niet aan denken dat zo'n dier zich buiten moet zien te redden.
Later tijden een van onze voerronde zagen we weer een kat trekken met zijn voorpootje. Dat wordt weer vangen en ook deze keer weer niet de makkelijkste. Kon je maar uitleggen dat het voor hun eigen bestwil is en dat we het beste met ze voor hebben, helaas dat kunnen we niet. Na enig tijd hebben we hem gelukkig kunnen vangen en is in onze opvang. Wat er precies met deze kat was gaat Marya uitleggen, want dit was weer een apart geval

Gelukkig hebben we ook leuke mededelingen. We hebben de afgelopen periode een flinke groep katten, jonge en oudere weer een goed huis kunnen geven. Het is een geweldig gevoel zo'n dier een nieuw huis bij een enthousiaste iemand te kunnen geven. Zenuwachtige nieuwe baasjes en katten die het soms meteen, soms na enige gewenning samen verder leven. Het is zo leuk later de enthousiaste verhalen te horen van de mensen soms voorzien van een prachtige foto. Daar doen we het voor.

Zorro en Edwin, de nieuwe bedrijfskater en zijn personeel, dikke maatjes.

2011-09-18T11:25:00.000-07:00

Dit is (voorlopig?) het nieuwe weblog van:

Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden

Door problemen met het omzetten van onze oude weblog van kattenbabbels.web-log.nl naar kattenbabbels.weblog.nl en de problemen die onze beheerder daarbij ondervindt, zijn we genoodzaakt op zoek te gaan naar een oplossing.

En dit kan de oplossing worden!

We gaan zo snel mogelijk dit weblog inrichten en weer berichten plaatsen.

Excuses voor het ongemak