Eerste reacties op 50% actie ...

We vinden het iedere keer weer hartverwarmend dat mensen positief op de 50% actie reageren. Terwijl we het eigenlijk nooit verwachten en ons bij elke actie afvragen of het wel gaat aanslaan. Ook deze keer zaten we goed in de rats omdat wij later begonnen met de actie.

We zijn zo blij met de eerste giften, dat we hierbij de heer Van Den Boogaart, 'oude' Els, meneer Heida, familie Waage - Viskil, familie Smit - De Goede en mevr. Kamps alvast willen bedanken. Samen hebben zij al ruim 150 euro gestort!

Met een deel van dit geld hebben we een pril poezengezin kunnen helpen (mama en drie kittens). Allen hadden zij niesziekte en dus de nodige medicatie nodig, maar daarnaast gaf de moederpoes bijna geen melk, en waren de ukkies langzaamaan aan het verhongeren. Net op tijd werd onze hulp ingeroepen, en alle beestjes zijn behandeld. En voorlopig staat er genoeg melk en kittenvoer op de plank om ook dit gezinnetje er helemaal bovenop te krijgen! Een goede tweede kans in hun leven, en een goede start van onze actie....

Start 50% zomeractie !!

ICHT       PERSBERICHT        PERSBERICHT   

Zomerhulp voor zwerfkatten weer broodnodig

Het is bijna traditie, want ook dit jaar start op 1 juni de 50% actie voor de zwerfkatten uit Velsen. Eén maand wordt ieder bedrag dat binnenkomt op de rekening van Stichting Zwerfkatten havengebied IJmuiden, met 50% verhoogd! Geld dat hard nodig is met de zomermaanden voor de boeg…

Iedere zomer is het raak en moeten alle zeilen worden bijgezet om de vele gedumpte katten en moederloze kittens op te vangen. Met name de zorg voor de weeskittens kost handen vol tijd en geld. De kleinste moeten immers iedere twee uur een flesje, ook ’s nachts! Het team van vrijwilligers staat paraat en de eerste ukkies zijn al binnen, gelukkig dit keer mét zorgzame moederpoes. Marya Dekker, verzorgster, verteld: “De zwangere poes zwierf al een poosje op straat waar ze werd opgemerkt door een buurtbewoner. Met haar hulp hebben we het schuwe dier kunnen vangen en zij is inmiddels bevallen van 2 kittens. Bij ons in de opvang gelukkig want de bevalling verliep niet vlekkeloos. Midden in de nacht moesten we naar een noodarts. Een aanslag op ons budget maar gelukkig maakt het gezinnetje het goed. Dat was beslist anders verlopen als mama alleen op straat had moeten bevallen.”

Ondanks dat dit gezin minder intensieve zorg nodig heeft dan de weeskittens, wil niet zeggen dat er tijd over is voor de vrijwilligers; “We kregen vorige week een melding van een moederpoes met drie kittens. Die moeten zo snel mogelijk gevangen worden. Een klusje waar vele uren in gaan zitten want het gaat hierbij om zeer schuwe katten. Waarschijnlijk is de poes ooit gedumpt, verwilderd en op straat zwanger geworden. Het zal veel geduld kosten om de kittens te socialiseren zodra we ze gevangen hebben.”

En helaas zijn de oudere gedumpte vondelingetjes vaak ziek. “Het gaat meestal om tamme huiskatten die nooit voor zichzelf hebben gezorgd. Zij redden het niet op straat. We komen ze regelmatig in de meest erbarmelijke omstandigheden tegen; met open botbreuken, compleet vermagert en vervuilt en soms zijn er dure maar levensreddende operaties nodig.”

Wilt u de zwerfkattenstichting helpen? Uw gift wordt alleen in de maand juni door een IJmuidense ondernemer met 50% verhoogd. Dus 10 euro wordt 15 euro en 100 euro is ineens 150 euro waard. Bovendien is uw gift belastingaftrekbaar want de IJmuidense stichting heeft een ANBI-nummer. Het geld is hard nodig om de groep van 100 gecastreerde zwerfkatten in de havens gezond en gevoed te houden, maar vooral om de vele gedumpte katten en kittens op te vangen die iedere zomer weer in de opvang terecht komen. Zonder uw hulp staat de stichting machteloos; zij is namelijk geheel afhankelijk van donaties! Giro 4761 772 tnv St. Zwerfkatten havengebied IJmuiden, te Velsen-Noord (!), ovv zomergift of 50%-actie.

Info: kattenbabbels.blogspot.com of 06 20 50 48 75 .

www.samenwerkende-dierenclubs.nl

Maar niet alleen voor de IJmuidense club is uw steun onontbeerlijk. Zij hebben een samenwerkingsverband met nog 10 andere organisaties die zich bezig houden met de opvang en verzorging van zwerfdieren.  Ieder in een eigen stad en zelfs land, en ieder op een andere manier, maar er is één ding dat deze clubs verbind, en dat is hun beleid. Ieder dubbeltje gaat naar de dieren toe waar zij voor staan. Geen cent blijft aan de strijkstok hangen. Er zijn geen dikbetaalde directeuren, geen dure panden, geen overdreven reclame-activiteiten, geen subsidies. Al deze organisaties worden door louter vrijwilligers gerund die overuren maken om ‘hun’ beestjes te redden en een eerlijke kans te geven. Kijk om welke clubs het gaat en steek alstublieft een pootje uit? Ook zij verdienen het!

NOOT:

Hoe nodig onze hulp toch weer nodig is, bleek vandaag maar weer. Kort na het uitgeven van dit persbericht werden we gebeld door een wanhopige kennis met de vraag te komen kijken naar een kitten waarvan de moederpoes geen melk meer gaf. Geen moment te vroeg kwamen we aan, om een broodmager en veel te klein lapjespoesje aan te treffen. De oogjes geheel gesloten en dik van de pus die eronder opgesloten zat. De kleine had duidelijk niesziekte in vergevorderd stadium en had al zeker 24 uur niets gegeten. Zelfs de periode daarvoor was het voedselaanbod minimaal geweest want het poesje weegt nog geen 250 gram. Nog niet de helft van de 500 gram die ze minstens hoort te wegen!

De kleine Mona is nu tijdelijk bij ons thuis. Om op krachten te komen, en om de intensieve zorg te krijgen die dergelijke zieke en kwetsbare kittens nodig hebben. Voorlopig krijgt ze ieder uur (!) de fles, 1 x per dag antibiotica en worden haar oogjes meerdere keren per dag verschoond en gezalfd. Of dit genoeg is zal alleen de tijd ons leren. De kans is groot dat de niesziekte te veel schade heeft aangericht of dat haar oogjes uiteindelijk kapot blijken te zijn. Kleine Mona zelf is een vechtertje en aan haar én aan ons zal het niet liggen; nu alleen nog een flinke dosis mazzel ...



Nieuwkomer Mona, met schoongemaakte pusoogjes, net 5 weken oud, vergelijk dit scharminkeltje met ...



... Vuurpoot & IJzerhart, 2 gezonde kittens van dezelfde leeftijd.

Vrienden

Trouwe lezers, eindelijk weer even een berichtje van mijzelf, Marya. Zoals jullie wel gemerkt hebben is het de laatste tijden niet gelukt het blog regelmatig bij te houden, op een manier die jullie van ons gewend zijn. Hebben we dan niets te vertellen? Zeker wel! Ik zou boeken vol kunnen schrijven want er gaat werkelijk geen dag voorbij of er gebeurt wel iets opmerkelijks in kattenland. En zelfs op de rustige momenten zou ik jullie graag laten meegenieten van de kleine genoegens in ons dagelijks leven: de geboorte van de eerste kittens van dit jaar, de onverwachte opleving van een doodzieke zwerver, de aanblik van de opvangkatten die na een lange druilerige winter zich eindelijk weer kunnen laven in de zon ....

Een welkome donatie van Purina; 11 zakken kwaliteitsbrokjes. De opvangkatten in het eerste lentezonnetje weigerden te wachten en begonnen met zelfbediening....

Maar helaas, het ontbreekt me telkens weer aan tijd, en vaak ook aan energie; ook ik wordt een dagje ouder. En na 10 jaar (ja, ik vier dit jaar mijn jubileum!) dagelijks voor de zwervers zorgen, zeven dagen per week, minstens 12 uur per dag, zonder 1 dag vrij of vakantie, is mijn energiegehalte zo ongeveer gezakt naar ver beneden peil. Het enigste dat mij iedere keer weer op de been houd zijn de dieren zelf, de hulp die ik krijg en de reacties van lieve mensen als jullie. We gaan dus gewoon voort!

Toch gebeurde afgelopen zondag het onvermijdelijke en hetgeen ik altijd al vrees. Ik werd ziek. En niet zo'n beetje ook. Spugend wakker geworden en nog net in staat om letterlijk rond te kruipen. Ziek zijn is een luxe die ik me niet kan veroorloven. Met wanhoop rond gekeken; kittens die zorg nodig hebben, katten met chronische diarree die daarvan het bewijs over achterlaten (dus poep op alle mogelijke én onmogelijke plekken), dieren met niesziekte die medicatie behoeven en veel, heel veel kattenbakken die uitgeschept moeten worden. Meerdere keren per dag... Ik kon wel janken. Hoe ga ik dit in godsnaam doen???

Freek deed de buitenwacht

De oplossing bleek simpel. Niet. Ik ga dit niet doen. Ik wil dan ook drie mensen uit het diepst van mijn hart danken, want zonder hen had ik een serieus probleem gehad. Freek, die zo nu en dan een kleine up-date op het blog zet (!), heeft de zorg voor de havenkatjes even op zich genomen en de boodschappen gedaan. Cor stond klaar voor allerhande ondersteuning en Michèl heeft de opvangkatten en mijn eigen huiskatten op zijn eigen wijze van hun natje en droogje voorzien. Het ging maar om twee dagen, maar dat was net genoeg om mezelf weer op orde te krijgen. En al ben ik zeker nog niet 100%, maar deze rust had ik hard nodig! Jongens; een dikke kus voor allen!

Deze stoere heren waren werkelijk mijn redders in nood ... Cor en Michèl

En nu? Nu ik dit typ beleef ik weer de lol die ik altijd al had in het schrijven van deze stukjes. Het plan is om bijna iedere ochtend gewoon 1 stukje te schrijven. In de hoop dat die ochtendroutine bij de dagelijkse gewoontes gaat horen. We hebben jullie zoveel te vertellen....!! En vanavond gaan we verder met de vangpogingen om Biker naar huis te krijgen, en gaan we ook achter een melding aan van een moederpoes met drie kittens die zijn gesignaleerd. Daarnaast gun ik jullie nog een kijkje achter de schermen van de moeilijke geboorte van onze eerste kittens van dit jaar (ze maken het nu goed!) en zijn we bezig met het schrijven van onze nieuwsbrief Kattenbabbels nummer 8. Ook kunnen degene die een zwervertje op afstand hebben geadopteerd binnenkort weer een mooie foto met verslag verwachten.

"Ziek zijn is een luxe die ik me niet kan veroorloven met zoveel hulpbehoevende dieren in en rond huis." Etenstijd, normaal hét hoogtepunt van de dag, ook voor mijzelf want wat geniet ik daar altijd weer van, nu een dieptepunt van frustratie. Hoe moest ik dat in godsnaam doen ...

Lieve mensen, ik heb er weer zin in!

Gevangen gelukkig gevangen

En dat is 1. Clemmie onze een ogige dame hebben we kunnen vangen. Zoals in onze vorige bericht stond was deze dame een van onze prioriteiten. En naar nu blijkt niet onterecht. Al enige tijd hadden we de gedachten om haar naar binnen te halen om haar een rustige oude dag te geven, maar steeds liet ze zelf blijken buiten het gelukkigst te zijn. Echter na de laatste operatie aan haar oog bleek dat ze niet meer de bazin van de groep was en dat ze het moeilijker had.
Dat blijkt te kloppen. We hebben haar nu zelf thuis en ze heeft ons al enige tijd in de maling genomen buiten. Ze is echt oud en zwak geworden. Ze kan met moeite op en van de bank komen en staat veel wankeler op haar benen dan dat ze ons voor heen deed geloven. Het is dus maar goed dat ze bij ons thuis is en geniet van een wel verdiende oude dag. Haar vacht wordt langzamerhand steeds mooier en ze is nu weer glimmend zwart met schoon kraakhelder wit. Ze slaapt enorm veel, iets wat buiten niet kan, daar moeten ze altijd alert zijn. Verder vindt ze het heerlijk om aangehaald te worden. Ellie onze dierenarts had moeite om tussen het knorren door haar hartslag te kunnen horen. Gelukkig heeft Ellie geen andere zaken gevonden anders als haar ouderdom.

Clem samen met Nora op de bank Goed uitrusten is een belangrijke kattenzaak.

En nu maar hopen dat Biker dit goede voorbeeld volgt en zich de komende tijd laat vangen. Kunnen we hem weer samenbrengen met zijn broeders Blanche en Siempie. Hij laat zich gelukkig wel zien en zit dan braaf en ook uitdagend naast onze vangkooi en heeft daar dan mooi het spoor aan voer eruit gegeten maar is er net niet ver genoeg in gegaan om de kooi te laten dichtvallen. Slimpie

VANGEN, Vangen, vangen

Zoals in de titel al staat, we zijn druk met vangen. Van de 3 voormalige bewoners bij de OIG ( we hebben dit reeds eerder op dit blog vermeld dat de huidige beheerder van de winkel van het OIG niets op heeft met de zwakkere in de samenleving) missen we er nog steeds 1.
Siempie en Blanche hebben we kunnen vangen, maar Biker laat zich nog steeds niet pakken. Dit is ook iets wat wij hadden verwacht. Biker is zeer ervaren, erg voorzichtig, slim, behendig en schuw. Na reeds vele weken proberen hem te vangen zat hij afgelopen vrijdag in de voorkant van de vangkooi en hengelde vrolijk het lok voer van de achterkant weg en smikkelde dat lekker op, maar liep er net niet ver genoeg in om de kooi dicht te laten vallen. BALEN, voor ons dan.

Een andere op onze vanglijst is Clem. Deze oude eenogige dame wordt nu toch echt veel te oud voor het buitenleven. Tot nu hadden we het idee dat ze buiten het gelukkigste was, maar na de laatste operatie waarbij een oog is verwijderd merken we dat het misschien beter is deze dame ergens een mooi plekje in huis te geven. En net op de dag dat we dit willen gaan doen regent het pijpenstelen en is Clem in geen velden of wegen te zien. Altijd is ze er en dan net op dit moment niet.
Soms zit het mee, soms niet.

Wat gelukkig wel vlot lukte was het vangen van een poes bij/op het terrein van Bertus Dekker. Deze dame liep tijdens een avondje vangen wel in de vangkooi. Ze bleek gezond en wat vreemd was ze had een knip in haar oor. Dat is een teken wat wij en de dierenbescherming gebruikt als een zwerfkat gecastreerd is. Al onze katten hebben dus zo'n oormerk. En ondanks het oormerk is deze kat bij ons echt niet bekend. We zijn hierover erg verbaasd.

Voor de komende periode kun je ons op verschillende plaatsen tegen komen in de haven gewapend met vangmiddelen en heeeel veeeel geduld.

Als laatste willen we vast de aandacht vragen voor de binnenkort te starten traditionele:

Voorjaar Donatie Aktie!

Later meer hierover op dit blog.

Een prachtige, onverwachte schenking.

Deze week zijn we blij verrast door een telefoontje van Angel Lohr uit IJmuiden. Deze 13 jarige jonge dame heeft met zelfgemaakte 3D kaarten op Koninginnedag geld verdiend waar ze ons mee wilde steunen en haar vraag was waar wij behoefte aan hadden. Nu hebben we op het ogenblik een enorme behoefte aan blikvoer en kwam Angel haar aanbod als een echt enorm geschenk.
Zij had zoveel geld verdiend dat de supermarkt waar ze het blikvoer wilde kopen deze hoeveelheid lang niet in voorraad had en dit moest bestellen. 475 blikken is een hele stapel.
Ook de IJmuider Courant vond Angel haar actie bijzonder en heeft een prachtig artikel met foto van haar gemaakt op de eerste IJmond pagina van de krant van donderdag 3 mei. Volgens onze katten volledig verdiend.
Al veel langer is Angel betrokken bij het welzijn van dieren en in het bijzonder die van katten, iets wat in het gezin een belangrijke plek inneemt. Haar ouders zijn dan ook terecht erg trots op haar. Zelfs haar zakgeld bewaart ze voor goede dieren doelen. In voorgaande jaren heeft oa het Kerbert asiel een donatie mogen ontvangen.
Zodra ze tijd heeft gaat Angel mee met een voerronde, zodat de katten haar persoonlijk kunnen bedanken en  ze kan zien hoe goed haar schenking terecht is gekomen.

Angel je bent een schat!

Angel, zittend op haar stapel blikvoer tijdens de overhandiging aan Marya

En met dit bericht willen we niet alleen Angel bedanken, maar ook alle andere mensen die ons helpen. We zijn dankbaar met iedere vorm van hulp groot en klein. Het is zeker in deze moeilijkere tijden echt enorm welkom.

Dagje "Dierenlot"

Zaterdag zijn we met onze ambulance naar een dag bij de stichting Dierenlot geweest in Utrecht. Dit is een van de verplichtingen van deze ambulance, deelnemen aan 2 bijeenkomsten per jaar.
Het geeft in de opvang en bij de verzorging van de zieke dieren heel erg veel gedoe. Gelukkig wordt er gevoerd door Irma met moeder en tante, dat is een last minder. Verder zijn we al enige dagen er naar toe aan het werken dat we deze dag weg kunnen, moeten. Alles maximaal schoon en verzorgt op pad.
Bij de Dierenlot ontmoeting wordt de ambulance meteen voorzien van zomerbanden en gaan de winterbanden in opslag tot de volgende winter. En nu maar hopen op een geweldige zomer. Behalve dit zijn er verschillende instructies en discussies. Dierenlot probeert met deze ontmoetingen een samenwerking tussen de verschillende dierenorganisaties en terugkoppeling hoe de ambulances bij iedereen bevalt en vooral wat er minder goed gaat. De organisatie is erg leergierig en proberen de ambulances elke keer weer iets beter maken. Tevens hebben we een startende club hopelijk kunnen helpen door onze ervaringen, we houden contact.
Ons bevalt die ambu UITSTEKEND en wat zijn we er nog steeds blij mee. Natuurlijk hebben ook wij wat tips voor ze, maar die zijn op het gebied van de inrichting. De wilde, angstige katten waar wij vaak mee te maken hebben stellen wat bijzondere eisen aan inrichting en gebruikte middelen van de ambulance, iets waar een luisterend oor voor is.
En niet alleen een luisterend oor maar ook nog een donatie die we mogen besteden aan de ambulance. Met deze donatie en nog wat extra klemmen die we meteen meekregen wordt deze nog beter.