Marya Dekker, coördinator, oprichter en hoofd verzorging van de Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden, met één van de ex-zwervertjes die permanent bij haar wonen omdat ze te zwak zijn om buiten te overleven

zaterdag 17 januari 2015

Gas storing in Velsen-Noord, maar niet bij onze opvang

Beste Vrienden en vriendinnen
We krijgen heel veel lieve en bezorgde telefoontjes en smsén met vragen of wij met de opvang last hebben van de grote gas-storing in Velsen-Noord.

NEE, GELUKKIG NIET!

Gelukkig hebben wij er tot nu geen last van. Op donderdag is het water er een paar uur af geweest, maar dat is dezelfde dag nog opgelost.  Van het gas hebben we geen last gehad
We moeten er niet aan denken met al dat schoonmaken.

We hebben van verschillende kanten aanbiedingen gehad voor extra kachels enzo. Dat is uiteraard heel erg lief, maar we hebben ze (nog) niet nodig. 

In de opvang hebben we de beschikking over twee erg mooie en volledig veilige moderne petroleum kachels. (bewaakt op: omvallen, geen open vuur bereikbaar voor de katten,  oververhittingsbewaking, CO, CO2 en O2, kortom veilig voor mens en dier)
Op dit moment kunnen we zelfs met een van deze kachels iemand anders in het dorp die wel getroffen is helpen. En dat geeft toch ook een warm gevoel niet waar?

Dank voor jullie bezorgdheid.


"Onze" Marya in het blad Vriendin.

"Onze" Marya staat in de Vriendin van december. Hierin zit een special over vrouwen die ook met de feestdagen door moeten werken en hoe zij dat ervaren.
Voor het artikel is er en complete fotoshoot geweest bij de bekende  fotograaf Robert Elsing.
Hieronder een kopie van het artikel:





Helaas is de tekst samen met de foto wat slecht te lezen. Daarom hieronder een uitsnede van de tekst.


donderdag 11 december 2014

KERSTACTIE WEER BEGONNEN!

Lieve, lieve mensen
Het is topdrukte momenteel. Heel veel zieke katten en nieuwe zwervertjes die gevangen moesten worden en nu intensieve zorg in de opvang krijgen. Het is zo druk dat we niet zijn toe gekomen tot het schrijven van al die mooie momenten die we ook beleven. Jullie houden het tegoed...

Echter, de 50% Kerstactie is weer begonnen. En daar we voor een groot gedeelte afhankelijk zijn van deze extra inkomsten, maken we nu alvast een tel vrij om dit bericht te schrijven. Jullie lezen er binnenkort meer over. Hier op het blog of in de nieuwsbrief die momenteel ook in de maak is en binnenkort op jullie deurmat ligt!

Het is inmiddels welbekend;
Tijdens de Kerstactie wordt iedere donatie verhoogd met 50%. Maak je nu dus 50 euro over, dan krijgen wij van een sponsor nog eens 25 euro extra! Dus twintig euro wordt 30, en 100 euro is ineens 150 euro. De actie is nu begonnen en loopt tot 5 januari aanstaande.

Ook dit keer wordt onder de donateurs een mooi schilderij van een eigen huisdier verloot; Onze lieve Karin staat al klaar met de penselen.
Binnen een paar dagen meer hierover, én nieuwe verhalen, want iedereen vraagt zich af hoe het nu bijvoorbeeld met Dokkie is, met Hadassa en al die andere onfortuinlijke zwervertjes die gelukkig op onze hulp konden rekenen. Mede dankzij jullie steun!


KERSTACTIE 
van 10 december tot 5 januari wordt je gift verhoogd met 50%, 
mits je bij je bijdrage 'Kerstactie' zet of '50%'

IBAN  NL85 INGB 000 4761 772
tnv St. Zwerfkatten (havengebied) IJmuiden


Namens alle poezels wederom DANK!


Dit aquarel is geschilderd door Ingrid Zalenberg. De poes is het 'aanloperdje' van de familie De Klerk. Zij waren één van de donateurs van de afgelopen zomeractie. Toen degene die we hadden uitgeloot had bedankt voor een schilderij uit ruimtegebrek, vroeg zij of we zelf niet iemand wisten die we hier blij mee konden maken. Meerdere namen schoten direct  omhoog; trouwe donateurs en vrienden die al jaren voor ons klaar staan. De families Galjaard, Van Reijendam, Klein, de zusjes uit het Oosten des Lands, ach...zo veel lieve en gulle mensen die we zo'n aquarel van harte gunnen. We hebben twaalf namen in de hoge hoed gedaan en Paul en Mama De Klerk waren dolblij dat hun naam op het getrokken loodje stond. Het heeft even geduurd maar de aquarel is afgelopen november aangekomen!

maandag 27 oktober 2014

Bouw opvang weer stuk verder ...

Het begint nu echt op te schieten en het eind lijkt in zicht. De broodnodige tweede opvangruimte is bijna af. Deze week is begonnen met de bouw van de eerste van twee sluizen. Die moeten voorkomen dat de opvangkatten tussen onze benen door kunnen ontsnappen. Deze eerste sluis staat er nu, en alleen aan de afwerking moet nog iets gedaan worden.

Daarna komt het net dat over het buitenterrein wordt gespannen, en wordt het tijd om de vloer te leggen in het binnenverblijf. De kennels, krappalen en manden staan al klaar om het geheel compleet te maken, zodat de opvangkatten hopelijk nog voor de winter het nieuwe verblijf in kunnen.

Want de huidige opvang is te koud, te klein, en voldoet niet aan onze eisen. Met name de oudjes hebben het in de winter extra moeilijk, en dan moeten we alle zeilen bijzetten om ze er goed door heen te krijgen. Het nieuwe warme tweede verblijf is dus hard nodig voor deze bejaarde groep en de zieke patiëntjes.Daarna wordt de 'oude' opvang aangepakt, om daar een grote en professionele quarantaine van te maken.

Sluisdeur houdt ongewenste gasten buiten, en onze wildjes binnen ...

Freek heeft een maand lang zijn vakantiedagen opgeofferd om voor onze kansloze opvangkatten een veilige leefomgeving te bouwen ....

Dag Suus ...

Vandaag is onverwacht overleden onze zeer geliefde Suus.
De oude poes is ruim een jaar geleden in onze opvang gekomen nadat ze was gedumpt en zwervend op straat was aangetroffen. Broodmager, haar mooie lange vacht in de klit, en geheel tandenloos. Het was duidelijk dat dit al een oud beestje was, en gezien haar toestand mocht ze gewoon lekker bij ons in huis wonen.

Ze is er nooit meer weggegaan, en van lieverlee kreeg Suus steeds meer privileges. Zo mocht zij als enigste van de katten op de salontafel zitten, en was ze ook de enigste die bovenop mij mocht liggen tijdens mijn middagtukjes. Omdat ze zo lief en zo rustig was. Van Suus had je geen centje last. Ze was dik tevreden als ze tegen je aan mocht kruipen. Dan hoorde je haar heel zacht spinnen, en durfde je niet meer op te staan, bang haar rust te verstoren.

Suus, onze prachtige Heilige birmaan ...

We vermoeden dat ze ooit een goed baasje heeft gehad, waarschijnlijk een ouder iemand. En dat die is overleden en Suus toen op straat is terecht gekomen. Geen leven voor een kat van minstens 17 jaar... Ze heeft het hier naar haar zin gehad, al had ze er soms moeite mee de ruimte en aandacht te moeten delen met andere katten. Maar de vele extraatjes maakten het schijnbaar goed en Suus was een dankbare huisgenote.

Een paar maanden geleden kreeg ze echter hartklachten en vanaf dat moment ook dagelijks een pilletje. Zelfs die nam ze zonder al te veel tegengas in. We wisten het; dit was het begin van het einde. Toch kwam haar overlijden vanochtend onverwacht. Ondanks dat ze sinds een dag of twee niet lekker was en zich wat zonderde. Maar dat mag, als je inmiddels ruim 18 jaar oud bent, of misschien zelfs ouder.... In de loop van de avond kreeg ze een aanval, maar ook die heeft ze eerder overleefd. Na een angstige nacht bleek in de ochtend dat het toch goed mis was en toen het duidelijk werd dat ze hier niet meer overheen zou komen hebben we de dierenarts gebeld; Suus was vreselijk benauwd en we wilden niet dat ze nog lang moest lijden.

Een half uur voor we bij de praktijk terecht konden is Suus gelukkig gewoon thuis, uit zichzelf, rustig ingeslapen. We missen haar bedaarde aanwezigheid, haar prachtige blauwe ogen en haar heerlijke wollige vacht waar je zo lekker je gezicht in kon verbergen. Maar het is goed zo....haar laatste jaar was er één vol liefde en warmte, en we zijn blij dat we toch nog zo'n poos voor haar mochten zorgen. Dag lieve, lieve oude Suus...

Marya met Suus in haar favoriete houding; half rechtop tegen je aangeleund
Het is moeilijk te hopen voor een zieke, 
van wie je weet, zij redt het niet
Je streelt haar haren, ziet haar ogen
je bent bevangen door verdriet.
Toch ben je dankbaar voor het einde,
dat toch nog zo plotseling kwam
Omdat het niet alleen het leven, 
maar ook haar lijden overnam...

Vrijwilliger gezocht ...

Voor onze voerplek op de Orionweg in IJmuiden, zoeken we nog een vrijwilliger voor één dag in de week. Heb jij donderdags nog tijd over en lijkt het je leuk om een kleine, vaste groep zwerfkatten te voeren? Neem dan even contact met ons op. Voor voer wordt gezorgd.
Het voeren gebeurd meestal tussen 17 en 20 uur 's avonds. Het gaat dus maar om één plek waar je langs hoeft.

Deze voerplek is naast een flat en ligt dus in een druk bewoond gebied. Er staan hier een tweetal schuilhokken voor de zwervertjes, waar dagelijks eten in wordt gezet. De aanwezige voerbakken neem je mee en was je thuis af voor de volgende keer. Ook let je goed op of de aanwezige zwerfkatten er goed en gezond uitzien en of ze bijvoorbeeld niet gewond zijn. Bij problemen is er altijd een coördinator bereikbaar (Daniëlle of Marya).

Interesse? Mail naar kattenbabbels@yahoo.com of bel 06 20 50 48 75 (van 10 tot 16 uur)
Soms is het best zwaar, om in weer en wind er op uit te moeten. Maar zodra je die dankbare koppies weer ziet is al het leed geleden.... Marya voert twee zwervertjes wat extra's lekkers; een echt gebakken visje!

donderdag 23 oktober 2014

Even tussendoor ...

Ik wil jullie deze foto niet onthouden; gewoon omdat ie zo leuk is. Dit is een aantal van mijn 'eigen' zwervertjes. In mijn woonhuis bij de opvang leven de katten die dieetvoer krijgen en / of om andere redenen continu in de gaten gehouden moeten worden. Bezoekers verbazen zich altijd over de rust in huis en het feit dat deze groep zo gemoedelijk samenleeft. Dat blijkt ook duidelijk uit dit plaatje. Zou je er niet zo tussen gaan liggen?

Even voorstellen, van links naar rechts:
  • Maybe, onze kleine zwarte troetelpoes ligt in Billy's mandje. Als schuw kitten doodziek op straat gevangen. En daarna hebben we ooit een half keukenblok moeten slopen omdat ze daar uit angst was gaan zitten
  • Wit / Zwarte Billy. Deze oude kater is de patriarch van de groep en kwam als zwerfkitten bij ons en werd daarmee onze eerste opvangkat
  • Daarachter ligt zwart / witte Robin; een macho die denkt dat hij de baas is en dat regelmatig demonstreert door overal tegen aan te piesen. En daardoor onplaatsbaar is. Wel heel lief, slim en als kitten van straat gehaald
  • Zwarte Sonny, deze ex-zwerfkat heeft maanden achter een gordijn gewoond, ligt nu lekker voor het raam. Hij is knuffelbaar, maar wel wanneer het hem uitkomt. Een rustige kater die de rechterhand en opvolger van onze leider Billy is
  • Bij Sonny liggen onze twee naaktkatten LouLou en Zara die altijd weer voor veel bekijks zorgen. Vreselijk lieve poezen maar met heel veel eisen op het gebied van hun verzorging.
  • Als laatste zien we Mona, die vlak naast de gootsteen ligt. Als kitten gered van de dood; ze had zwaar niesziekte en verloor daardoor vrijwel alle zicht in beide ogen. Dat weerhoudt haar overigens nergens van. Sterker; zij is mijn eerste poes met ADHD en zorgt continu voor een hoop leven en kabaal. Haalt steeds kattenkwaad uit en is, in combinatie met haar handicap, daardoor een heus handenbindertje met een hoog 'prinses'gehalte (vind zij). Het woord 'nee' is haar immers niet bekend...