Marya Dekker, coördinator, oprichter en hoofd verzorging van de Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden, met één van de ex-zwervertjes die permanent bij haar wonen omdat ze te zwak zijn om buiten te overleven

maandag 31 maart 2014

Keurmerk Goed Besteed ...

31 maart 2014, maandag;

We hebben naast ons keurmerk voor onze ambulance, nu nog een keurmerk gekregen, waar we best trots op zijn; het keurmerk Goed Besteed!

Soms vraag je je misschien wel eens af of het goede doel dat je financieel steunt wel te vertrouwen is of wat die organisatie nu eigenlijk met al die giften doet. Gaat het daadwerkelijk naar de zorg voor de dieren (in ons geval) of rijdt de directeur in een dure auto, betaald vanuit de stichting? Vooral bij grote organisaties is het niet altijd even duidelijk; er is een groot duur pand, er zijn betaalde werknemers en hoeveel reclame materiaal ligt er niet dagelijks op je deurmat, met de vraag lid te worden van een goed-doel organisatie? Waar wordt dat alles van betaald? Toch hopelijk niet van jouw donatie, want dat is toch doorgaans niet de bedoeling ...


Wanneer een goed doel het Keurmerk Goed Besteed heeft, kun je er van op aan dat er toezicht plaats vindt op de genoemde organisatie. Dan weet je dat er controles zijn op het bestuur, het beleid en de bestedingen. De boekhouding wordt gecontroleerd en er gaat geen geld naar schimmige of onduidelijke zaken die niet direct met het goede doel te maken hebben; http://www.kgb-online.nl

In ons geval houdt dat in dat driekwart van onze inkomsten besteed wordt aan de verzorging van de dieren. De rest gaat naar zaken als administratie, vervoer en accommodatie. Geen van onze bestuursleden of vrijwilligers wordt betaald en wij betalen eigenlijk allemaal de gemaakte onkosten uit eigen zak. 


Waarom dit keurmerk?
De afgelopen jaren hebben wij vaak gediscussieerd of we een keurmerk zouden aanvragen. Natuurlijk biedt het een stukje zekerheid naar onze donateurs toe, maar aan de andere kant is ook dit keurmerk niet echt goedkoop. Het geld voor de aanvraag besteden we liever aan katten in nood. Echter, het was Stichting Dierenhulp die aanbood een deel van de kosten te betalen waardoor de aanvraag voor ons ineens meer haalbaar werd. 

Afgelopen februari hebben we onze jaarstukken opgestuurd, en dit weekend kwam het verlossende woord; onze aanvraag is goedgekeurd en we mogen nu het keurmerk Goed Besteed dragen!
(Dit keurmerk is overigens niet hetzelfde als het keurmerk CBF. Dit keurmerk staat ongeveer voor hetzelfde maar is met zijn prijs van 3000 euro compleet onbetaalbaar voor kleine vrijwilligers-organisaties als de onze! Ze hebben wel een goedkoper certificaat voor de kleinere clubs, maar ook die kost nog ruim 500 euro en is geen keurmerk op zich!)

We hopen dat we met de komst van dit keurmerk meer donateurs over de streep kunnen trekken, want we hebben de financiële hulp nog altijd keihard nodig! Er wordt immers steeds vaker een beroep op ons gedaan. Steeds meer katten verkeren in nood, leven hongerig en verwaarloosd op straat of hebben acute medische hulp nodig. We zijn al noodgedwongen de opvangruimte aan het uitbreiden, maar ook onze portemonnee zal moeten meegroeien, willen we de kansloze en onplaatsbare katten de juiste zorg blijven bieden. 

We vragen het echt alleen in nood, maar die nood is er nu: in verband met het ontwormen & ontvlooien van al onze (opvang)zwerfkatten hebben we simpelweg geld nodig. De komende twee weken worden ze  allemaal ingeënt, en ontdaan van parasieten. Een broodnodige zaak, want ze besmetten elkaar heel snel en sommige zwerf- en opvangkatten hebben nu echt last van met name lintworm!

Elke bijdrage, hoe klein ook, is zo welkom!
IBAN NL85 INGB 000 4761 772 TNV St. Zwerfkatten IJmuiden ovv enten & ontwormen

Ook zwerfkatertje Patches (nu Groover) kwam binnen met een zeer hardnekkige wormbesmetting. Met name spoelwormen kunnen voor heel veel schade zorgen. Een doffe vacht en een ingevallen of juist bolle buik zijn de minst ernstige symptomen. Hoesten en aanhoudende diarree meer ernstigere.

Waarom ik soms niet van katten hou ...

22 maart 2014, donderdag;

Het is donderdag, en dus is onze stagiair Lesley aanwezig. Toevallig is het ook nog eens zijn verjaardag en wijken we iets af van ons normale werkschema. Uiteindelijk zou deze dag echter gehéél anders verlopen dan we hadden ingepland, en is het poes Koekie die voor de nodige commotie zorgt.

Terwijl we een feestelijk gebakje proberen te eten onder brede belangstelling van onze kattige vrienden, komt oude Koekie aanlopen met iets in haar bek. Nog geen vijf minuten daarvoor liep ze met een speelgoedmuis rond te slepen, dus heel vreemd kijken we niet op. Tot het 'iets' beweegt. Krijg nu wat, ze heeft een echte muis te pakken!
Hier lag onze oude Koekepoes in een ovenschaal te slapen
Het kost enige overredingskracht maar uiteindelijk laat Koekie haar buit los, met duidelijke tegenzin. Als ik de muis van haar overneem blijkt het om een piepklein baby-muisje te gaan. Heel even denk ik dat hij al dood is, maar plots probeert hij het toch op een lopen te zetten. Ik kan hem nog net vasthouden. Maar wat nu te doen?

Eerst controleer ik of hij bijtwonden heeft; want als dat het geval is, is het beestje sowieso ten dode opgeschreven door de bacteriën die vanuit de kattenbek zijn lijfje zijn geïnjecteerd. Iedereen die wel eens door een kat gebeten is, weet dat je daar bijzonder pijnlijke ontstekingen aan kunt overhouden. De muis lijkt echter ongeschonden. Ik heb geen idee waar ze het diertje vandaan heeft gevist, dus terugzetten in de buurt van zijn nest is geen optie.

Het muisje is een week of drie oud en heeft ongetwijfeld zijn moeder nog nodig. Zonder haar zorg is hij vrijwel kansloos. Bij gebrek aan mama-muis moeten wij proberen het diertje in leven te houden. Een vrijwel onmogelijke klus maar wat moeten we anders? Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om de kleine te doden. Daarbij is Lesley als een blok gevallen voor het beestje en de uren daarna staan in het teken van Kleine Muis. 

Lesley belt met zijn moeder, of Kleine Muis mee naar huis mag. Er wordt op internet gekeken om wat voor soort muis het gaat (huismuis) en wat het nodig heeft. Als om 15 uur Lesley's vervoer voor de deur staat gaat hij bepakt en bezakt richting Haarlem, met Kleine Muis in een bakje. Babymelkpoeder, zaden, meelwormen en een mini-kruikje erbij. Hij gaat proberen om Kleine Muis met een pipet te voeren en heel hard duimen dat hij al zelfstandig kan eten. Ik blijf achter met een onafgewerkt program en een diep gevoel van liefde voor deze onverwachte kleine gast.

De volgende ochtend krijg ik het droeve bericht dat Kleine Muis het niet heeft gered. Diep in mijn hart wist ik natuurlijk wel dat het een bijna onmogelijke taak was. Ik hoop dat ik Lesley voldoende had voorbereid op de mogelijkheid dat het beestje zou sterven en hij niet te veel van slag is. Gek genoeg ben ik dat zelf wel en mijn gedachten dwalen die ochtend geregeld af naar het smalle grijze snoetje met de piepkleine kraaloogjes. We hadden toch zo gehoopt ..... 
Dag lieve Kleine Muis !
Kleine Muis had ons hart veroverd ...

Klusberichtje ...

31-03-2014, maandag;

Gister gelijk gebruik gemaakt van het mooie weer en de schilderskwasten opgepakt. Even een kleine foto-impressie van bovenaf gezien. Terwijl Freek zich in het zweet werkt en het nieuwe binnenverblijf van een tweede laag beits voorziet, liggen de opvangkatten zich aan de zon te laven. Het toonbeeld van een vredige zondagmiddag ...

Alle gebouwen van onze noodopvang: links de opslag, middenvoor oude verblijf, midden achter nieuwe verblijf, rechts voorraadschuur / schuilplaats voor de meest schuwe bewoners 

Hier wordt gewerkt ...
... en hier wordt gerust!

donderdag 27 maart 2014

Enten kattenziekte ...

26 maart 2014, woensdag;

We werden enige tijd geleden al gewaarschuwd; er is Kattenziekte uitgebroken. Eerst alleen nog in Den-Helder, maar al snel trok het dodelijke virus via Anna-Paulowna richting Alkmaar. En dan komt het ineens wel heel dichtbij!

Er is vrij lang gedacht, of in ieder geval gehoopt, dat het Kattenziekte-virus vrijwel uitgestorven was. Niet dus. In enige maanden tijd zijn er al tientallen slachtoffers gevallen in de kop van Noord-Holland. En is je kat eenmaal besmet; dan valt er weinig meer aan te redden. Inenten is en blijft de enige remedie tegen deze ontzettend besmettelijke ziekte die wordt veroorzaakt door het parvo-virus.
 
Vonnie, doodzieke zwerfpoes. Gelukkig nog even liefde, warmte en zorg gekregen voor haar overlijden; onze hulp kwam desondanks te laat ...
Dit virus is vrijwel ongevoelig voor de meeste ontsmettingsmiddelen. Vooral jonge dieren zijn extra gevoelig, maar ook zwerfkatten lopen meer risico. Het virusdeeltje kan gedurende lange tijd in de omgeving aanwezig blijven. De infectie vindt plaats door de opname of inademing van virusdeeltjes die uitgescheiden worden door besmette dieren. De ziekte uit zich door hoge koorts en braken, na enige tijd kan ook diarree optreden en kan het dier vrij snel overlijden.


Het verspreidt zich via ontlasting maar met name door de lucht en daarom kan het in korte tijd veel slachtoffers maken, is het moeilijk te bestrijden en moet je hier serieus aandacht aan besteden. Mocht er één kat in onze opvang besmet zijn of raken met dit virus, dan loopt de hele groep groot risico. In overleg met onze dierenarts is besloten om alle opvangkatten te vaccineren. Inenten is de enige adequate oplossing. Maar tevens een kostbare!

Alle onze kittens vertrekken ingeënt naar nieuwe baasjes. Maar zelfs de standaard inenting tegen Katten- en Niesziekte is geen garantie dat een katje overleefd. Kitten Dusty mankeerde veel meer en de kleine blinde man moesten we 8 jaar geleden laten gaan. 
Het lijkt de dag van gister ...
Bij ons was inenten geen standaard gegeven; alleen de kittens kregen altijd hun enting, en als we katten vanuit andere asiels (grotere risico's) overnamen was de voorwaarde dat de dieren geënt waren. Maar veel van onze volwassen zwervers die van straat komen, zijn nooit gevaccineerd. Het was een kosten / batenplaatje, maar nu het gevaar zo dichtbij komt, kunnen we niets anders doen dan alle opvangkatten laten inenten. We moeten er niet aan denken dat er Kattenziekte in onze opvang uitbreekt, midden in een zeer katrijke woonwijk.

Vandaag zijn we daarom met de eerste groep van 11 katten naar de dierenartspraktijk gegaan. Anderhalf uur later waren de jongens gewogen, nagekeken, meteen ontwormd en ontvlooid en  ingeënt. Het gevaar is voor hen de eerste vijf jaar weer geweken! Volgende week gaan we met de volgende groep; waren dit nog de meest tamme katten in onze opvang, de volgende keer nemen we de wat lastigere katten mee en de keren daarop de schuwe, bange en verwilderde bewoners. Dat gaat nog een hele klus worden!

Gelukkig was Stichting Dierenhulp bereid ons wederom te helpen met een flink deel van de kosten, maar de prijs van het ontwormen en ontvlooien moeten we zelf ophoesten. En die zijn fors; ongeveer 10 euro per kat (x 50!), en met een vrijwel lege bankrekening lijkt dat toch een een onoverkomelijk probleem. Maar we hebben weinig keuze; vooral de wilde katten laten zich geen tweede keer vangen, dus we moeten nu de kans pakken en alles tegelijk afhandelen. Daarnaast zijn er tussen de wildjes een aantal zwakkere broeders waar we ons toch al wat zorgen over maakten, dus die gaan meteen verder onderzoek krijgen; gebitjes, maag / darmproblemen etc. 

Mocht je willen helpen met een kleine bijdrage, heel graag! Kijk in de linkerkolom voor ons wel bekende rekeningnummer. Maar denk je ook even aan je eigen kat(ten)? 
Inenten! Oók als je kat niet buiten komt!!


Soms is het nooit helemaal duidelijk welke ziekte een kat treft; hier onze Spinner waarvan we vorig jaar afscheid moesten nemen. Binnen een maand was deze ogenschijnlijk gezonde kat uitgeteerd.







maandag 24 maart 2014

N.A.G.: van de regen uit de drup ...

21 maart 2014, vrijdag;

Omdat we altijd te kort geld hebben proberen we de benodigde spullen zo veel mogelijk gratis te krijgen. Dat houdt in dat we heel veel brieven schrijven, bedrijven mailen en mensen bellen. Meestal tevergeefs, maar heel soms hebben we geluk...

Ons nieuwe binnenverblijf heeft bijvoorbeeld een regengoot nodig. Iets heel simpels waar we vooraf eigenlijk niet bij hadden stilgestaan. Maar na de eerste flinke regenbui werden we  vanzelf met de neus op de feiten gedrukt. Dan ga je eens rondkijken en informeren om tot de slotsom te komen dat zo iets simpels toch nog een behoorlijk bedrag vertegenwoordigd. Geld dat er gewoon niet is, met de hele verbouwing die toch al duurder uitvalt.

Dus hup, wederom achter de computer (ook al stervende), en gezocht naar een bedrijf in de buurt die ons misschien uit de brand kon helpen. Dat bleek lang zo eenvoudig nog niet maar uiteindelijk kwamen we uit bij N.A.G. BV uit West-Knollendam. We kregen al wat hoop toen we op hun site lazen dat ze veel deden aan sponsoring, onder andere van het lokale voetbalelftal. Maar ja, katten zijn toch wat anders dan een sportvereniging waar wellicht ook een kind of kleinkind lid van is. De vraag bleef dus of dit bedrijf 'iets' met katten zou hebben.

Al vrij snel ontvingen we een mailtje. Kort en bondig werd uitgelegd dat 'de mannen' binnenkort langs zouden komen om de maten op te nemen en de boel op te hangen. Hè? Lezen we dat nu goed? Krijgen we echt een regengoot en wordt ie nog gemonteerd ook? Voorzichtig gevraagd of we het goed hadden begrepen en ja hoor.... nog geen week later stond baas Herman gezellig met Marya te babbelen terwijl zijn zoon aan dakranden hing en de probleemgebieden bekeek.

Tijdens dat gesprek bleek dat Herman heel veel met katten heeft, of eigenlijk met dieren in het algemeen, gezien zijn eigen veestapel. Maar vooral ook het hart op de goede plek heeft, en een stuk maatschappelijke betrokkenheid. Dat hij iets wil doen voor zijn omgeving, of voor hen die het minder goed hebben... Het leek voor hem bijna vanzelfsprekend. Hij verkoopt dan ook geen rotzooi maar enkel kwaliteitsproducten die ook op milieugebied minder belastend zijn. Een man om respect voor te hebben; en in ieder geval onze dankbaarheid!

We zagen de bui al hangen; dit kleine stukje boven de aanbouw kon nog wel eens voor grote problemen gaan zorgen. N.A.G. heeft het moeiteloos opgelost!
De twee werknemers van N.A.G. waren in een uurtje klaar. We vinden onze nieuwe onderhoudsvrije goten geweldig! Geen goedkope plastic pijpen maar prachtig blinkend aluminium...
www.nag.nl

dinsdag 18 maart 2014

Winnaars Kerstactie....

maart 2014

Eindelijk was het moment daar: de winnaressen van de Kerstactie konden hun gewonnen prijs in ontvangst nemen! Zoals beloofd hadden we twee donateurs getrokken, uit alle mensen die een gift hadden overgemaakt tijdens onze Kerstactie. Hieronder de gelukkigen met hun prijs, die werd uitgereikt door de kunstenaressen zelf. We willen Annet Verplanke en Karin Wanninkhof alsnog van harte bedanken voor hun enthousiaste medewerking!
Kunstenares Annet uit Velsen-Noord overhandigde de IJmuidense winnares een prachtige zwart / wit tekening van een kitten in een speciale linnen passe-partout lijst. Galeriewaarde: 350 euro    
Mevr. Bottelier had geluk; zij was eigenlijk 'tweede keuze'. De eerste die we uit de loterij trokken deed afstand van haar prijs uit ernstig ruimtegebrek. Mevr. Bottelier was daar maar wat blij mee!

De andere prijswinnares mocht een foto van haar eigen kat opsturen. Ziehier haar Dorus in vol ornaat.
Karin Wanninkhof (links) schilderde voor Marieke Burgerjon haar lieveling na en kwam het unieke resultaat zelf overhandigen.
De Leidse mevrouw Burgerjon die al jaren donateur is van ons, reageerde spontaan met een bos bloemen voor de kunstenares: "Ik ben erg blij met het schilderij. Dorus lijkt sprekend. Wat ik ook heel leuk vind is dat zijn naam in de vacht is verwerkt. (rechtsonder op het schilderij) Ik blijf de Stichting steunen, maar dat zou ik ook doen zonder dit kado!"
 

Stagiar Lesley ...

Maart 2014

Sinds begin maart hebben we er een hulpkracht bij; Lesley (15) loopt iedere donderdag stage bij ons. Deze montere jongeman komt uit het speciale onderwijs en had met spoed een stageplek nodig. Hadden we eigenlijk besloten om geen stagiaires meer aan te nemen, voor hem hebben we een uitzondering gemaakt;

het kost namelijk heel veel tijd en begeleiding om jonge scholieren aan het werk te houden. Daarnaast is het werken met verwilderde katten niet echt geschikt voor drukke en snel afgeleide tieners. Hoewel we in het verleden eigenlijk alleen maar positieve ervaringen hadden met stagiaires, het ontbrak ons aan de tijd en geschikte werkzaamheden om hier mee door te gaan.

Waarom dan wel met Lesley? Juist omdat hij uit het speciaal onderwijs komt! Lesley is autistisch en heeft behoefte aan een heel ander soort werkzaamheden dan leerlingen uit het reguliere onderwijs. Vinden die het heel vervelend om saaie en langdurende klussen uit te voeren, voor Lesley geeft dit juist de rust en regelmaat die hij nodig heeft! We laten het hem zelf maar uitleggen:


Ik ben Lesley, ik ben 15 jaar en gek op dieren. Thuis hebben we ook een hele dierentuin, naast mijn jongere broertje en ouders. Ik loop voor het eerst stage, bij de stichting Zwerfkatten. Ik word daar goed begeleid en vind het superleuk. De katten zijn best wel lief en ze hebben het hier goed naar hun zin.

Op donderdags word ik 's ochtends om 9 uur door een busje gebracht vanuit mijn woonplaats Haarlem. Ik begin dan met het vegen van de tuin, dat is best een lange klus want er liggen altijd heel veel haren. Dan ga ik afwassen; alle voerbakken maar ook alle voorraademmers en tonnen. Na de lunch help ik nog mee met andere schoonmaakklusjes maar soms ook met het verven en onderhoudt van de opvang, de kattenhuisjes in de tuin en de voorraadschuur.

Ik heb autisme en dat betekent dat ik drukte en veranderingen heel moeilijk vind. Als bijvoorbeeld op school het rooster ineens verandert, dan voel ik een enorme drukte in mijn hoofd. Alsof ik in een zaal zit waar heel veel tegelijk wordt gepraat. Ik vind het dan heel moeilijk om me nog te concentreren en te functioneren. Ook in het verkeer ben ik snel afgeleid. Soms omdat ik niet goed oplet, zelfs als het me nog wordt verteld!

Rond 15 uur stoppen we en staat de bus weer klaar. Ik ben dan best wel moe maar ik hoop hier nog heel vaak te mogen komen!
Lesley is vreselijk enthousiast en hoewel hij extra duidelijkheid en regelmaat nodig heeft, doet hij verder aan niets onder voor niet-autistische leeftijdsgenoten...