Teun is weer thuis

Inderdaad, Teun is weer terecht en kan vanavond weer in zijn eigen mandje. We willen iedereen bedanken die geholpen heeft om hem te vinden.

Teun vermist

Beste vienden en vriendinnen
Van een van onze vrienden is hun kat vermist. Deze kater zonder staart loopt normaal in alle rust zijn rondje op en om de Bik en Arnoldkade en is helemaal niet van het weglopen, we zijn dus allemaal stomverbaasd dat hij nu weg is.
Er zijn in zijn normale omgeving vele flyers opgehangen en uitgereikt en er is een advertentie in de Jutter. Tevens is er een melding dat hij misschien rond hoek IJmuiderstraatweg/Wijk aan Zeeerweg loopt. Maar pas op er loopt daar rond het Witte Theater ook een zwart/witte kat zonder staart die daar thuis hoort.
Als iemand Teun ziet weten jullie ons te vinden.

Ziek zijn voorbij!

Dat was wel een giep! Marya is weken uitgeschakeld geweest. mede doordat wij anderen maar een deel van de zorg op ons kunnen nemen duurde het allemaal veel langer dan gehoopt. Dus elke keer als er een kleine opleving was moest er gewerkt worden en was er weer een terugval.
Maar dat is nu overwonnen, al hebben we nog wel last van achterstanden in onze planning. De e-mail loopt nog flink achter, dus niet boos zijn als er ook op jouw mail geen reactie was.
Wel gedaan, de dagelijkse zorg. De opvang en haven-katten hebben elke dag te eten, eventuele medicatie en verzorging gehad, de boekhouding, tegenwoordig helaas erg belangrijk, is op orde en de ambulance is wederom goedgekeurd en voorzien van zomerbanden.

De mannen van Dierenlot hard aan het werk met de ambulances. (foto Dierenlot)

Tevens heeft onze Marya onverwacht op deze dierenhulpverlenings dag een lezing gegeven over het: "vangen en resocialiseren van schuwe en verwilderde katten". Er was wat misverstand over deze lezing met de organisatie (door en ivm de griep) waardoor er nog s'avonds laat en in de auto op de heen weg nog een presentatie in elkaar is geflansd. 

En die ging goed en niet voor niks want de zaal was geheel gevuld met geinteresseerden. Als leuke verrassing kreeg de stichting behalve een presentje een cheque van 250 euro. Geheel onverwacht en natuurlijk heel erg welkom. Nogmaals dank aan Dierenlot.

Hopelijk komen er nu weer regelmatig berichten geschreven door Marya over de katten en onze stichting.

Marya ziek

Beste vrienden misschien hebben jullie het al gemerkt, contact met de stichting gaat wat moeizaam. Dat komt omdat Marya ziek is, niks bijzonders, een geval van overwerkt waardoor griep met koorts heeft toegeslagen.

Naast alle normale katverzorgende en schoonmaak werkzaamheden was de einde jaar sprint te veel. Dan is er altijd weer extra jaar afsluitende boekhoudingen, medische en financiële nodig tevens de nieuwsbrief, nieuwjaarswensen en de 50% aktie. Dit moet allemaal gedaan worden in dat hele kleine beetje tijd dat er na de verzorging nog is en dat ging nu dus niet goed.
Marya moet uitzieken en alle werkzaamheden die dagelijks nodig zijn gaan we zoveel mogelijk verdelen onder onze vrijwilligers.

Daan
Een vrijwilliger wil ik toch wel even noemen, Daan, degene die de facebook-pagina bijhoudt en de katten bij de Orionweg verzorgd. Zij doet op dit moment de opvang katten. Dat houdt niet alleen in schoonmaken, maar ook medicatie geven. Normaal vinden katten dat al niet leuk en vele van ons zullen wel eens een tik of bijt hebben gehad van onze eigen huistijger, maar sommige in de opvang veranderen dan in uitgehongerde bloeddorstige monsters. Daarnaast zijn vele zeer eenkennig en staan alleen Marya toe iets met ze te doen, dus extra complimenten voor Daan die deze niet makkelijke taak op zich genomen heeft.

Communicatie op een laag pitje
Alle vrijwilligers doen nog een extra stap erbij en dan komt het allemaal best goed. Het enige wat nu niet kan is de communicatie. Zowel e-mail als aan de telefoon gaat nu niet. De telefoon zal grotendeels uit staan en is alleen voor de echte noodgevallen. En aub niet allemaal mailen met beterschapwensen, hoe lief bedoeld want de mailbox loopt zo al vol.

Kerstactie
Om af te sluiten met een positief puntje, de Kerstactie. Deze gaat goed en we hopen zeer binnenkort als we de achterstanden hebben ingelopen hoe goed. Daarvoor een grote dank.

Milo doodgebeten, getuigen gezocht....

donderdag 10 december 2015,  tussen 09.30 en 11 uur

Het is donderdagochtend als ik om 11 uur wakker word nadat ik tevergeefs geprobeerd heb om die enorme oververmoeidheid van de afgelopen tijd uit te slapen. Als ik op mijn telefoon kijk, zie ik dat vrijwilligster en vriendin Daniëlle mij 18 keer getracht heeft te bellen. Dan weet ik dat het foute boel is. Héle foute boel!

Als ik haar terugbel krijg ik een huilende Daan aan de lijn: "Milo is dood".  Milo is dood?? Milo is haar lievelingetje. De wit / zwarte kat uit haar groep zwervertjes op de Orionweg, die zij met zo veel liefde en plezier verzorgd. Milo, de vijfjarige kater die haar tijdens voertijd altijd opwacht. En eerst wil knuffelen voordat hij ook maar aan eten denkt. 

Milo is dood? Doodgebeten...
Door twee pitbulls. Hij maakte geen schijn van kans.
Op de voerplek liggen de stille getuigen van het drama dat zich kort daarvoor heeft afgespeeld. Stenen die verschoven zijn, zand dat is weggekrabd en bloedspetters op de zijkant van het voerhok waar Milo zo graag in zat, samen met zijn zwerversmaatje Ricardo, die overigens spoorloos verdwenen is. Waarschijnlijk heeft hij de angstige momenten met Milo in het hok doorgebracht en kunnen we alleen maar hopen dat hij zich wel in veiligheid heeft weten te brengen.

Het verhaal laat zich aan de hand van deze sporen duidelijk uittekenen; 
Milo is, opgejaagd door de twee honden, zijn vertrouwde voerhok in gerend. Daar heeft bij de beiden toegangen (we maken altijd een extra vluchtweg in de hokken) een pitbull gewacht. Staan graven in het zand, grommend...

Schuilhok Orionweg

Milo heeft na verloop van tijd in zijn paniek gedacht dat hij er wel tussendoor kon glippen. Een kapitale fout die hij met zijn leven heeft moeten bekopen. Als ik zijn dode lijfje even later in mijn handen heb, zie ik aan de verwondingen dat het heel snel gebeurd moet zijn. Hij heeft wat kleine verwondingen aan zijn kop, maar die had hij kunnen overleven. Dat geldt echter niet voor het dodelijke letsel aan zijn buik. Eén van de pitbulls heeft hem daar gegrepen en heeft met zijn sterke kaken Milo's ribbenkast doorbroken. Daarbij zijn andere vitale organen geraakt, waaronder zijn longen. Milo is verdronken in zijn eigen bloed.

Genoeg verwondingen om, gelukkig, heel snel het leven bij te laten. Milo zal niet lang hebben geleden. Maar de paniek zal voor hem des te groter zijn geweest toen hij nog in zijn hok zat. Met twee woeste, kwijlende hondenbekken voor de in- en uitgang. Wat zal hij bang zijn geweest...

De honden in kwestie zijn bekend. Meerdere buurtbewoners hebben gezien dat beide pitbulleigenaren de honden lieten loslopen op plekken waar een aanlijngebod geldt. Maar ook is herhaaldelijk gezien dat beide pitbulls door hen  werden opgehitst tegen andere katten en vogels. Waar zit verdomme je verstand? 

De aaibare Milo zorgde voor dat beetje extra plezier bij verzorgsters Daantje en Edwina

Onze Milo is een onnodige en wrede dood gestorven. Deze vrolijke kat die voor zoveel plezier en liefde zorgde, die het grote voorbeeld was voor de andere, schuwere zwerfkatten uit de groep. Die niemand kwaad deed en zeker niet agressief of gevaarlijk was. Iets wat de eigenaar van de pitbull beweerde, nadat we hem hebben aangesproken op de gebeurtenis. Milo zou, volgens hem, de aangelijnde pitbull hebben aangevallen...

Te idioot voor woorden, want geen enkele kat en al helemaal geen zwerfkat die meer op zijn instinct leeft, zal een hond 'zomaar' aanvallen. Een hond is immers een roofdier, en zijn prooidier is de kat. Zeker in het wild levende katten gaan deze confrontatie niet aan, en zullen vluchten als ze de mogelijkheid hebben. 


Uiteraard is er aangifte gedaan en zal dit drama een staartje krijgen, want dit mag nooit, nooit, NOOIT meer gebeuren! Het is helaas niet de eerste keer dat één van onze zwervertjes buiten is doodgebeten door een loslopende hond. Vijf jaar geleden trof onze Streepbeest hetzelfde lot bij de Vuurtoren, toen zij bij haar schuilhok werd opgejaagd door een hele groep honden. Twee jaar later vond Kleine Nel gillend van pijn de dood toen een Bouvier haar in zijn muil nam. En vorig jaar vonden we Dokkie nog net op tijd, nadat hij een beestachtige aanval ternauwernood had overleefd. 

Het is één van de redenen waarom we nog immer zo hard vechten om een grotere opvang te realiseren; zodat we de zwerfkatten buiten ook kunnen opvangen en beschermen tegen dit soort incidenten. Was het nu maar zo dat iedere hondenbezitter zijn verantwoordelijkheid nam, en zijn dier niet los laat lopen op plekken waar dat niet kan of mag. 

We hopen dat de eigenaren van deze twee pitbulls begrijpen dat dit onacceptabel is, maar dat het gebeuren ook heel vervelende consequenties kan hebben. Pitbulls zijn van nature lieve honden, maar in de handen van een idioot kan een dergelijke hond snel een tijdbom worden, zeker als ze eenmaal bloed hebben geroken. De vraag is dan ook niet óf, maar wánneer deze twee honden een volgend slachtoffer maken... 

Een voorbeeld van een pitbull. Het is niet onze bedoeling een hetze tegen pitbullachtigen te beginnen. We geven ook niet de schuld aan de honden, maar aan de eigenaren. We kennen zelf genoeg pitbullachtigen die vreselijk lief zijn, maar in de verkeerde handen kunnen deze oersterke honden voor heel veel ellende zorgen....

Daarom vragen we iedereen die iets heeft gezien, deze donderdagochtend 10 december, om contact met ons op te nemen. Of heb jij zelf eerder te maken gehad met deze gasten? Meld het ons alsjeblieft!
Het gedrag van de eigenaren is bekend, deze honden zijn bekend in de omgeving én bij diverse instanties maar er zijn meer bewijzen nodig!

Milo is gecremeerd, en zal een grote plaats houden in het hart van verzorgsters Daniëlle en Edwina. Milo wordt zo gemist ....

Noot: Na een flinke zoektocht kwam Milo's maatje Ricardo twee dagen later, zichtbaar aangedaan en angstig, weer op de voerplek. Goddank wist hij aan de brute aanval te ontkomen. De schuilhokken zijn inmiddels op een afgeschermde plaats gezet. Mede met grote dank aan Dierenambulance Velsen.

waarschuwing: onderstaande foto's zijn niet prettig

Voor Milo
Your favorite spot is vacant now...
No eager purrs to greet me.
No softly padded paws to run
Ecstatically to meet me.

No coaxing rubs, no plaintive cry
Will say it's time for feeding.
I've put away your little bowl, and all
The things you no longer won't be needing;

But I will miss you my feral friend,
For I could never measure
The happiness you brought me,
The comfort and the pleasure.

And since God put you here to share
In earthly joy and sorrow;
I'm sure there'll be a place for you
In Heaven's bright tomorrow...

Vrije vertaling:

Je favoriete plekje is leeg nu,

 ik hoor geen zacht gespin meer 

Geen geluidloze bonten pootjes, 

die blij komen aanrennen zodra je mij begroet

Geen vleiende kopjes, geen eisende gilletjes

Die zeggen dat het etenstijd is

Ik heb je eigen voerbak maar weg gedaan,

en al die dingen die je nu nooit meer nodig hebt

Maar ik zal je missen, mijn lieve zwerver

Al heb ik nooit echt beseft

Voor hoeveel blijdschap en liefde jij zorgde

En omdat God jou hier heeft gebracht

Om samen zoveel te delen

 Weet ik wel heel erg zeker

Dat er voor jou een speciaal plekje daarboven is….

 

De inwendige bloeduitstortingen zijn duidelijk zichtbaar door de huid heen. Ook de tandafdrukken zijn nog te zien in de vacht daaromheen. Foto's; Dierenambulance Velsen

 

KERSTACTIE WEER BEGONNEN!

Een jaar zwerfkattenopvang in IJmuiden

Wat vliegt zo’n jaar voorbij. Niet zo vreemd als je bedenkt dat we 7 dagen per week, 24 uur per dag, geheel vrijwillig klaar staan voor ‘onze’ zwerfkatten buiten en de onplaatsbare katten in onze opvang.  Nu de populaties zwerfkatten in ons gebied onder controle zijn, verschuift ons werk steeds meer naar de opvang van kansloze katten. En dat worden er steeds meer…

Zeer angstige katten, onzindelijke katten , gehandicapte dieren of exemplaren met speciale zorg of een gedragsprobleem. Katten die nergens welkom zijn, omdat ze te veel kosten met zich meebrengen, omdat ze in huis plassen of omdat zij niet van mensen houden, vaak om logische redenen na verwaarlozing of mishandeling door een eerdere eigenaar.

Deze katten mogen bij ons zichzelf zijn; er wordt niets van ze verlangt en in onze opvang vinden zij een beschermde leefomgeving. In vrijheid natuurlijk, want bij ons zit niemand in een hok. Inmiddels zijn wij gespecialiseerd in het  ‘lezen’ van deze dieren en lukt het ons vaak om hen weer op de rit te krijgen, soms met adoptie als eindresultaat. En wat is er fijner om een schuwe kat weer bij een nieuw baasje op schoot te zien spinnen?!

Omdat er weinig asiels zijn die kansloze katten een permanente plaats bieden, wordt er vaak op ons een beroep gedaan. We hadden dus dringend behoefte aan een extra binnen- en buitenverblijf. Dankzij onze donateurs en enkele sponsors konden we deze zomer eindelijk dit tweede verblijf openen! Een professioneel ingerichte ruimte met een heerlijke tuin die katvriendelijk en veilig is ingericht.   

Tevens konden we een couveuse aanschaffen. Geen moment te vroeg want de dag daarop kwamen er pasgeboren moederloze kittens binnen. De ukkies waren tijdens een bedrijfsbrand gevonden en hadden direct intensieve zorg nodig; ze waren doornat en onderkoeld van het bluswater en hadden flink wat rook ingeademd.  Na enige spannende dagen waren hun levenskansen verdubbeld!

Kitten Belle (ja, ze maakt het goed!) showt onze nieuwe couveuse. Een professioneel apparaat met klimaat- en temperatuurcontrole en speciale luchtverversing.... mede met dank aan St. Dierenlot voor een flinke financiële bijdrage!

 

Om nog meer levens te kunnen redden, willen we ons het komend jaar richten op het uitbreiden van onze quarantaine, die nu niet meer voldoet. Dat betekent meer verbouwen, schilderen en het leggen van een nieuwe vloer. Een investering van ongeveer 2500 euro waar we jaren profijt van gaan hebben. Maar ook onze zwervers buiten vergeten we niet. 

Deze 80 gecastreerde, verwilderde katten worden dagelijks bijgevoerd in hun schuilhokken. Maar de groep wordt gestaag ouder. Af en toe vangen we één van hen voor een medische check-up. Met name de gebitten blijven een kostbaar punt van zorg.  Zonder jullie steun kunnen wij echter ook niet zo veel beginnen; kunnen we dus weer op jullie rekenen?

Zwerfkat onder narcose met zeer ernstig en pijnlijk gebitsprobleem.

En kun je geen 80 katten helpen, red je er dan één?? Voor 10 euro kunnen we een zwerver parasietvrij krijgen, voor 30 euro kunnen we een kat inenten tegen ziektes, voor 50 euro castreren en voor 100 euro heeft één van hen weer jarenlang een topgebit! 

Tussen 10 december en 5 januari loopt de welbekende Kerstactie: 

Elke donatie wordt door een sponsor met 50% verhoogd. Dus 20 euro wordt  verhoogd tot 30 euro en een gift van 100 euro is ineens 150 euro! En zo helpt je de hulpbehoevende katten meer dan ooit! 

Stichting Zwerfkatten IJmuiden, NL85INGB0004761772, 

ovv 50% actie of Kerstactie.

 Bedankt!

We hebben de afgelopen twee maanden heel veel meegemaakt; leuke en minder leuke dingen. Zodra we tijdens de Kerstdrukte en het schrijven van de nieuwste nieuwsbrief nog ergens een verloren uurtje vinden, zullen we alles vertellen: over de 2 branden, het vreselijke verhaal van Milo, en het verdrietige afscheid van Wanda, Josje, Eridanus en andere lieverdjes die op ons pad kwamen. Maar ook de blijdschap om Le petite Belle die het buiten verwachting goed doet, en alle lieve mensen die ons een hart onder de riem steken tijdens deze zware tijden... Je hoort het gauw!

Onze ambulance opnieuw gekeurd

Het was weer zover: Dierenlot Dag. Ofwel: de Landelijke Congres Dierenhulpverlening.
Op die dag moeten we met onze ambulance naar Dierenlot, waar de ambulance gekeurd wordt en voorzien van de bij het komende seizoen horende banden. Nu dus van zomer naar winterbanden, want veiligheid hebben we hoog in het vaandel voor zowel dieren als mensen, we moeten natuurlijk in weer en wind vertrouwen op onze ambulance om ten alle tijden te kunnen uitrukken. En ook nu is dat weer helemaal gelukt. Onze ambulance is voor de komende periode wederom een Erkende Dierenambulance.

Fotografie: Marie- Suzanne Assie

Een parkeerplaats vol met dierenambulances wachten op verse banden en erkenning.

Zo een dag moeten wij, alle vrijwilligers van stichting zoiets ruim van te voren voorbereiden. Wij kunnen namelijk nooit zomaar even weg. De gehele voorgaande week moeten we de dieren langzaam aan voorbereiden. Dat vraagt erg veel van Marya en dan moeten de haven voerdames haar rol bij het voeren van de havenkatten overnemen. Verder moet onze technische staf de auto nog eens extra vertroetelen. De winter/herfst ontmoeting valt gelijk met het moment dat de ambulance zijn grote beurt en een APK nodig heeft. Dit wordt elk jaar trouw uitgevoerd door Leo van Garage Alliance. Hierna wordt alles nog een extra gewassen en gepoetst, iets dat niet echt noodzakelijk is, want we houden standaard een twee wekelijks onderhoud en schoonmaak ronde, maar ja het puntje op de i.

Op de dag zelf zijn we al rond 05.00 uur aan de gang, het verzorgen van de dieren zodat ze de dag door kunnen  opruimen, schoonmaken, eten en heeeeel belangrijk de medicijnen.. Er is die dag namelijk maar een persoon over die op ze kan letten en die heeft ook nog andere verplichtingen.

En om 8.30 ploffen we reeds vermoeid maar tevreden in de ambulance om te vertrekken naar Gorinchem voor een dag met keuring maar ook gevuld met lezingen, informatie en netwerken.

 Fotografie: Marie- Suzanne Assie

Voorbeeld van een lezing, Freek zit in deze lezing, wie herkend hem? 

Aan het einde van de bijeenkomst wordt de "dierenhulpverlener van het jaar" bekend gemaakt, dit jaar Hessel Wiegman van Terschelling.

Daarnaast bleek dat Dierenlot 10 jaar bestaat en 100.000 euro gaat verdelen onder alle bij hun aangesloten stichtingen en verenigingen. Voor ons is dat dan ongeveer 750 euro, waar we Dierenlot enorm voor bedanken en feliciteren met hun jubileum.

Fotografie: Marie- Suzanne Assie

Nu kunnen we onze ambulance weer oppikken en vernemen of deze ook door de keuring voor erkende dierenambulance is gekomen. En jawel met vlag en wimpel. Nu nog een speurtocht op de parkeerplaats waar ie is en op weg naar huis waar weer een ronde schoonmaken, opruimen, eten en medicijnen uitreiken en natuurlijk knuffelen op ons wacht. En midden in de nacht ploffen wij dan eindelijk neer op de bank. Tot over een half jaar.