Marya Dekker, coördinator, oprichter en hoofd verzorging van de Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden, met één van de ex-zwervertjes die permanent bij haar wonen omdat ze te zwak zijn om buiten te overleven

donderdag 13 augustus 2015

Zomaar een persoonlijke noot ...

14-08-2015  03.17 uur

Ik hou van schrijven en heb dit in het verleden vaker als beroep gedaan. Ik heb bij een kabelkrant als redacteur gewerkt, en op een tekstburo, maar eigenlijk begon het al veel eerder. Zo was ik in mijn puberteit een opstandige punker met politieke aspiraties. Die kon ik schrijvend kwijt in het krakersblad 'De Prikkel.' En zelfs al daarvoor schreef ik graag in dagboeken, en heb ik talloze gedichten geschreven. 


Vannacht las ik ineens een heel eenvoudig gedicht van een onbekende schrijver. Heel simpel, maar ook heel herkenbaar. Ik wilde het jullie laten lezen. Zomaar even iets anders dan katten.... Zomaar een persoonlijk 'verhaal';

SCHRIJVEN

Ik kan een boek gaan lezen,
dat doe ik met plezier.
Maar vanavond pak ik een pen,
en schrijf ik op papier:

Over alles wat ik doe,
wat ik meemaak, wat ik weet.
Gewoon over mijn leven,
mijn geluk, maar ook mijn leed.

Ik schrijf en ben niet bang,
voor de mening van een ander.
Ook al zijn mijn teksten soms te lang,
er is niets dat ik verander.

Ik schrijf dat wat ik voel,
in mijn eigen simpele taal.
Want al die vele, vele woorden
vormen samen míjn verhaal.... 

Een foto uit mijn persoonlijk archief. Op kantoor als secretaresse, assistente en tekstschrijfster (links). Leuke baan, die uiteindelijk toch niet meer te combineren viel met de zorg voor onze katten in de opvang... De keuze voor de hulpbehoevende katten was snel gemaakt!
 

Havenfestival 2015

aanstaand weekend 15 en 16 augustus 2015

Iets vroeger dan voorafgaande jaren gaat aanstaand weekend het Havenfestival weer van start. Dit jaar weer twee dagen in plaats van alleen de zaterdag. En natuurlijk zijn ook wij weer van de partij, want een Havenfestival zonder Zwerfkatten havengebied IJmuiden, dat kàn natuurlijk niet!

We zijn al druk bezig met de voorbereidingen want twee van deze dagen zijn heel leuk om aan mee te werken, maar is zacht gezegd nogal inspannend! En net als vorig jaar staan we ook nu met twee kramen. Bij de ene kraam verkopen we traditiegetrouw allerlei leuke kattendingen voor baasjes én katten. Leuke kadootjes, sieraden en schoolspullen, maar ook handige kattenbenodigdheden. En dat alles voor prijzen van 1 tot 15 euro!

Op de andere kraam liggen allerlei soorten dameskleding. Tweedehands maar  van uitstekende kwaliteit en nauwelijks van nieuw te onderscheiden. Deze kleding zamelen we het hele jaar door in. Het merendeel wordt opgekocht via Stichting Dierenlot waarvoor we een bescheiden vergoeding krijgen. Maar de mooiste stukken bewaren we voor jullie, en zijn dus alleen aanstaand weekend te koop.

We hebben dit keer zelfs een leuke aanbieding; Vrijwel alle kleding en schoeisel kost slechts 5 euro. Koop je voor 25 euro of meer, dan mag je gratis een zesde artikel uitkiezen! Zeker de moeite waard want er is voor alle smaken wel iets en ook alle maten zijn vertegenwoordigd! 
 
Havenfestival 2007, foto uit de oude doos...

Wij zijn vanaf 12 uur aanwezig tot een uur of vijf,op de Trawlerkade te IJmuiden.  Naast diverse kraampjes is er nog veel meer te doen; boottochtjes, demonstraties van duikers en reddingsbrigade, heel veel muziek, toneel en kunst, drankjes en hapjes. Kom dus gezellig langs! Voor meer info: www.havenfestivalijmuiden.nl

Zomaar wat kittenplaatjes ...

14 augustus 2015, 02.37 uur

Terwijl het buiten noodweer is en het dondert en bliksemt, zit ik in het holst van de nacht nog een kort moment te genieten van ons kleine grut. De vijf kittens van de verwilderde mamapoes uit Bennebroek blaken van levenslust en het is geweldig om ze zo voorspoedig te zien opgroeien. Helaas gaat het ook vaak fout, en alle liefde en inspanning ten spijt, redden ex-zwerfkittens het soms niet. Door gebrek aan belangrijke anti-stoffen, of omdat moederpoes al verzwakt was of een ziekte onder de leden heeft die ze aan de kittens doorgeeft.

Dit nestje doet echter alles volgens het boekje en ik durf er dan ook intens van te genieten. Nu vier weken oud, zijn ze zichzelf aan het ontdekken (hé, ik heb een staart?), en de wereld om zich heen. Ze halen op deze ontdekkingstocht allerlei rare capriolen uit waar ik dan vreselijk om moet lachen. En wat ben ik trots als de eerste van het stel zelfstandig naar de kattenbak gaat en luid mauwend laat weten dat het eerste drolletje is gelegd! Om daarna direct haar eerste hapje natvoer op te likken, waarvan het bewijs nog enige tijd op neus en voorhoofd blijft plakken...

Geregeld haal ik de kleintjes uit de ruime bench zodat mama Benita tot rust kan komen zonder het vijftal dat haar tot vermoeiens toe achtervolgt. Bovenop een verhoging houdt ze haar ukkies nauwlettend in de gaten. Na een half uur rennen, omvallen en onhandig stoeien gaan ze graag terug naar mama. Ze vleien zich tegen haar aan en even later hoor ik slechts nog het getik van de regen en het gelukzalig geronk van ons jonge gezinnetje... De rest van de katten ligt al diep te slapen en ook ik duik onder de dekens. Het is goed zo...

Vorige week durfden ze nog nauwelijks de veilige beslotenheid van hun mand te verlaten


Maar je ziet al aan die eigenwijze koppies dat dit van korte duur zal zijn ...
Na al het spelen is er niets fijner dan bij mama nog wat te drinken, terwijl die onverstoorbaar doorgaat met eten. Je ziet nog net twee koppies onder haar buik hangen!
Tja, en dan val je oververmoeid van alle avonturen in slaap. Gezellig en warm naast je broertjes en zusjes.
vlnr; Benno, Belle, Beun, Beebie en boven ligt de kleine Broekkie
Het is zo leuk om te zien dat ze nu al echt een eigen karakter ontwikkelen. Benno is de grootste van de vijf en is erg ondernemend en kan zichzelf prima vermaken. Belle is erg tenger en zit het liefst bij je op schoot te knuffelen. Beun is een wat onhandige knaap maar wel erg vrolijk, terwijl Beebie een moederskindje is en het meest angstig. Kleine Broekkie is daarentegen een echt allemansvriendje....

vrijdag 7 augustus 2015

Vervolg: "Aan het werk..."

Inderdaad het werk word vervolgt, zo ook het werk aan de nieuwe kattentuin. En zoals iedereen die zelf het een en ander aan het huis doet zijn die "laatste LOODJES" zoals Marya die eind mei noemde LOOD-zwaar.
Wat is er de afgelopen tijd gebeurd?

We hebben de grote vloer van een betonlaag laten voorzien, al is die nog niet helemaal klaar. Een tweede laag en de afwerking moet nog gedaan worden. Maar helaas moest voor die extra betonvloer de deur van sluis 1 eruit. Nog geen maand eerder hadden we die er met enige moeite zo mooi in gehangen. Maar die betonnen vloer was gewoon nodig om de boel goed schoon te kunnen houden maar die kon niet eerder worden gerealiseerd vanwege de kosten; iedere keer sparen we tot we genoeg hebben voor de volgende stap. Zo komen we iedere keer een stukje verder....


Het maken van de bekisting.

De achterkant van de blokhut is praktisch en diervriendelijk dicht gemaakt, er kunnen nu dus geen dieren per ongeluk in. Maar er zit een luik voor, voor het geval dat we er toch nog bij moeten kunnen...
We hebben een buitenkistzitbank gemaakt, mooi zelf verzonnen woord, want we hebben altijd ruimte te kort. In de kist zitten 2 kleppen waaronder gritzakken gestald kunnen worden maar waar we samen met de katten ook bovenop kunnen zitten....

Kisten dicht en 1 deel open (onder).



Heel milieu-bewust hebben we de zonnepanelen-sets die we van een gulle donateur hebben gekregen geplaatst en aangesloten.

Panelen op het dak, er komen er nog 2 bij, zo gunstig mogelijk geplaatst t.o.v. de zon

De omvormer, accu en schakelaars voor de ventilatie. Er komen hier nog aansluitingen bij voor een groot deel van de buitenverlichting en de noodverlichting.

Vervolgens gebruiken we deze gratis energie ook nog voor de ventilatie binnen. Vier zeer effectieve ventilatoren die we achter de dakgoot op het koelste plekje hebben geplaatst. Met een luik voor in de wintermaanden, om de kou buiten te houden.



En als laatste bouwactiviteiten volgen komende week de constructie om onze lievertjes binnen te houden. De laatste stalen balk als ondersteuning van het net is deze week geplaatst en de voorbereiding voor de tweede sluis tussen de oude en nieuwe opvang is gaande .
Over iedere stap in de bouw is goed nagedacht; er bestaan immers geen kant-en-klare oplossingen voor de vele problemen en probleempjes die we tijdens de bouw tegenkomen. Er moet ter plekke vaak geïmproviseerd worden. Een aantal zaken gebruiken we dan als uitgangspunt: is het katveilig? Diervriendelijk? Milieubewust? En vooral ook praktisch? Want buiten ruimte hopen we vooral veel tijdwinst te boeken bij het schoonhouden van deze opvang; dit moet makkelijker, veiliger en vooral beter en sneller kunnen!
                                     
  Op naar de opening!!!!!  Binnenkort!!!!!! Eindelijk!!!

maandag 27 juli 2015

Pijnlijke tegenslag ...

26 juli 2015;

Het heeft weer veel te lang geduurd voor ik weer wat op ons blog heb gezet, al mijn goede voornemens ten spijt. Ik zal jullie niet vermoeien met alle redenen die ik daarvoor heb, want er komen áltijd onvoorspelbare zaken op mijn pad. Maar daarnaast was ik de afgelopen twee weken nauwelijks bereikbaar en dat wil ik wél kort uitleggen:

ik heb een kaakontsteking gehad. Een zeer pijnlijke aandoening die ik niemand toewens. Gelukkig is het ergste leed inmiddels geleden sinds ik afgelopen vrijdag met voorrang ben 'geopereerd'. Maar de pijn was al die tijd zo hevig dat ik niet kon eten, slapen, werken of praten. De telefoon bleef dus onbeantwoord, en de stapel emails durf ik nu nog niet eens te bekijken. Langzaamaan herstel ik goed en pak ik de dingen weer op, maar mijn excuses dus voor alle onbereikbaarheid en eventuele kattigheid van mijn kant!


Ik kan weer lachen. Als een boer met kiespijn...

Zomeractie wederom succes ....

juli 2015

Het blijft iedere keer weer spannend, of het nu de Zomeractie of de Kerstacties betreft. De eerste week loopt altijd moeizaam en zakt de moed ons soms in de schoenen. Je hoort zoveel verhalen van andere organisaties; donateurs trekken zich terug en extra inkomsten zijn nauwelijks te vergaren. En hoewel ook wij het geenszins makkelijk hebben, mochten we altijd in onze handjes klappen wat betreft de trouw van onze achterban. 

En ook nu hebben jullie ons niet in de steek gelaten! Het heeft wat lang geduurd maar de uiteindelijke stand van de zomeractie is geworden; 3700 euro (op een paar euro na)
WAUW!

Inmiddels is er ook een winnaar getrokken onder alle donateurs die hebben meegedaan aan de Zomeractie, groot én klein. We hopen dat deze persoon snel reageert op de door ons verstuurde brief en Annet Verplanke een prachtig kunstwerk kan gaan afleveren. Foto's hiervan volgen uiteraard.

Lieve mensen, we zijn oprecht dankbaar voor alle steun, giften en donaties. We hebben daarmee de afgelopen maand grote stappen kunnen maken met het afbouwen van het tweede binnen- en buitenverblijf. Eind augustus gaat het dan ook eindelijk gebeuren; 
de feestelijke opening! ALLE DANK AAN JULLIE!!!!

Pril geluk ....

Juli 2015

De meeste mensen weten wel dat we niet alleen zorgen voor de zwerfkatten in de IJmuidense haven. Sinds deze grote groep gecastreerd en stabiel is, hebben we ons ook ontfermd over andere groepjes zwerfkatten. De bekendste daarvan zijn de groepjes bij de Orionweg die worden verzorgd door vrijwilligers Daniëlle en Edwina en de zwervers op de Volkstuinvereniging in Velsen-Noord. 

Weinigen weten echter dat we ook nog een aantal zwervertjes helpen in Bennebroek. De dieren leven daar in een prachtige bosrijke omgeving nabij het Psychiatrisch Ziekenhuis. Onder leiding van verpleegkundige Els zorgen een paar patiënten dat de katten dagelijks eten krijgen en de groep niet groter wordt. Zodra er een nieuwe kat verschijnt worden we gebeld en de vangkooien neergezet. 
Sinds een jaar was deze groep ook onder controle. Tot we drie weken terug een telefoontje van een verontruste Els kregen; er liep een nieuwe kat rond en gezien het formaat van de buik ging het hier duidelijk om een zeer hoogzwangere poes. Haast was geboden, maar de schuwe poes ging voor iedereen op de loop. Het was zaak om haar te vangen voor ze op straat zou bevallen met alle risico's van dien...

De rustige omgeving rondom het psychiatrisch ziekenhuis in Bennebroek biedt ook een veilige schuilplaats voor een achttal zwerfkatten.
Nog dezelfde avond heeft Els de vangkooi neergezet en enkele spannende uren volgden. Zou het lukken? Zou de uitermate voorzichtige poes de kooi inlopen? Waren we nog op tijd? Het doemscenario was helder; als mama de bevalling al zonder enige hulp zou overleven buiten, moest ze ook nog haar kittens groot zien te brengen. Als ze ondertussen geen potentieel dodelijke ziektes als Niesziekte zouden oplopen. Daarnaast groeien ze dan op zonder menselijk contact. En dan heb je er zo maar weer een paar schuwe, verwilderde zwerfkatten bij die je later moet zien te vangen voor castratie. Voordat ook zij weer zwanger zijn...

De opluchting was dan ook heel groot toen Els dezelfde avond dolblij belde. De poes had zo'n honger dat ze zonder aarzelen de vangkooi in was gelopen. Ze zat inmiddels veilig in de auto op weg naar onze opvang waar een warme, schone kraamkennel voor haar klaarstond. Benita, zoals we haar hebben genoemd, is een angstige poes maar laat enige zorg wel toe. Gelukkig maar want enige dagen later beviel zij van vijf prachtige en levenslustige kittens.
Verpleegkundige Els helpt niet alleen mensen in nood, maar staat ook klaar voor 'haar' zwervertjes. Ze heeft zelf drie ex-zwerfkatten als huisgenootjes die zij met engelengeduld heeft gesocialiseerd. Hier brengt ze Bella, de laatste uit de groep zwerfkatten bij het ziekenhuis die nog gecastreerd moest worden.

Het jonge gezin heeft zijn intrek genomen bij ons in huis. Zodat we hen 24 uur per dag in de gaten kunnen houden en de kleintjes gewend raken aan huiselijke geluiden. Benita heeft zich ontpopt als een supermama en heeft de verzorging van haar grut piekfijn in orde! We kunnen de kleintjes regelmatig weghalen om te wegen, al laat ze met een diepe grom wel blijken dat er met haar niet te spotten valt. En als mama vind dat het te lang duurt komt ze haar babies zonder mankeren opeisen. Als blikken dan kunnen doden... 

Tot de kittens 10 weken oud zijn blijven ze lekker bij mama. Daarna mogen ze naar nieuwe baasjes; gechipt, ingeënt en ontwormd. Pas dan kunnen we beoordelen wat er met mama Benita gaat gebeuren. Vanzelfsprekend wordt ze gecastreerd (ja, ook poezen worden gecastreerd!!), maar het ligt aan haar gedrag of we ook voor haar op zoek kunnen naar een fijn thuis, of dat er geen andere optie is dan haar terug te zetten in de Bennebroekse groep waar ze vandaan kwam. Mét dagelijkse bijvoeding en zorg...