Woensdag dierenartsdag ...

30 april 2014, woensdag;

Ook vandaag weer een aantal katten uit de opvang meegenomen naar onze dierenarts in het kader van de grote inentingsactie. Dit keer kregen Lientje, Poetz, temmy, Bram, Baron en Mausser de prik tegen het gevreesde en dodelijke kattenziekte-virus. Voorlopig zijn ook zij weer beschermd!
Tegelijk hebben we bij nieuwkomer Lientje een bloedonderzoek laten doen, daar ze veel drinkt en spuugt en ook enorm is afgevallen. Alles duidt op een ontsteking, dus gaat er medicatie mee terug. Ook voor opvangkat Timber nemen we Novadox antibiotica mee omdat hij al enige tijd flink last van nies heeft. Als laatste nemen we een injectie Vetracortyl in ontvangst; onze Cato krijgt ieder kwartaal een injectie tegen de vreselijke jeuk die gepaard gaat met voedselintolerantie. Een speciaal hypo-allergeen dieet alleen helpt niet en door het krabbel ontstaan open wondjes. We besluiten daarom ook Cato op de Novadox te zetten. En zowaar, binnen een paar dagen heeft ze haar prachtige vacht weer terug!

De staartloze Cato is de bazin in de opvang. Met ijzeren poot regeert ze over haar domein!

Blije buurvrouw ...

27 april 2014 Zondag;

Het zijn de leuke dingen die ons soms op de been houden. En vandaag kreeg ik weer zo'n kadootje, en wat kon ik die goed gebruiken na het plotse afscheid van Az gister!

Vanochtend vroeg werd er aangebeld en stond er een buurvrouw voor de deur. Ze woont een paar straten verder, maar zoals de meeste in ons wijkje weet ook zij waar 'het kattenvrouwtje' woont. "Buuv, mijn kat is weggelopen. Is hij soms bij jou binnengebracht?"
Het blijkt om een oude rode kater te gaan die dagelijks medicatie nodig heeft. Loopt altijd met de buuv mee als ze de hond uitlaat maar vandaag is hij tijdens de wandeling verdwenen. Ik zie de ongerustheid in haar ogen en leef mee. Helaas, ik weet van niets maar beloof mijn ogen open te houden en geef haar tal van tips mee.

Als ik twee uur later een boodschap doe besluit ik op de terugweg toch even om te lopen. Tot mijn grote verbazing zie ik een rode kater in een tuin zitten, twee huizen naast de woning van de buuv. Ik pak het beestje op en bekijk hem goed. Hij is oud, hij is rood, het zal toch niet? Als ik bij buuv aanbel is het duidelijk. Poes is terecht! Ze sluit het beestje dolgelukkig in haar armen, onderwijl een bedankje stamelend. Ik zie de tranen van blijdschap in haar ogen en ook ik heb een brok in mijn keel; ik ken de angst en onzekerheid immers zo goed... De rest van de weg huppel ik naar huis. Dit zijn met recht kadootjes!

Ook onze eigen Donna is ooit 'weggelopen'. Ons in grote angst achterlatend. Na drie dagen zoeken zagen we haar in het huis van de overbuurman zitten. Via de brievenbus konden we haar voeren. Gelukkig duurde het niet lang meer voor de buurman eindelijk thuis kwam...

Afscheid Azraël; het begin van een reeks ...

26 april 2014, Koningsdag;

Sinds enige tijd vonden we bloed in de kattenbakken in de opvang. Maar met zoveel loslopende katten is het lastig raden van wie het bloed is. Dus, oogjes goed openhouden... We hadden echter al een vermoeden dat Kater Azraël last had van zijn blaas omdat we hem meerdere keren achter elkaar op de bak zagen gaan. Toen daar ook nog persdrang maar geen urine bij kwam, was het duidelijk. Azraël werd apart genomen, in een kennel gezet en op strikt Urinarydieet. 
Azraël had blaasgruis. Deze pijnlijke aandoening komt vaker voor bij oudere katers maar is prima te verhelpen met dieet, pijnstilling en soms blaasontspanners. Ook bij Az zagen we de tekenen van verbetering binnen een paar dagen.

Groot was dan ook de schok toen hij, schijnbaar uit het niets, half dood in zijn hok lag. Binnen 24 uur was hij vermagert, uitgedroogd en stervende. Hè?
Nu is zijn zusje het zelfde lot begaan, een jaar eerder. Ook bij Akita leek niets aan de hand tot ze ineens broodmager dood op de grond lag. Kort daarop hebben we bloedonderzoek laten doen bij Azraël omdat hij altijd al heeft lopen kwakkelen met zijn gezondheid. Uit dit onderzoek is toen nauwelijks iets bruikbaars gekomen. We hebben ook nog een broer (BramBram) en zus (Akelei) van Az in de opvang. Waarvan Bram het toonbeeld is van een gezonde kater maar zus Akelei ook duidelijk niet lekker in haar vel zit en veel te mager is naar onze zin. Ze eet echter goed en oogt verder niet ziek. Zij is eerder onderzocht door de dierenarts maar ook die staat voor raadsels. Deze kleine familie woont al bijna drie jaar bij ons, maar komt van de straat, dus we weten niets van hun voorgeschiedenis.

Met het verlies van Azraël lijkt een reeks in werking te zijn gezet en binnen een maand raakten we vijf katten kwijt, door verschillende oorzaken. Dat is de andere kant van het werken met dieren. Een kant die niet lijkt te wennen, en waarbij de tranen soms rijkelijk vloeien....

Abby, Bram en Azraël (helemaal achterin); drie jaar geleden bij aankomst in de opvang. Van doodsbange katten tot knuffelkonten. Azraël was zo lief en bescheiden. We gaan hem missen!

Voor Azraël

Mijn tranen vallen op je zwarte vacht,
ik zie je ogen breken
Ik zoek naar kracht,
naar een waarom
een antwoord of een teken.

Je dood lijkt zo wrang en zinloos
want je hoorde er hier zo helemaal bij
Nog éénmaal streel ik je koppie
het lijfje, nu al koud en broos
Onbegrijpelijk, het is voorbij....

Lieve jongen, je was zo welkom!
Goede reis, xxx MaMarya

Woensdag-entingsdag ....

9 april 2014, woensdag;

Het is weer woensdag, dus dierenartsdag. Of, de laatste tijd; inentingdag. Voorlopig gaan we iedere week met een wisselend groepje opvangkatten naar onze Ellie om ze daar te laten inenten tegen Kattenziekte. Dit dodelijke virus is opnieuw uitgebroken en inenten is de enige remedie.

Vandaag konden Donna, eenogige Pommetje, Summer, MoJo, Poedekkie en de wilde Violien hun prikje krijgen.
MoJo kreeg ook nog een kuurtje Stomorgyl mee tegen zijn aanhoudende diarree en voor de Heilige Birmaan Suus namen we een kuur Doxoral mee tegen haar niesziekte.

Eénoog Pommetje is de populairste kater in de opvang. Altijd heeft hij meerdere dames om zich heen die ijverig hun best doen om zijn attenties te mogen ontvangen. De tengere Texelse poes Temmy blijft echter zijn nummer één en is immer aan zijn zijde...

Notaris komt ter hulp ...

april 2014

Al een poosje geleden bedacht ons bestuur dat onze statuten ontzettend verouderd waren (het boekwerk waarin staat beschreven hoe onze stichting werkt en wat onze doelstellingen zijn) en dat de beschrijvingen beslist niet meer volledig waren. Nu mag je zelf de statuten niet aanpassen; dat moet een notaris doen. Een kostbare zaak waaraan een flink prijskaartje van ettelijke honderden euries hangt.

Nu waren we een half jaar geleden op de Beursvloer IJmond. Deze avond werd in Beverwijk georganiseerd om goedwillende bedrijven en armlastige organisaties bijéén te krijgen en te zien of deze iets voor elkaar kunnen betekenen. Maar, met gesloten beurs. Een soort ruilhandel. Deze druk bezochte avond werd een groot succes. Vele bedrijven ontmoette nog meer vrijwilligers met uitéénlopende hulpvragen.

Ook wij hadden van te voren ons huiswerk gedaan en we wisten dat er een notaris zou rondlopen. Na enig zoeken onder het genot van heerlijke hapjes, botsten we uiteindelijk op notaris Ross van Notarishuis IJmond, uit IJmuiden. Na een korte uitleg nodigde hij ons uit om op een later tijdstip langs te komen, en dan alles zou in orde gemaakt worden. Op ons aanbod; een eigen afstandsadoptiekat werd vriendelijk lachend nee gezegd.

En het is in orde gemaakt! De statuten zijn aangepast en omvatten onze werkzaamheden weer volledig. We zijn dik tevreden en dolblij met de hulp van notarishuis IJmond! Bedankt!

Notaris Eric Ross, onze voorzitter Marya en de onvergetelijke Clementine ondertekenen de nieuwe statuten

Grote entingactie begonnen ...

2 april 2014, woensdag;

Nu de dodelijke kattenziekte is uitgebroken is het zaak te voorkomen dat er slachtoffers gaan vallen binnen onze opvang; het risico op besmetting is natuurlijk aanwezig binnen een grote groep katten, vooral als daar geregeld nieuwe opvangkatten bij komen; je weet van te voren natuurlijk nooit of ze iets onder de leden hebben. En ondanks dat we de nieuwkomers altijd eerst twee weken in quarantaine houden, kan het veel langer duren eer je merkt dat ze toch een ziekte bij zich dragen.

Dus gaan we nu iedere woensdag met een aantal van onze opvangkatten naar de dokter voor een inenting. Een flinke klus daar de meeste van onze katten niet zo maar op te pakken zijn. Daar moet een vangkooi en heel wat slimmigheid van onze kant aan te pas komen. Maar ook bij de dierenarts moeten we soms improviseren, omdat sommige exemplaren letterlijk van zich af bijten.

Buiten de inenting proberen we ze ook allemaal meteen na te kijken op de meest zichtbare of hoorbare gebreken aan gebitjes, hartslag en luchtwegen. Dat dit bij een verwilderde kat niet kan lijkt duidelijk. Deze houden we in een speciale opdrukkooi en op het moment dat ze bijvoorbeeld naar ons blazen hebben we direct goed zicht op het gebit!
Ook worden ze ontvlooid en ontwormd en zo hopen we binnen twee maanden alle opvangkatten keurig geënt en parasietvrij te hebben!

Vandaag waren Johan (die bijna ontplofte van woede over deze oneerbiedige behandeling), Maybe, Bowien, Sonny, de oogloze Fibi en wildjes Kerrie en Inouk aan de beurt.  Allen zagen er verder uitstekend uit en tevreden konden we na een uur huiswaarts.

Onze Bowien probeerde de struisvogeltactiek om te voorkomen dat ze mee moest voor een prikje....

Clementine RIP.

Vrienden en vriendinnen, helaas moeten we jullie mededelen dat vanmiddag dd 16 april 2014 is overleden onze  Koningin der Havenkatten:  Clementine.

Clementine heeft bij alle bekenden van onze stichting een apart plekje ingenomen.
Geboren in de haven van IJmuiden heeft ze jarenlang een grote groep havenkatten bij de scheepshelling geleid. Met enorme wijsheid en gezag! Want Clem had de wind eronder.
Als wij haar groep kwamen voeren, moest er eerst iets lekkers zijn voor haar en pas na haar commando mochten de andere ook aanvallen op het eten.
Iedereen die aan de rondweg woonde en/of werkte kende haar. Regelmatig maakt deze Grande Dame een rondje. In de hoop wat lekkers te scoren en een aai over haar bol. Want ondanks dat ze als zwerver geboren is, was deze dame gek op aandacht van mensen. Die mensen moesten dan wel precies doen wat zij wilde. Als mevrouw bijvoorbeeld heerlijk op de weg lag te zonnen konden de auto's gewoon om haar heen rijden, want mevrouw week niet. We waren tenslotte te gast in haar koninkrijk.
Enige foto's zoals ze was en wij haar allemaal kenden:

Een dame van stand

Bekend met haven, zee en .... vis

Ze leidde haar groep met wijsheid en gezag

Nu was Clementine vernoemd naar Calamity Jane. De bekende western figuur met 12 ambachten en 13 ongelukken. En onze Clem heeft ook het nodige meegemaakt en de nodige uren doorgebracht bij onze dierenarts, die ook een zwak voor haar had. Ze mankeerde dus wel het een en ander, maar doorstond het allemaal moedig.

Bij haar laatste ongelukje moest ze een oog missen en omdat we mede gezien haar enorme leeftijd 20+ het niet meer raadzaam vonden dat ze buiten leefde hebben we haar maar mee naar huis genomen. Niet wetende of ze daar wel kon aarden.

Maar wonder boven wonder, nog nooit zo'n makkelijke huiskat gehad, meteen op de kattenbak, een eigen voerbak en een eigen plekje op de bank. En knuffelen maar, gek van aandacht.

En ook hier tijdens haar wandelingetjes in de buurt was ze de Koningin. Alle buurtkatten hadden ontzag voor haar. Zelfs nadat ze ook het zicht in het andere oog kwijt was en doof was geworden was dat het geval. Ondanks dat ze nu volledig blind en doof was ging ze moedig door. Altijd vrolijk en moedig. 

Hieronder nog een paar foto's van haar laatste wandeling in de zon van afgelopen week, fijn dat ze dat nog heeft gehad.

Vrolijk banjeren in de bosjes.

Tevens heeft Clem vorige week ook nog met een ferme pootafdruk bij notaris Ros namens de havenkatten de nieuwe statuten bekrachtigd.

Maar dan:

Allemaal tot ziens in een betere wereld, ik ga vast, 

 Clem!

Clementine wat zullen we je allemaal missen, en ik in het bijzonder

 Requiescat In Pace

Rest In Peace

Rust In Vrede