Dagje "Dierenlot"

Zaterdag zijn we met onze ambulance naar een dag bij de stichting Dierenlot geweest in Utrecht. Dit is een van de verplichtingen van deze ambulance, deelnemen aan 2 bijeenkomsten per jaar.
Het geeft in de opvang en bij de verzorging van de zieke dieren heel erg veel gedoe. Gelukkig wordt er gevoerd door Irma met moeder en tante, dat is een last minder. Verder zijn we al enige dagen er naar toe aan het werken dat we deze dag weg kunnen, moeten. Alles maximaal schoon en verzorgt op pad.
Bij de Dierenlot ontmoeting wordt de ambulance meteen voorzien van zomerbanden en gaan de winterbanden in opslag tot de volgende winter. En nu maar hopen op een geweldige zomer. Behalve dit zijn er verschillende instructies en discussies. Dierenlot probeert met deze ontmoetingen een samenwerking tussen de verschillende dierenorganisaties en terugkoppeling hoe de ambulances bij iedereen bevalt en vooral wat er minder goed gaat. De organisatie is erg leergierig en proberen de ambulances elke keer weer iets beter maken. Tevens hebben we een startende club hopelijk kunnen helpen door onze ervaringen, we houden contact.
Ons bevalt die ambu UITSTEKEND en wat zijn we er nog steeds blij mee. Natuurlijk hebben ook wij wat tips voor ze, maar die zijn op het gebied van de inrichting. De wilde, angstige katten waar wij vaak mee te maken hebben stellen wat bijzondere eisen aan inrichting en gebruikte middelen van de ambulance, iets waar een luisterend oor voor is.
En niet alleen een luisterend oor maar ook nog een donatie die we mogen besteden aan de ambulance. Met deze donatie en nog wat extra klemmen die we meteen meekregen wordt deze nog beter.

"Grover" nog steeds vermist

Ondanks veel moeite van ons, eigenaar Alexander en vrienden in de buurt hebben we de jonge rode kater Grover nog steeds niet kunnen terugbezorgen. Daarom vragen we nogmaals via deze weg aan al onze vrienden om op te letten naar deze dondersteen.
De gegevens zijn: Een rood/witte kater van ongeveer 8 maanden oud met een guitig uiterlijk en een wit neusje wordt vermist in de omgeving van de oranjestraat, kanaalstraat breesaapstraat. Zie foto:

Er wordt in deze omgeving veel gebouwd en dat is een geweldige verstop plaats voor een jonge kater.
Help ons deze guitige kerel weer thuis te brengen.

Vangen in omgeving Oranjestraat IJmuiden

Bij zowel onze dieren als ook bij de vrijwilligers wordt het betere weer enorm welkom geheten, vele van de verkouden dieren knappen op en de andere beginnen de pootjes weer te strekken en liggen dan heerlijk in de zon op te warmen. Voor de vrijwilligers is dat dan ook meteen leuker, de katten komen dan weer allemaal om je heen lopen en sommige willen dan voorzichtig aangehaald worden.
Een klein nadeel van dit betere weer en de lente in de lucht is dat er huiskatten zijn die hierin een aanleiding zien m te smeren. Pas dus extra op je huisdieren en maak er geen zwervers van.
Een voorbeeld hiervan is een rood/wit katertje van ongeveer 8 maanden die m bij zijn liefhebbende baasje op de kannaalstraat is weggelopen. Het gebied in de omgeving Kanaalstraat, Oranjestraat, Bloemstraat en Bik en Arnoldkade is momenteel door de bouwaktiviteiten natuurlijk een enorme speelplaats voor een jong katertje. Zijn baasje is onmiddelijk begomnen met zoeken en heeft in de omgeving aanplakbiljetten en flyers rondgebracht en vraagt iedereen in de omgeving naar deze kat uit te kijken. En hij heeft ons benaderd om te helpen zoeken en vangen. Dit nadat hij geen enkele medewerking heeft gehad van de gesubsidieerde dierambulance. Hij had zijn kat gezien op de bouwplaats en heeft de dierenambulance gevraagd om hulp. Helaas wilde zij alleen komen als hij de kat meteen kon pakken. Dan heb je ze niet nodig he? Dan had hij het zelf wel gedaan. Wij waren uiteraard wel bereid te helpen. We doen het voor de dieren en zeker als een baasje er ook zoveel moeite insteekt en inzet toont.

 De eerste avond dat we een vangkooi hadden geplaatst liep er al een rood/witte kater in, helaas niet de goede, maar wel een vermist dier die de jongeman heeft meegenomen naar huis om hem even een veilige plek te bieden tot de volgende ochtend. Dan kon hij bij de dierambulance aangemeld worden als gevonden. De kat was namelijk wel gechipt, maar men had geen gegevens ingevuld bij de chiporganisatie.

 Mensen let ook bij uw huisdier hierop, goede informatie opgeven bij de chipregistratie van jullie huisdieren, anders werkt het niet.

Tot onze stomme verbazing werden we door de dame die telefoon aannam bij de dierambulance ZEER onbeschoft te woord gestaan en volledig zwart gemaakt. Volgens hun hadden we deze kat (die vermist werd) niet mogen vangen en moesten we deze meteen aan hun afstaan en dan konden zij hem wel naar het juiste baasje brengen. Waarschijnlijk alleen maar voor de financiele vergoeding? Deze ritjes worden door de gemeente vergoed.
Nou hier gaan wij dus niet mee akkoord. Wij hebben van de dierenbescherming toestemming om een vangkooi te gebruiken en hebben ook VEEL meer ervaring met katten. Verder vragen wij geen verplichte vergoeding voor het retour brengen van een kat, maar wensen een goed thuis voor de kat en hopen op een eventuele vrijwillige bijdrage. En de gemeente vergoed ons helemaal NIKS.
JULLIE, onze trouwe donateurs helpen ons aan het broodnodige geld en spullen. Iets waar wij trots en dankbaar voor zijn.
Er is dan ook onmiddellijk wederom een brief naar de dierenambulance onderweg om wederom aan tafel te komen, want dit is niet de eerste keer dat we door sommige leden van de dierenambulance achter onze rug om ongefundeerd zwart gemaakt worden. En dan niet reageren op zo'n brief, alsof deze niet verstuurd is. Erg professioneel. Men durft het dus kennelijk niet recht in het gezicht te vertellen wat de problemen zijn.

Helaas is de juiste kat nog niet gevangen en we vragen jullie allemaal mee te kijken naar deze rood/witte kater van 8 maanden oud in de omgeving van de Kanaalstraat, Oranjestraat, Bloemstraat en Bik en Arnoldkade.

Verder houden we jullie natuurlijk op hoogte van deze vangactie en hopen in gesprek te komen met degene bij de dierenambulance die een probleem met ons hebben. (gelukkig zitten daar ook mensen met het hart op de goede plaats die zich goed inzetten voor het wel en wee van dieren)

Een koude en toch warme maand februari

We weten het en betreuren het dat we het weblog niet erg regelmatig bijhouden. De toch onverwachte koude heeft voor veel extra werk gezorgd. Net als bij mensen hebben onze katten door de koude meer last van allerlei kwaaltjes.
Eerst zijn we druk geweest met het trachten binnen halen van de zwakkere buiten katten. De hele gezonde vinden de kou niet leuk maar redden zich met onze hulp en met extra dekentjes in de hokken wel, maar de zwakkere ouderen hebben het hier veel moeilijker mee. En dan hebben we nog een paar katten met vachtproblemen die we gewoon moesten helpen. Een kat met een vervilte vacht heeft enorm veel pijn en kan zich daardoor steeds slechter bewegen, elke beweging doet dan pijn. De enige oplossing is dan een groot deel van hun vacht weghalen. Je begrijpt die kunnen dan in deze ernstige kou niet meer naar buiten ondanks dat ze dat het liefst willen.
Daarnaast hebben de zieke extra klachten gekregen door de kou. Omdat ze al zwakker zijn is de kans op complicaties veel groter en om dit te voorkomen en te bestrijden zijn we erg druk geweest met mediciaties en verzorging.
Ondanks ons aller inzet hebben niet alle dieren het gered. En dat blijft moeilijk.
Hopelijk blijft het nu wat beter weer en kunnen de dieren allemaal weer opknappen.
Naast deze drukte en trieste zaken toch ook enige hartverwarmende. Mensen die ons in de moeilijke tijden blijven steunen en soms steun uit onverwachte hoek.
Zo'n geval was een telefoontje van de conciërge van de LTS in IJmuiden. Die heeft samen met enige leerlingen een inzameling gehouden voor voer. Wat een geweldige aktie, dank.

Overhandiging voer in de LTS.

Even tussendoor ivm Kerstactie ...

Begin februari 2012;

We hadden jullie veel eerder de uitkomst van de 50% Kerstactie willen vermelden, maar het wachten was onder andere op alle afschriften. En uiteindelijk bleken dat er heel veel te zijn, doordat we een record bedrag aan donaties hebben gekregen. Heel veel mensen hebben aan de zwervertjes gedacht en steun betuigd, maar dat betekent nu dus ook heel veel rekenwerk. En al deze lieve mensen krijgen een persoonlijk dank-je-wel toegstuurd (mits het adres op het afschrift staat of bij ons bekend is, en dat is helaas niet altijd zo). Tijdens het nakijken van de afschriften werken we meteen onze donateurslijst bij en schrijven we de bedankjes. Dit alles om ons dubbel werk te besparen. Maar ja, je snapt het waarschijnlijk wel; we hebben het, in dit geval gelukkig, wel over een paar uur werk! En, zoals je hieronder kunt lezen, hebben we die paar uur nu simpelweg niet vrij kunnen maken. De werkelijke uitslag houden jullie tegoed en is hopelijk een kwestie van een paar dagen. Voor degene die echt nieuwsgierig zijn; we zitten boven de 3000 euro!!!!

   Aan alle kanten blije en dankbare gezichten bij de uitslag van de Kerstactie!

Klittekop ...

16 - 01 - 2012, maandag;

Tijdens de dagelijkse voerronde in de haven komen we uiteraard ook altijd even aan op één van de meest favoriete plekjes op de R...weg. Daar leeft een groepje zwerfkatten die we al heel lang kennen, en waarvan enkele ook aaibaar zijn. En dat maakt het voor ons ook nét even leuker. Want wat is een grotere beloning als je in de regen een voerbak staat te vullen en je wordt ondertussen overladen met koppies en likjes van zeiknat geregende maar o zo dankbare zwerfkatjes? Zo is daar natuurlijk de inmiddels befaamde éénoog Clementine, maar ook de zwarte Lizzie doet aan vriendelijkheid niet voor haar vriendin onder. Lizzie kun je wel aaien maar ze vind dat reuze eng. Dus doen we dat niet, we laten haar in haar waarde.

Nu weten we al jaren dat Lizzie een rotvacht heeft snel verklit, en eens in de twee jaar heeft ze een scheerbeurt nodig. We houden in de gaten wanneer het weer zo ver is. En helaas leek het erop dat het nu hoognodig tijd werd voor haar trimbeurt, maar ja... midden in de winter laten we liever geen zwerfkat zonder 'jas' lopen. We hoopten er het beste van en probeerden het zo lang mogelijk uit te stellen. Misschien was het haalbaar tot de lente te wachten...

Tot ik vannacht tijdens het voeren per ongeluk tegen Lizzie aankwam. ik schrok me rot. Nu voer ik meestal in het donker en bij de zwarte kat, die eigenlijk altijd als een balletje in haar hok blijft liggen tijdens onze bezoekjes, had ik dan ook niet gezien hoe ernstig de situatie inmiddels was. Haar vacht zat mega in de klit en voelde keihard aan. Dit was onacceptabel en kon geen uitstel meer verdragen. Wat moest de poes hier last van hebben! Het verklaarde ook meteen haar chagrijnige gedrag van de laatste tijd. Een vervilte vacht voelt alsof er continu aan je haar wordt getrokken. Geen pretje dus...

Met Lizz in een kooitje zo snel mogelijk de rest gevoerd en op naar huis. Daar aangekomen ben ik, in etappes, bijna vier uur bezig geweest om haar van centimeters vacht te ontdoen. Nu kun je onder een vervilte vacht niet zo maar een tondeuse zetten, daar is simpelweg geen ruimte voor zonder de huid open te halen. Dus stukje voor beetje knip je eerst milimeters van de bovenkant af, tot je een klein gaatje hebt waarvanaf je wel kunt scheren. Uiteindelijk was het bijna 04.00 uur in de ochtend voor ik met een pijnlijke rug van het gebogen staan, naar bed kon. Dat was dan mijn straf voor mijn onvergeefelijke kortzichtigheid!

Lizzie heeft het gefrutsel rustig toe gelaten en leek te beseffen dat ze zich met elke klit die verdween een stuk beter voelde. Onder al die vervilte stukken bleken ook nog eens grasaren als splinters in haar huid te zitten. Ze heeft er enkele kleine wondjes aan over gehouden. Nadat ik een tas vol vilt heb verwijderd, kon ik haar huid nog even afnemen met een lauw washandje en heb ik haar nog even lekker gemasseerd. Iets wat ze bijzonder op prijs stelde! Ik heb mijn lesje weer geleerd, na mijn welgemeende excuses aan Lizz te hebben overgebracht...

Winterse zwervers ....

11 - 01 - 2012, woensdag;

Het is deze winter drukker dan ooit in de opvang en steeds weer worden we gebeld omdat er zwerfkatten rondlopen in woonwijken. Met name hier in Velsen-Noord. Nu is er een bepaalde buurt waar veel oude woningen zijn gesloopt en waar de eigenaars na verhuizing de katten hebben achtergelaten. Want geen van de door ons opgevangen dieren wordt ooit opgehaald. Kater Woody is daar één van. Eigenlijk zitten we (te) vol, maar toen vandaag het telefoontje kwam over deze bejaarde jongen, konden we niets anders dan hem meenemen. Het dier was overduidelijk aan het eind van zijn Latijn; broodmager en zichtbaar ziek. In deze winterse temperaturen zou hij het niet veel langer redden op straat. In de opvang laat hij zich heerlijk verwennen, ook al moet hij noodgedwongen zijn hok delen met poes Koret, die het gezelschap op prijs stelt. Woody is een lieverd en we gaan ons uiterste best doen om hem op te lappen!

 Woody heeft een lange weg te gaan, voor we op zoek kunnen naar een lief nieuw baasje voor hem...

Maar het kan altijd voller; 's avonds tijdens de voerronde in de haven, zetten we weer de vangkooi in de hoop Blanche en Biker te vangen. Deze twee zwervers willen we dolgraag herenigen met hun zieke maat Siempie, die in de opvang ongeduldig op hun wacht. De drie veteranen moeten van de één op de andere dag van hun vaste stek weg. Een rottige situatie, want de drie verwilderde katten laten zich niet zomaar oppakken. Het verhaal erachter is zo nodig nog rotter en is in een notendop al op dit blog verteld. Ik wil het zelf nog enigszins aanvullen omdat ik echt flink pissig ben:

Al jaren woonden er een groep zwerfkatten naast het OIG / IHD, een kringloopwinkel die de opbrengst schenkt aan hulpbehoevenden in de samenleving. Toen het stuk braakliggend grond waar onze jongens woonden, werd verkocht en bebouwd, mochten de dieren op uitnodiging van de beheerder op het terrein van het OIG komen leven. Er werd een tweede hok door hun bijgezet en de dieren hadden het er goed; ze werden extra bijgevoerd en mochten soms zelfs in de winkel slapen! De klanten en vrijwilligers van het OIG leefden met de katten mee en er werd allerlei lekkers voor ze meegebracht. Na een klein jaar hield de toenmalige beheerder er mee op en kwam er een ander. Klaarblijkelijk geen kattenvriend want in no-time werd de toegang tot de winkel onzegt met een bord 'verboden voor katten' (?). Nu had ik daar op zich geen moeite mee en zelfs nog enige begrip voor. Dat begrip verdween echter toen een maand later werd gesommeerd de hokken te verwijderen. Er zou een carpoort komen en er was geen plek voor de katten meer. Fijne organisatie die voor 'de zwakkeren in de samenleving' opkomt. Horen daar ook deze kansloze katten niet bij dan?

Je begrijpt natuurlijk wel dat die carpoort er nog immer niet is, maar de hokken werden dus buiten het hek gezet. Aan de straatkant, op de openbare weg. Veel keuze hadden we echter niet en toen ook het buurbedrijf van de OIG over deze situatie begon te klagen was de maat voor ons vol. Dit kon zo niet langer. En omdat Siempie toch al medische zorg kreeg en extra controle nodig had, besloten we de drie zwervers terug te vangen en voorlopig in de opvang te laten leven. Tegen alle verwachtingen in hadden we de schuwe Siem al snel kunnen vangen. En vandaag volgde dan zowaar nummer twee; de witte Blanche! We konden hem, net als Siem, in zijn schuilhok opsluiten. Met hok en al in de ambu gezet (wat zijn we toch blij met die auto!) en in de veilige laadruimte de kat overgezet in een kooitje. Hok weer terug en nu is het wachten op Biker. Maar dat is weer een ander verhaal!

Siempie en de witte Blanche begroetten elkaar na ruim een week vol gemauw, gelik en koppies geven! Wat een fijne hereniging!