Hoe zat dat ook al weer met de Kerstactie?

16 december 2012;

Gister is de inmiddels welbekende Kerstactie weer van start gegaan. Voor degene die nog niet zo goed op de hoogte zijn;

Een paar jaar geleden hebben een aantal dierenclubs de handen inéén geslagen, om elkaar te ondersteunen met raad en daad. Iets meer dan 10 dierenorganisaties uit het hele land hebben zich daar inmiddels bij aangesloten, waaronder wij. Onder leiding van Diana, van de Haagse Dierherplaatsingsdienst en een paar trouwe sponsors zijn alle organisaties van deze www.samenwerkende-dierenclubs.nl hét voorbeeld van de kleinere dierenorganisatie die hard moet knokken om het hoofd boven water te houden.

Het zijn stuk voor stuk vrijwilligersorganisaties. Dus geen betaalde bestuursleden, geen dure panden, mooie uniformen of overbodige marketting. Alleen maar vrijwilligers die zich volledig ten dienste hebben gezet voor de dieren. Die meer uren 'werken' dan goed voor hen is, die werkelijk slapeloze nachten hebben door de zorg voor hun patiëntjes en de altijd loerende financiële problemen. We weten er allemaal alles van en wat is het dan fijn om zo af en toe eens uit te kunnen huilen, boos te kunnen zijn of gewoon eens heel hard te kunnen lachen met medestanders die precies weten wat je bedoeld. Mocht je eens wat tijd over hebben, of een euro extra kunnen besteden, neem dan ook eens een kijkje bij deze kanjers! Bij bijvoorbeeld de Niemandshonden uit Italië, hun collega's van Friends of Animals die zich in Spanje in het zweet werken of onze Nederlandse hondenvrienden van Collie In Nood.

Vanaf 15 december worden alle donaties die ook op onze rekening binnenkomen door een sponsor met 50% verhoogd. Dus als jij 10 euro stort, wordt dat uiteindelijk 15 euro, en 50 euro is ineens 75 euro waard! En dat is leuk geven in een tijd waarin iedereen de broekriem moet aanhalen. Maar let op dat je bij je gift Kerstactie, of 50% vermeld. Want alleen dan telt je donatie mee en maak jij kans op een extraatje;

We hebben dit jaar maar liefst twee kunstenaressen bereid gevonden om speciaal voor ons iets unieks te creëeren; aan het eind van de actie, die begin januari ophoudt, worden er twee prachtige tekeningen onder onze eigen donateurs verloot! Ben je benieuwd? Wij ook! De kunstwerkjes worden op dit moment nog gemaakt maar als je alvast een kleine impressie wilt, kijk dan even naar de site van onze plaatsgenote én baasje van onze ex-zwervers Grim en Kermit; Annet Verplanke

                                                             www.annetverplanke.nl

De andere kunstenaresse die spontaan ja zei op ons verzoek is Karin Wanninkhof, uit Alphen aan den Rijn. We kennen Karin nog niet zo lang, maar zij kwam bij ons met tassen vol spullen, medicijnen en dieetvoer na het overlijden van haar geliefde kater Jager. Geheel uit eigen beweging heeft zij toen een prachtige kersttekening voor ons gemaakt, die de meeste donateurs ook zullen tegenkomen in onze nieuwsbrief die zeer binnenkort op je mat zal liggen. Ze vond het zo leuk om met eigen ogen te zien waar de spulletjes van haar Jager terecht kwamen en was zichtbaar ontroerd toen onze kleinste kittens direct in zijn mandje kropen... We zijn dan ook erg blij dat Karin zonder aarzelen op ons verzoek wilde ingaan! We hopen zo snel mogelijk een stukje van haar hand te kunnen laten zien, maar haar werk laat zich het best omschrijven als de fantasievolle, rijke tekeningen uit een prentenboek.

Uiteraard houden we jullie weer op de hoogte van de stand én wie de gelukkige winnaars van onze loterij zijn geworden!
Vooralsnog hopen we dat de Velsense zwerfkatten de grootste winnaars zijn op 5 januari 2013. Want lieve mensen, wat is jullie steun weer hard nodig! We constateren nog immer een toename van zwerfkatten, ondanks dat 'onze' zwervers allemaal gecastreerd zijn. Maar helaas zien we de voortzetting van een vreselijke trend; het dumpen van huiskatten omdat mensen niet meer voor de kosten willen of kunnen opdraaien. De meeste van deze dumpertjes zijn dan ook ziek, zwanger of zwaar verwaarloosd en hebben terstond medische hulp nodig. Dat heeft het afgelopen jaar niet alleen geresulteerd in een overvolle noodopvang, maar ook in een groot gat in ons budget. We hebben meerdere peperdure, maar levensreddende operaties moeten laten uitvoeren bij zwerfkatten die overduidelijk ooit een baasje hebben gehad (waaronder meerdere amputaties & oogverwijderingen).

De schuwe zwerver Pommetje, die na een oogverwijdering eindelijk pijnvrij was en zich nu schoorvoetend laat aaien!

Bij binnenkomst moesten deze stumpers direct naar de dierenarts en onder het mes, soms ook in het weekend of 's avonds laat. Voor de meeste kwam onze hulp nog net op tijd, al was het soms kantje boord. En met pijn in het hart hebben we van enkele meteen afscheid moeten nemen, en hebben wij de beestjes uit hun lijden laten verlossen. Deze katten hebben nooit een kans gekregen, omdat 'men' niet de moeite heeft genomen om even te bellen of te zoeken naar een dierwaardige oplossing...
Maar ook in de herstelperiode daarna stapelden de kosten zich op; wormenkuurtjes, antibiotica en flesjes vol pijnstilling, dieetvoeders, en nu met de winter in aantocht; weer extra slaapplekjes die gecreëerd moeten worden voor de zwervers buiten, en olie voor de kachel voor de patiëntjes in de opvang.

Met de opbrengst van deze Kerstactie hopen we ons budget weer op orde te krijgen en duimen we heel hard om genoeg over te houden om het extra stuk grond dat we bij de noodopvang hebben gekregen, te kunnen voorzien van een stevige betonnen schutting, bestrating, beplanting en overkapping. De beraamde kosten bedragen ongeveer 2000 euro. Dit buitenverblijf is hard nodig voor de gezondheid en het geestelijk welzijn van al die extreem bange, oude, gehandicapte en andere onplaatsbare katten in onze opvang!

Geheel onverwachts beviel de oogloze Fibi en bleek deze humeurige zwerfpoes hét stralende toonbeeld te zijn van een zorgzame én gelukkige mama!

Ondanks alle ellende en zorgen hebben we ook fantastische dagen gehad. Momenten van puur geluk. Vaak door kleine en eenvoudige zaken: de Ranzijn-actie van de familie Zomerdijk, de geboorte en het zien opvoeden van de drie kittens door hun oogloze blinde zwerfmama [foto boven], de wederopstanding van kater Teun die ten dode was opgeschreven nadat hij een vreselijke wond had opgelopen in zijn oksel; door toedoen van een ingegroeid halsbandje. De wond wilde maar niet genezen, en Teun leek het op te geven door de pijn. Na zijn amputatie knapte hij echter zienderogen op! De voerinzameling van de 13-jarige Angel was ook zo'n geschenk en de hulp die we van zovelen van jullie mochten ontvangen; het is te veel om op te noemen. Deze steun heeft er voor gezorgd dat we het niet alleen financieel, maar ook emotioneel konden volhouden en dat we gewoon door gaan in het nieuwe jaar....

Wil je met deze Kerstactie meedoen en kans maken op een echt kunstwerk? Maak dan een donatie over.

Dat kan vanaf nu tot 5 januari 2013,

op giro 4761 772 tnv St. Zwerfkatten havengebied IJmuiden

(te Velsen-Noord). Onder vermelding van Kerstactie. 

Wil je wel iets geven, maar valt geld daar niet onder? We zijn ook nog altijd heel erg blij met de volgende kleinere artikelen:

• alle soorten voer, maar met name blikvoer
• ongebruikte (kerst) postzegels
• rollen vuilniszakken en keukenpapier
• lege cartridges
• stofzuigerzakken voor Kärcher A 2004 (de halve maan vormige)
• volle cartridges HP 336, 338 of 343
• oude theedoeken
• ontsmettingsmiddelen als Detoll, Halamid etc.
• rieten manden en / of kunststof opbergdozen met deksel

We kunnen spulletjes op komen halen, mits omgeving Velsen en Beverwijk, maar door tijdgebrek kan het iets langer duren. Je mag het ook bij ons afleveren, maar dan liefst wel in de doorvoor bestemde blauwe kist bij de voordeur. Dus bel liever niet aan, zodat wij ook nog enige privacy en rust houden! Als je je naam en adres even achterlaat krijg je zeker een bedankje terug...
De Lethstraat 1 b  Velsen-Noord
Telefoon: 06 20 50 48 75 (van 10 tot 22 uur, maar niet tussen 16 en 19 uur svp)

50% Kerstactie weer van start!

14 december 2012, vrijda  gavond

Na een broodnodige adempauze zijn we weer volop in de weer en kunnen we gelukkig aankondigen dat de inmiddels welbekende 50% Kerstactie van start gaat vanaf 15 december!
Lees daar na vandaag weer van alles over, met nieuwe foto's en verhalen over de zwerfkatten in Velsen en hun verzorgers... 

Ranzijnactie Zomerdijkjes en spoedoperatie IJtepoes .... ...

Ranzijnactie, zaterdag eind september 2012:

Deze zaterdag is er één om nooit te vergeten. Reuze hectisch maar ook zo geweldig leuk! Al een week geleden verklapte Christa, die ooit bij ons is begonnen als gastgezin voor de allerkleinste en nu inmiddels een eigen Ragdoll cattery heeft [www.to-ista.nl], dat zij een actie op touw heeft gezet. Geheel spontaan en zelfstandig heeft zij in haar woonplaats tuincentrum Ranzijn benaderd met de vraag of zij op deze zaterdag een inzameling mocht houden. Ranzijn ging akkoord en heeft daar geen spijt van gekregen want zij zagen de dagopbrengst op de dierenafdeling in één dag verdubbeld!

Christa, haar man Rens en dochters Renske en Jessica hebben de hele dag bij de ingang van Ranzijn geflyerd. Iedere bezoeker kreeg een flyer met daarop enige uitleg over ons werk en de vraag iets voor ons aan te schaffen. Dat kon voer zijn, wormenmiddeltjes, grit of om het even wat op kattengebied. Iedere gulle gever kreeg een mooie folder en een welgemeend dank-je-wel uit monden van de hele club.

Christa had het groots aangepakt; lokale media had vooraf over de actie gepubliceerd en het hele gezin had een t’shirt met ons logo aan.

Rens en Christa zetten zich 100% in voor onze zwervers; hulde!

Ondanks deze voorbereidingen was ik wat sceptisch. En wat zat ik ernaast! Nog niet halverwege de ochtend werd ik al gebeld door Christa dat ik toch echt richting Alkmaar moest komen want haar auto zat vol geschonken goederen en er was nog een hele middag te gaan!

Uiteraard waren we zeer aangenaam verrast door dit nieuws maar helaas moest het feestelijke ritje even worden uitgesteld. Freek en ik zaten op dat moment namelijk net met een spoedgeval bij de weekendarts. Poes IJte, die zwanger op straat was gezet, was de dag hiervoor al begonnen met bevallen. Veel te vroeg en de eerste twee kittens waren dan ook dood geboren. En vandaag kwam nummer drie er aan. Maar op het moment dat het lijfje bijna uit mama was, braken de vliezen en floepte het kitten terug de buik in. Mama had totaal geen persweeën en zonder de beschermende moederkoek was ook dit kitten ten dode opgeschreven. Bovendien zat er nóg een baby in de baarmoeder. Enigste optie was een keizersnede. Nu. Meteen!

Bij het Dier Medisch Centrum in Velserbroek konden we gelukkig direct terecht hoewel ook onze eigen Ellie, die ik als eerste had benaderd, op haar vrije dag de keizersnede had willen doen maar zonder narcose-assistente zat. En nu kan ik zelf vrij veel, maar van gasannestatie heb ik geen kaas gegeten…

Bij het Dier Medisch Centrum hebben ze IJte tevergeefs wee-opwekkers gegeven en besloten ze uiteindelijk toch de keizersnede te doen. Ze wisten inmiddels al dat beide overgebleven kittens overleden waren. Na de abortus van de dode ukkies is IJte direct gecastreerd. Moe, heel moe en als een lappenpop zo slap kwam de kleine poes aan het eind van de middag thuis. Het heeft twee weken geduurd voor ze hier weer helemaal bovenop was…

Ondanks de enorme kosten zijn we heel blij dat IJte haar miskraam heeft overleefd. De lieve poes verdient het zo! En ik wil er niet aan denken wat er was gebeurd als wij haar niet van straat hadden gehaald en de dakloze poes deze bevalling buiten, in haar eentje, had moeten doorstaan. Ik hoef niet uit te leggen dat ze dat nooit had gered en waarschijnlijk een pijnlijke en vreselijke dood had gevonden…

Toen IJte eenmaal veilig thuis met kruik aan het bijkomen was konden Freek en ik richting Alkmaar, waar vier trotse gezichten ons opwachtten. Er stond een hele lading voor ons klaar. Het was maar de vraag of het allemaal in de ambu pastte! Met enig gewring konden we alles meekrijgen, mits we heel voorzichtig de bochten in gingen! Mensen, wat een verrassing! Wat een hoop spulletjes; geweldig! Ik had nooit durven dromen dat er zó gul gegeven zou worden.

We hebben een wagen volgeladen ... Eh, we hebben twee wagens ...

En deze lading was nog niet alles; ’s avonds moesten we voor de tweede keer naar Alkmaar om daar de ‘restjes’ op te halen. Deze lading was bijna net zo groot als die daarvoor. Doodmoe maar superblij en dankbaar namen we afscheid van de familie Zomerdijk. Wat hebben zij veel bereikt deze dag! De actie verliep zo goed dat we besloten hebben om ook in IJmuiden op zoek te gaan naar een supermarkt die mee wil werken aan een soortgelijke inzameling. Wordt vervolgt…

Thuis hebben we alles uitgeladen en geïnventariseerd. Blijkt dat de winkelwaarde van deze berg goederen tussen de 1500 en 2000 euro ligt. Daarbij inbegrepen zit ook de donatie van de familie Zomerdijk zelf; voor meer dan 200 euro hadden zij zelf ook nog eens voer gekocht!

Inmiddels zijn we een maand verder, en voeren we nog steeds van deze voorraad brokken. Ook hebben we nog een fijne stapel grit. De broodnodige wormenkuurtjes zijn inmiddels al aan de opvangkatten gegeven, maar helaas is de stapel blikvoer wel op. En staan we wederom te springen om natvoer!

Onze bankrekening is echt leeg na alle dure en onverwachte uitgaven van de afgelopen tijd, en we hebben nauwelijks meer blikvoer over. Pas eind november verwachten we weer inkomsten. Dus heb jij nog blikvoer over; dolgraag! Mocht het echter mogelijk zijn om nog een kleine donatie over te maken: van iedere euro kunnen we drie blikken kopen. (We hebben dagelijks 30 blikken natvoer nodig!)

Uiteraard willen we iedereen bedanken die heeft meegedaan aan de inzamelingactie bij Ranzijn, en met name Christa en haar gezin. Zonder hen, en al die lieve mensen die eerder op onze noodoproepen hebben gereageerd, waren we serieus in de problemen gekomen…

De jonge dochters Renske en Jessica hielpen enthousiast mee met inzamelen. Maar daarbij gaven zij ook nog eens hun maandelijkse portie zakgeld uit aan kattensnoepjes en kittenmelk!

Meer ellende voor IJtepoes ...

4 oktober 2012 donderdag;

De wond van de spoedoperatie / keizersnede bij gedumpte poes IJte is aan het ontsteken. Ik was er al bang voor; een abortus met gelijktijdige castratie is zo’n ‘vieze’ en pittige ingreep dat antibiotica eigenlijk noodzakelijk is. De Clavubactin die ik meekrijg doet zijn werk en de pussige buikwond heelt gelukkig binnen twee dagen…

IJte zelf is duidelijk aan het aansterken en heel voorzichtig gaan we op zoek naar een lief baasje voor deze tengere poes. Ze heeft genoeg ellende doorstaan; het wordt tijd voor happiness en love!

Note:
We kunnen alvast verklappen dat IJte, nadat zij volledig is hersteld, een geweldig nieuw thuis heeft gevonden in Haarlem. Bij een jong maar verantwoordelijk gezin is zij met open armen ontvangen! We blijven haar voorlopig op een afstandje volgen maar hebben er het volste vertrouwen in dat IJte hier helemaal op haar plaats is.
Missie geslaagd ....

Het leven gaat verder ...

3 oktober 2012, woensdag:

Tijdens de voerronde gisteravond kwamen we weer een angstwekkend staaltje tegen van menselijk egoïsme; in het voerhok op de Industriestraat lag een zwarte/witte poes inéén gedoken. Graatmager keek ze me met grote ogen aan. Niet in staat nog op de pootjes te staan smeekte ze me met een geluidloos miauwtje om hulp. Het koste geen enkele moeite haar op te pakken en om eerste hulp te verlenen. De rest van de voerronde zijn we geregeld gestopt om deze poes, die we maar Indura genoemd hebben, vocht, warmte en kleine porties voedsel toe te dienen. De dankbaarheid en het vertrouwen dat je op zo’n moment krijgt van een wildvreemde kat-in-nood is hartverscheurend. De poes is duidelijk aan mensen gewend, uiteraard niet gechipt en navraag bij de Dierenambulance leerde dat zij ook niet geregistreerd staat als vermist. Indura is gewoon als grofvuil aan de kant van de weg gezet. Gezien de staat waarin zij verkeerde is dat waarschijnlijk al een poos geleden gebeurd en heeft zij zich maar ternauwernood in leven kunnen houden.

Op deze woensdagmorgen kijkt poes Indura al wat helderder uit haar ogen en besluiten we haar eerst een weekje te laten aansterken voor we haar laten nakijken door de dierenarts. Dan weten we ook iets meer over haar ontlasting, eetgedrag etc. Aanwijzingen die het ook voor een dierenarts makkelijker maken om een diagnose te stellen. Wie wel naar de dierenarts gaat op onze vaste woensdagochtend, is kitten Aronius [foto]. Het nu zes maanden oude katertje wordt gecastreerd en heeft het in het socialisatietraject bij Natascha zó goed gedaan dat hij binnenkort, samen met zijn zusje Ariël, naar een nieuw baasje gaat! We herplaatsen zelf bijna geen katten meer omdat daar zoveel tijd mee gemoeid gaat, ook met de na-controles en al het papierwerk. Maar soms maken we een uitzondering; dan gaat het om iets moeilijkere katten, of katten met speciale gezondheids- of gedragsproblemen. Die blijven we liever zelf volgen zodat we kunnen bijspringen als dat nodig mocht zijn.

Ook Spinner en Heloïse gingen vandaag mee naar de praktijk van Ellie. Helaas niet om nog verder te zoeken naar een oplossing voor hun gezondheidsprobleem. Beide opvangkatten zijn na een intensief medisch onderzoek opgegeven. Spinner is een afstandskat met urinewegproblemen. Maar er is meer aan de hand, en ondanks meerdere onderzoeken komen we niet achter de oorzaak van de enorme bloedarmoede en vele ontstekingen. Ook vermagert de grote kater in ijlings tempo. Spinner is doodongelukkig en geen enkel medicijn lijkt te helpen. Hij weegt nu nog zo weinig dat het onverantwoord is om hem nog langer te laten leven. Met pijn in het hart en met heel veel spijt neem ik het besluit en sterft hij even later in mijn armen.

Spinner zat graag in de tuin, waar hij zich ontpopte tot een rustige knuffelkater. We hadden hem graag nog wat langer bij ons gehouden ...

Poes Heloïse kan ik dit liefdevolle afscheid helaas niet geven. De poes is één van de wildste katten in de opvang en mede daardoor heeft het langer geduurd voor we er achter kwamen dat er iets aan de hand was. Zoals de meeste van onze opvangkatten loopt ook Heloïse gewoon lekker los en heeft ze haar eigen plek in de groep en in de voorraadschuur die ze tot haar domein heeft verklaard. Ze slaapt daar op de bovenste planken en komt zelden of nooit binnen mijn bereik.

Het buitenverblijf bij onze opvang is het domein van onze bangerikjes. Ook Heloïse liet zich graag in de tuin zien. Zittend op de tafel, genietend van de spaarzame zonnestralen. Zolang zich daar geen mensen bij voegden, was de poes bijzonder happy! Net als de andere angsthaasjes op de foto...

Toch viel het ons al op dat ze veel sliep en steeds minder mee-at. Gealarmeerd door haar houding zijn we haar in de gaten gaan houden en zagen we dat ook zij magerder werd en bovendien een flink abces in haar nek had. Dat was vorige maand en nadat we haar met de nodige moeite hadden gevangen en onder narcose hebben behandeld, bleek dat de wond niet genas. Daar had dierenarts Ellie al voor gewaarschuwd; waarschijnlijk heeft Heloïse een storing in haar afweer en zal ze vaker wondjes en ontstekingen krijgen. De gegeven antibiotica slaat niet aan. Daarnaast is Heloïse nauwelijks te behandelen en is het geen optie om haar keer op keer te moeten vangen voor controle of behandeling onder een roesje. De stress van deze vangacties doen meer kwaad dan goed. En ook nu blijkt dat er zich een nieuw abces aan het vormen is. We hebben de verwilderde poes een kans gegeven, en ze heeft nog een prachtig jaar bij ons gehad maar hier eindigt haar weg. We hebben helaas geen andere keuze en voor Heloïse is het waarschijnlijk het beste. De lapjespoes waar ik zo een respect voor had gaat zoals ze heeft geleefd; liefst zo ver mogelijk bij mensen uit de buurt…

In het verdriet om de twee vaste opvangbewoners vergeet ik bijna om nog de nodige pijnstilling mee te nemen voor kater Siempie en de Ronidazol voor Knorretje. Dit mini-katertje heeft een heel vervelend en vooral hardnekkig darmvirus dat slechts te bestrijden is met dit peperdure middeltje. Hopelijk knapt het éénjarige katertje op en is hij straks eindelijk en voor het eerst in zijn leven diarree-vrij!

Knorretje is als jong kitten bij ons gekomen. Mishandeld door de vijf jonge kinderen van zijn vorige baasjes. We vermoeden dat hij daar zijn kapotte darmpjes aan heeft overgehouden. Het is nog maar zeer de vraag of dit liefste katertje van de wereld het uiteindelijk zal redden.

Donkere dagen….

Het wordt weer echt winter. Het lijkt maar niet op te houden met regenen. Heel vervelend voor de katten die buiten leven, al hebben ze warme schuilhokjes om zich in terug te trekken. Maar ook die moeten met dit natte weer vaker verschoond worden, en ja, dat gebeurt dus ook in…de stromende regen. En natuurlijk waait het lekker hard in de haven dus de voerrondes worden er niet makkelijker op voor onze vrijwilligers. Gelukkig laten de dames zich niet tegenhouden door deze buitjes.

Lenie, de vriendin van vrijwilligster Monique gaat geregeld mee voeren. Hier probeert ze Piepmuis te verleiden.
Ook zij ondervind regelmatig dat dit niet altijd even makkelijk gaat in een industriegebied vol rommel. Als het dan ook nog stormt en regent is het soms een waar huzarenstukje om ongeschonden de route te beëindigen ....

 Maar niet alleen buiten pakken de donkere wolken zich samen. Ook in de opvang krijgen we steeds meer donkere dagen. De maand oktober begon geweldig met de lieve reacties op onze noodoproep en de spontane inzamelactie van de Alkmaarse familie Zomerdijk.

Maar na die eerste week ging het meer en meer bergafwaarts. Een ongelukje komt zelden alleen. En dat blijkt. Het begon met zoiets simpels als het kapot gaan van de wasmachine.

Nu kunnen wij absoluut niet zonder twee huishoudelijke apparaten: een stofzuiger en een wasmachine. Dagelijks wordt er minstens 1,5 uur gezogen en meestal twee wasjes gedraaid. In mijn haast is de machine waarschijnlijk te zwaar beladen. Kaput…

Toen kort daarop ook de televisie waarop ons camera-bewakingssysteem draait, het ook nog begaf (een televisie is NIET bestand tegen kattenkotsjes) was dat slechts een voorbode van wat nog komen ging…

Clementine ex-havenpoes

Hallo mensen

Ik heet Clementine en ik ben een ex-havenpoes.

En dat ex-havenpoes werd tijd zeg. Ik ben intussen volgens jullie jaartelling stokoud en de laatste winter was me er eentje zeg. De zomer ervoor heb ik tijdens een onderzoek over mijn terrein een grasspriet in mijn oog gehad. Auw miauw dat deed me toch even een pijn. Op mijn paar overgebleven tandjes bijten hielp me niet, maar gelukkig hebben die luitjes van de Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden me meegenomen naar de dokter. Die schat heeft me van dat probleem afgeholpen, maar helaas ook van mijn linkeroog. Maar de pijn was weg.
Het revalideren in de opvang vond ik wel goed al miste ik mijn broeders en zusters bij de helling. Mijn geboortegrond. Hoe zouden ze het doen zonder mijn leiderschap? Hier in die revalidatie unit lopen nogal wat anderen rond waaronder hoofdzuster Cato, en die is me dr eentje zeg. Pikt niks, altijd verplicht op tijd naar bed enzo.
Was daarom blij dat ik er weer op uit mocht, maar die laatste winter ging me toch niet makkelijk af. Die boeven daar bij de helling wilde niet meer naar me luisteren, had ik me toch op mijn oude dag te maken met een echte muiterij. Donders zeg!
Ik vond het dus helemaal niet erg dat diezelfde landrotten van die stichting me weer meenamen. Maar nu mocht ik met de chauffeur mee. Hier geen zuster Cato maar wel een grote grijs/witte kattige dame. Ziet er groot uit, maar die kan ik hebben, ben ze wel wat maatjes groter gewend.

En lekker joh, een heleboel eigen plekjes met dekentjes, inpandig toilet, elke dag a la carte eten en een kachel. Ik verheug op deze manier gewoon op de winter, liggend voor de kachel naar buiten kijken naar de sneeuw en er niet meer doorheen moeten ploeteren. Ik heb dan ook totaal geen behoefte meer om naar buiten te gaan. Inmiddels zijn die dikke grijs / witte en ik voorzichtig vriendinnen aan het worden. Blijkt dat zij, Noor, ook een ex-zwerfpoes is. Maar dan één uit Haarlem. Tja, er is wat standverschil, maar ik pas me heel makkelijk aan hoor! En die meneer die zich nu mijn baas noemt zorgt goed voor ons. Als hij thuis is klimmen we het liefst bovenop hem en dan is het leven goed! Inmiddels zijn mijn ruwe kantjes én alle viezigheid van me af en ben ik dolblij met mijn nieuwe status als echte huiskat!

Dit binnen leven bevalt mij heel erg goed, lekker puh!

Is getekend: Clementine EX zwerfkat.