A.S. zaterdag en zondag HAVENFESTIVAL 2012

Beste mensen: aanstaande zaterdag en zondag 25 en 26 augustus is het weer 

HAVENFESTIVAL IJMUIDEN. 

En ook dit jaar hebben wij weer een kraam met speciaal voor jullie en jullie huisdieren uitgezochte artikelen. Je kan echt niet zonder een van deze artikelen. En natuurlijk zoals altijd komen:  

Alle inkomsten komen ten goede aan de katten

 Zij en ook wij zullen jullie dankbaar zijn voor jullie aanwezigheid, inkopen of een bijdrage in de natuurlijk ook weer aanwezige collectebus. Want als trouwe volgers zullen jullie intussen wel weten dat het aantal gedumpte (zieke) dieren alleen maar toeneemt en we kunnen elke cent zeer goed gebruiken.
En behalve onze kraam is er van alles te doen, te zien, te ruiken en mee te maken. Mee varen met een schip, vele soorten muziek, toneel uitvoeringen en nog veel meer. Te veel om op te noemen. Een echte leuke dag.

We hopen jullie allemaal weer te zien aan onze kraam

Onze kraam vorig jaar.

Socialisatie van de kittens

Samen met onze gastgezinnen zijn we druk om de kittens te socialiseren. Dat socialiseren houdt in dat we van deze kittens leuke gezellige huiskatten maken. Gewend aan mensen, kinderen, huiselijke omstandigheden en ook andere huisdieren.
Een kittens leren normaal van hun moeder de zaken die nodig zijn in een kattenbestaan. Als eerste leren ze poepen en plassen, iets wat niet automatisch gaat en iets wat we bij gebrek aan mama zelf moeten doen. Verder leren ze zichzelf verdedigen, verstoppen, gevaarlijke zaken herkennen en een muisje of vogeltje vangen.
En nu willen wij graag dat ze aan ons gewend zijn, op de kattenbak gaan, niet in de gordijnen klimmen enzovoort. Dit vraagt heel veel geduld en liefde. Heel erg veel met ze spelen en ze elke keer weer ietsje meer leren, net kleine kinderen, weliswaar in een spoedcursus. We zijn dan ook erg blij met de gastgezinnen die ons daarbij helpen.

Afgelopen zondag zijn we met Mona lekker naar buiten geweest. Ook voor ons eindelijk een moment van onthaasten. Voor de eerste keer deze zomer even een paar uur eruit. Op een heerlijk terrasje in een bos met kippetjes en andere dieren om ons heen. Mona vond het geweldig allemaal andere, voor haar onbekende dieren om zich heen. Ondanks dat ze zeer slecht ziet is ze erg nieuwsgierig en helemaal niet bang en snuffelde aan alles en liep over het terrein te banjeren aan haar tuigje, want dat is natuurlijk wel nodig. ook een onderdeel van de socialisatie en erg makkelijk voor haar eventuele latere nieuwe baasjes, een kat die aan een tuigje kan.
Na een paar uurtjes zijn wij een beetje uitgerust en Mona helemaal  uitgeput. Wij kunnen er weer even tegenaan en Mona ging in de auto al voor pampus, sliep in elke stand die ze vond en had later vele verhalen over wonderlijke wezens voor de andere opvangkatten.

Graaf R.I.P.

Afgelopen nacht is Graaf overleden.
Toen wij vanmorgen vroeg om 6 uur bij zijn verblijf kwamen vonden we hem daar dood aan. Aan zijn houding en de ingetrokken nagels konden we zien dat hij rustig gestorven is. Hij lag er rustig bij.
Dat is dus goed. Waar we ook blij mee zijn is dat dit gebeurd is in zijn vertrouwde omgeving samen met zijn maatje Vlam. Zij heeft het helemaal meegemaakt en dit is goed voor haar verwerking.
Dit klinkt misschien een beetje overdreven, maar is echt waar, katten rouwen om hun geliefden en buurtgenoten. Wij leggen dan ook altijd indien mogelijk bij een overlijden het lichaam even bij de groep en het is dan elke keer weer echt een rouwstoet die langskomt. Even snuffelen en weer verder. Het voorkomt dat ze een maatje missen en gaan zoeken naar hem of haar. Daarom ook onze boosheid bij het overlijden van Vlies die door de Dierenambulance achteloos en liefdeloos bij de destructie was achtergelaten. Als leider van die groep hadden we die zeker moeten laten zien. Nu is er geruime tijd onrust in die groep geweest, onnodig en dieronvriendelijk.

Graaf zoals wij hem zullen herinneren!

"Je mag me niet aanhalen maar stel jullie wel op prijs!"

Zeker in dit geval met Graaf en Vlam was dit goed. Ze waren gek van elkaar, onafscheidelijk. Toen Graaf enige tijd geleden in de opvang moest vanwege een behandeling is Vlam zoekende geweest en toen we Graaf bij haar terug plaatste was dat hartverwarmend. Meteen roepen naar elkaar en de staartjes in elkaar gedraaid en Graaf werd meteen door haar meegenomen naar hun verse nieuwe hok, want Vlam was in de tussentijd zelfstandig verhuisd. In zijn laatste dagen is ze ook nu weer de hele tijd op haar eigen manier voor hem blijven zorgen, vooral met haar warmte en aanwezigheid.

Marya zal later nog wel een bericht en gedicht aan hem opdragen.

Graaf ernstig ziek

Graaf is al enige tijd niet helemaal in orde. Graaf heeft al jaren last van enige blaasproblemen die met speciaal voer goed onder controle te houden was, maar het valt de voervrijwilligers nu toch op dat hij wat magerder wordt. Dit kan ook het gevolg zijn van vorderende leeftijd, we weten van vele katten niet hoe oud ze zijn. Of mankeert hij toch wat? We hebben hem daarom na overleg met dierenarts enige medicatie gegeven en hij leek weer iets op te klimmen, maar helaas.
Deze week is hij toch allemaal veel ernstiger geworden. Hij is nu duidelijk zeer ernstig ziek. Hij heeft problemen met zijn lever en is stervende.

Het toedienen van vocht met een infuus, zodat hij zich wat prettiger voelt.

 

Helpen met eten. Wat lekkers met een spuitje in het bekkie

En dan komt weer een al oud probleem. Moeten we hem nu hij zo ziek is en er geen kans is op herstel hem weghalen bij zijn partner Vlam? Die niet meer van zijn zijde wijkt en heel erg goed voor haar vriendje zorgt. Weghalen bij de plek waar hij gelukkig is? Na onderling overleg hebben we besloten dit niet te doen. Het lijkt ons verstandiger hem hier in zijn eigen omgeving omringd door zijn geliefde en met van onze kant extra aandacht, medicijnen en optimale verzorging hier te laten.

We doen onze uiterste best om Graaf zijn zeer waarschijnlijk laatste dagen zo prettig mogelijk te maken! We weten het, ook dit is een onderdeel van dit werk. Gelukkig met de gedachte dat met onze zorg ze een mooie tijd hebben gekend.

We zijn hier de komende dagen dus heel veel te vinden.

Kittens en gedumpte katten

Het is weer zomer en vakantie en we komen dus weer om in de kittens en andere gedumpte katten. Ondanks dat AL onze katten gecastreerd zijn en dus NIET voor nageslacht kunnen zorgen worden we elk jaar weer geconfronteerd met kittens.
Elk jaar vinden mensen hun vakantie belangrijker dan fatsoenlijk voor hun dieren te zorgen. Ze hebben kapitalen over voor hun vakantie, maar een goede (tijdelijke) oplossing voor hun huisdieren zoeken ho maar. Ze zetten zo hun huisdieren aan de kant, soms zelfs zwanger.

En daarom hebben we zomaar weer een hele hoop kittens en sommige van de moeders. Dat is dan meteen ons volgende probleem. Die moeders moeten nu ook nog gevangen worden voordat die voor nog meer nageslacht kunnen zorgen. Onze katers zijn dan wel allemaal geholpen er zijn nog genoeg mensen die hun ongecastreerde huis-katers buiten laten rondlopen. Voor deze mensen: gecastreerd zijn ze veel liever en makkelijker.

We zijn al blij dat we samen met alle vrijwilligers de kittens hebben gevangen en  nu  proberen te socialiseren, zodat we straks voor deze leuke lieve katten een goed thuis kunnen zoeken en vinden.

En dat is dan nadat ze gevangen zijn. Sommige van de moeders en kittens hebben we maar net op tijd.  Zo'n ex huispoes heeft het extreem moeilijk buiten. Een bevalling is in normale huisomstandigheden voor een poes al een grote aanslag op haar conditie, laat staan als ze dit buiten alleen moet doormaken, zonder hulp?
Ze waren dus niet allemaal in een tiptop conditie. Een hoop teken, vlooien,  luizen en ondervoeding en dus een hele berg werk, antivlooien- en anti wormen middelen. Heeft u dus nog iets over?

Jullie zullen begrijpen: Het is een gekkenhuis. Alle normale werkzaamheden gaan ook gewoon door en dan komt dit er nog bovenop. De gehele groep van de stichting en hun huisgenoten zijn hier volop mee bezig.
Verschillende huiskamers zijn aangepast tot peuter kleuter verblijf voor katten. Behalve heel veel werk is het ook heel erg dankbaar en leuk werk

Is dit geen schatje?

TIP tegen kattenurine ....

Onze Robin, een 7 jarige gecastreerde pieskater. Hij kan vreselijk lief zijn, maar zijn constante gesproei maakt me soms stapelgek en, eerlijk is eerlijk, soms ook frustrerend boos ....

De meeste katteneigenaars en hun visite kennen het wel; de irritante lucht van kattenpis. Ook wij hebben hier last van. Of beter gezegd, júist wij. Want we hebben in onze opvang meerdere pies-katers die juist uit hun vorige huis weg moesten vanwege hun hinderlijke toiletgewoontes. Maar ook onze eigen Billie en Robin kunnen er wat van. En dat komt in hun geval door de constante strijd. Billie is de baas van de groep, en Robin wil de troon afpakken. En dus sproeit hij tegen muren en eigenlijk tegen alles, uit frustratie en om zijn geur af te geven, waar Billie dan overheen gaat etc. etc.

Er is echter een groot verschil tussen katten die wel eens naast de bak plassen of zij die echt sproeien. Een sproeiende kat staat hoog op de poten en met trillende staart tegen verticale vlakken te urineren. Meestal gaat het daarbij om een gedragsstoornis. Een kat die naast de bak plast, heeft meestal last van een lichamelijk probleem (gruis, blaasontsteking etc.)
En denk nu niet dat gecastreerde katers niet sproeien, of dat poezen het nooit doen, want niets is minder waar...

Nu zijn er vele manieren om het plassen tegen te gaan; castratie helpt vaak veel, maar zeker in huishoudens met meerdere katten is de kans groot dat katers gaan sproeien. Meer kattenbakken neerzetten kan helpen, of ander grit, of het ophangen van een feromonenspray (Feliway). Maar ook een voerbakje of favoriet speeltje neerleggen bij de plasplaatsen kan de situatie doen verbeteren. Wat overigens averechts werkt is de kat straffen. Hij sproeit immers niet om jou te pesten, maar omdat hij 'niet anders kan'. Straffen, of hem boos de kattenbak in duwen of met zijn neus door de urine halen zal juist sproeien in de hand werken omdat de kat het plassen als iets negatiefs gaat zien. In uiterste gevallen kan een licht kalmerend middel werken.

Maar die lucht. Hoe krijg je in godsnaam die vreselijk penetrante lucht weg? Mensen die mij goed kennen en die wel eens bij mij over de vloer komen weten dat ik de godganzerdag bezig ben met schoonmaken. En toch ging ook mijn huis steeds meer als één grote kattenbak ruiken. Sommige mensen vinden dat logisch als je zo veel katten hebt, maar in mijn ogen is het Onacceptabel!
Ik ben op zoek gegaan naar dé oplossing en heb in de loop der jaren heel wat middeltjes geprobeerd. Tevergeefs. Toen ik dan ook de volgende tip kreeg was ik sceptisch, maar ook wanhopig dus ik ben het toch maar gaan proberen. Vooral ook omdat de prijs me reuze meeviel. En zowaar, het helpt!

Het gaat om het middel Ecodor http://www.ecodor.nl/ . Het werkt met enzymen die de bacteriën in urine doen oplossen, en daarmee verdwijnt de stank. Het maskeert de lucht dus niet, het verdwijnt echt! In bepaalde gevallen zul je het middel vaker moeten gebruiken, zeker als het gaat om oude urineplekken en doordrenkte muren, hout of kieren, maar je merkt het verschil direct. Ikzelf ben in ieder geval ontzettend enthousiast en het maakt de dagelijkse schoonmaak een stuk makkelijker en mijn leven aangenamer!

Gastgezin gezocht ...

6 juli 2012, donderdag 5.00 uur 's ochtends



Voerplek in woonwijk, Bik & Arnoldkade, randje Havengebied

 Enige tijd geleden werden we door buurtbewoners opmerkzaam gemaakt op drie kittens die met hun mama-poes de omgeving van de Bik & Arnoldkade in IJmuiden onveilig maakten. Nu is daar ook een voerplek, waar een vaste groep van zo'n 8 gecastreerde zwervers al jarenlang wordt verzorgd door Nel. Het prille gezin had aansluiting bij 'haar' groepje zwervers gevonden. Helaas is deze buurt echter niet de meest dier-vriendelijkste van Velsen en zijn er meerdere klachten geweest van omwonenden. En het bleef niet bij klachten maar ook bij serieuze pogingen om de dieren te laten verwijderen.

Het heeft ons veel tijd en overtuigingskracht gekost om de woningbouw vereniging te laten inzien dat je een groep verwilderde zwerfkatten niet 'zo maar even' weghaalt en dat het ook geen oplossing is. Lege plekken worden immers ingenomen door nieuwe zwervers! Gelukkig werken wij samen en via de regels van de Dierenbescherming en dat gaf enig overwicht. De katten mochten blijven, maar de slaaphokken moesten weg! Waar de dieren in barre tijden moesten schuilen, ach...ze redden zich wel, toch???!! Ze gingen voor het gemak voorbij aan het feit dat de meeste van deze zwervertjes voormalige huiskatten zijn die door hun eigen huurders op straat zijn gezet of achtergelaten na verhuizing.

Sommige mensen willen niet wijzer worden en houden liever vast aan hun starre vooroordelen. Ondanks vele pogingen van onze kant om de buurtbewoners iets meer begrip bij te brengen voor deze vergeten groep zwerfdieren. Het is nu een soort status-quo. De katten worden oogluikend toegestaan, maar wel met veel 'mitsen en maaren' en het mochten er zeker niet meer worden. De hele buurt stond dan ook op zijn kop toen dit nieuwe gezin zijn entree deed. Meerdere verzoeken kwamen onze kant op om toch vooral te zorgen dat de nieuwkomers heel snel weg werden gevangen!

Nel staat op hoge leeftijd nog dagelijks voor haar groepje zwervertjes klaar.

Nu had ik niet zo'n erge haast om aan dit verzoek te voldoen, maar uit veiligheidsoverwegingen voor de kittens hebben we toch maar de vangkooi gezet. Nel, de verzorgster, zou het in de gaten houden. En ja hoor, vanochtend werd ik wakker gebeld met de mededeling dat één van de drie kittens in de vangkooi zat. Zodoende toog ik om half vijf in het donker nog, richting IJmuiden. Onder mijn jas een pyama en gewoon op mijn sloffen.

In de vangkooi trof ik een allermooist kitten aan van een week of 11 oud. Heel rustig wachtend op wat komen ging. Hij liet zich zelfs door de tralies heen aaien! Dat geeft enige hoop en we denken dan ook dat we hem nog tam(mer) kunnen krijgen, en op een later tijdstip op zoek kunnen naar een echt baasje voor hem. Maar de opvang zit vol, en ik heb nu de tijd niet om nog een kitten te begeleiden tijdens dat heel intensieve socialisatie-traject. Daarom zijn we, met enige spoed, op zoek naar een gastgezin....

Heb jij de eerste twee  komende maanden tijd en geduld genoeg om met dit beestje aan de slag te gaan? Minstens een paar uur per dag? Woon je in omgeving Velsen / Beverwijk? En heb je ruimte voor een flinke bench? En eventueel zelfs de mogelijkheid om misschien nog een broertje of zusje van dit katertje erbij te nemen? Het gaat in dit geval niet om een verwilderd katje, slechts om een bang kitten. Met liefde, geduld en aandacht kan dit een gezellig huisgenootje worden.... Je hoeft niet echt ervaring te hebben, we blijven altijd op de achtergrond paraat met advies en dergelijke. Ook krijg je een tijdelijke bench, kattenbakje, mandje en genoeg voedsel mee. Vanzelfsprekend is de kleine man al ontwormd en ontvlooid.
Lijkt het jou een uitdaging?! Mail of bel ons dan gelijk....  06 20 50 48 75  kattenbabbels@yahoo.com