Marya Dekker, coördinator, oprichter en hoofd verzorging van de Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden, met één van de ex-zwervertjes die permanent bij haar wonen omdat ze te zwak zijn om buiten te overleven

vrijdag 15 december 2017

Kerstactie van start ...

Hij is begonnen, de Kerstactie! Het was weer even puzzelen om genoeg sponsors te vinden, maar wederom is het gelukt en kan de jaarlijkse Kerstactie van start. Een maand lang worden alle giften die bij ons binnenkomen met de helft verhoogd. Dus jouw gedoneerde 20 euro wordt 30 euro en 100 euro wordt ineens 150 euro op onze rekening. Das leuk geven! De enige voorwaarde is dat je erbij zet dat het om de Kerstactie gaat of om de 50% actie; dan komt het helemaal goed.

Ieder jaar delen we de opbrengst in drie delen. Eén deel wordt gebruikt voor de inkoop van voer, medicatie (vooral anti-parasietenmiddelen) en de normale dagelijkse verzorgingsproducten zodat we een voorraadje hebben in magere tijden. Van het tweede deel worden hoge rekeningen betaald waar anders nauwelijks budget voor is. Denk aan huur, nutsvoorzieningen, verzekeringen en het keurmerk. Het laatste deel reserveren we voor bijzondere projecten. Ieder jaar proberen we een stapje dichter bij het verwezenlijken van onze groot droom te komen: 
Een goed uitgeruste opvang waar de katten met veel plezier kunnen leven, en waar het voor de vrijwilligers fijn en vooral veilig is om te werken. 

Het nieuwe verblijf waar twee jaar hard aan gewerkt is, geeft iedere dag weer plezier. Voor de kattige bewoners maar ook voor de meiden die het schoon moeten houden. Met een goede hygiëne voorkomen we veel narigheid bij de beestjes én de vrijwilligers!
De voorafgaande jaren hebben we geïnvesteerd in een tweede binnen- en buitenverblijf. Het was een groot project en wat zijn we iedere dag nog blij met het resultaat! Nu is de 'oude' opvang hoognodig aan de beurt en moet er nog wat aan de watervoorziening gebeuren. Het oude verblijf is aan een verfbeurt toe, de vloer daar binnen geeft nog steeds problemen en ook de vloer in het buitenverblijf ernaast moet absoluut onder handen genomen worden:
 
De tegels moeten vervangen worden door een coating, want het is niet schoon te houden (niet al onze katten zijn even zindelijk) en als het regent (vaak dus) blijft het water te lang staan. Dit zorgt onherroepelijk voor gezondheidsproblemen bij de oudere bewoners. Het zijn goddank niet eens enorm dure projecten en alles is redelijk goed uitvoerbaar. We hopen in het voorjaar te kunnen starten. 

Het dagelijks schoonhouden van het oude buitenverblijf is een enorm lastige klus die veel te veel tijd vergt ...

Help jij ook weer mee?? Zodat de opvangkatjes met droge voetjes buiten kunnen spelen en eindelijk van al het vocht af zijn....

NL 85 INGB 000 4761 772 tav St. Zwerfkatten havengebied IJmuiden (te Velsen-Noord)  ovv Kerst of 50% actie

Van 15 december 2017 tot 15 januari 2018

Bij nat weer zoeken de opvangkatten het hoger op om geen natte pootjes te krijgen ...

Jamilla ....

We zijn er even uit geweest met het blog, voornamelijk door gigantisch tijdgebrek (whats new??) maar ook doordat de allergie aan Marya's handen weer voor zoveel pijn zorgde, dat typen nauwelijks mogelijk was. Afin, we zijn er weer en pakken de draad op. Uiteraard is er in de tussentijd weer ontzettend veel gebeurd, en lijkt het vrijwel onmogelijk om al deze positieve én negatieve berichten alsnog te plaatsen (op onze facebook pagina lees je wél de oudere berichten omdat onze Lenneke dat bijna dagelijks bijhoudt). We houden het dus bij die nieuwtjes die bij ons het meest indruk maakten. Het vervolg op de vondst en terugkeer van zwervers Jamilla en Diègo is daar één van:

De verwilderde broer en zus Diègo en Jamilla zijn twee jaar geleden verdwenen van hun vaste voederplek op de Orionweg. Een paar weken geleden kwamen we in contact met de mensen bij wie zij een schuilplek hadden gevonden in de tuin, zie foto

Het heeft helaas niet zo mogen zijn; Jamilla heeft het niet gered. Gister zou ze voor de tweede keer aan het zwaar beschadigde oor geopereerd worden. Het oor was aangetast door een goed behandelbaar soort huidkanker. We hadden dus ook goede hoop op herstel. Ook de dierenarts was in aanvang optimistisch. Tot ze gister, terwijl Jamilla rustig onder narcose lag, de wond beter kon bekijken.
En waar we al een beetje bang voor waren bleek ook zo te zijn; er was te weinig weefsel over om te worden verwijderd zodat we er zeker van waren dat alle kankercellen weg bleven. Daarbij zou er te weinig huid over blijven om de wond goed te sluiten. Het bleek simpelweg niet mogelijk en in overleg hebben we besloten Jamilla in te laten slapen, maar het heeft heel wat traantjes gekost!
 
Heel veel dank aan ieder die zo heeft meegeleefd, inclusief de mensen die Jamilla buiten hebben verzorgd voor ze weer bij ons kwam. Ook dank aan een ieder die geld heeft gedoneerd voor de prijzige operatie die Jamilla's leven had moeten redden. Het heeft helaas niet zo ver mogen komen. Er was ruim 400 euro ingezameld. Dit geld wordt nu besteed aan andere operaties die nog te wachten staan. We zijn namelijk de laatste maanden bezig geweest met de hervaccinaties van alle opvangkatten en die worden daarbij extra goed gecontroleerd op eventuele andere gebreken. Daarbij zijn bij onze Toet en Ayrann ernstige gebitsproblemen geconstateerd die zo snel mogelijk verholpen moeten worden. Met het restant van het geld kan de eerdere operatie van Jamilla én haar crematie betaald worden. We hopen dat alle gevers zich daar in kunnen vinden!
 
Noorse Boskat Ayrann heeft een pijnlijke ontsteking in haar bek met wildvlees-groei ...
We kunnen nu alleen nog maar dankbaar zijn dat we Jamilla weer veilig bij ons hebben gehad, dat we haar de laatste weken nog konden verwennen en pijnbestrijding konden geven. We moeten er niet aan denken hoe dit was afgelopen als ze niet gevonden en gevangen was. Haar is goddank een lange en zeer pijnlijke lijdensweg bespaard gebleven.

Jamilla met het oor wat al bijna geheel was verdwenen. Dit soort (stabiele) huidkanker komt vaker voor bij wittige katten. Insmeren met zonnebrand kan dit voorkomen maar is niet mogelijk bij een verwilderde zwerfkat....

Lieve wilde Jamilla, we gaan je missen maar zijn heel blij dat je nog even bij ons was.   We zullen goed voor je geliefde broertje zorgen die nu gelukkig weer hernieuwde vriendschappen is aangegaan met de rest van de ex-Orionkatten in de opvang!

vrijdag 10 november 2017

Kort Bericht

Jullie weten het vast. We zijn druk.
Vanwege de spullen die aan alle kanten zijn binnen gekomen voor de later komende rommelmarkt kunnen we letterlijk onze kont niet meer keren. Daarom lopen wat noodzakelijke kleine verbouwingen in ons huis en verblijf wat vertraging op.
Verder zijn we in samenwerking met de dierenambulance Kennemerland te Heemskerk, door ons DAK genoemd, rond kasteel Marquette aan het vangen. Dit gaat om 2 gedumpte katten. Nummer 1 hebben we. Een schat van een beest. Hoe kunnen mensen toch dit doen?  Omtrent nummer 2 gaan vele verhalen. Een ervan gaat dat deze helemaal naar gasterij Kruisberg is gelopen. Dus we zijn voorlopig ook daar actief.
En dan gaan we vandaag, straks dus naar Gorinchem voor de Dierenlotdag. Daar wordt onze onvolprezen ambulance weer gekeurd. Niet een bekende APK, dat wordt elk jaar verzorgd door Garage Alliance te IJmuiden, maar keuring als dierenambulance.
Een lange dag. Reeds enige uren voor het schrijven van dit bericht zijn Daan en Marya begonnen met het verzorgen van de dieren, daarna gaan Marya en ik onderweg en zodra we begin avond terug zijn is dat weer de eerste actie, verzorgen van de dieren. Dus bij elkaar ongeveer 20 uur aaneengesloten in touw.
Zondag zullen we dus wel uitgeput onderuit gaan.

vrijdag 20 oktober 2017

Thuis gezocht, thuis gevonden ... ...

Deze drukke week zijn we ook bezig geweest met een aantal adopties. Onze Lelie, met het verminkte voorpootje, heeft een nieuw thuis gekregen bij Bernadette, samen met kater YaYa waarvoor we bemiddelde. Dat houdt in dat de kat in kwestie bij zijn oude eigenaar blijft tot wij een nieuw baasje hebben gevonden. Ook YaYa's huisgenoot Bommel zocht een nieuw Gouden Mandje en heeft die gister gevonden bij een dorpsgenote van ons. Ingrid en Bommel; veel geluk samen!
Dorpsgenote Ingrid viel als een blok voor de grappige snoet van de halve Britse Korthaar Bommel


Om Lelies vertrek moest ik innerlijk nog een traantje laten want de Rode Poes leefde bij mij in huis en dan is het onoverkomelijk dat ik me ga hechten aan zo'n opdondertje. Vooral omdat het best een speciaal poesje is. Er waren dan ook meerdere mensen in haar geïnteresseerd en dan is het lastig kiezen. Uiteindelijk hebben we vooral gekeken naar Lelies karakter en haar voorkeuren. 
 
Lelie heeft soms last van haar misvormde pootje en kan dan wat fel reageren. Reden om haar niet bij kleine kinderen te plaatsen...

Zo besloten we al vrij snel dat zij niet bij kleine kinderen geplaatst kan worden omdat ze soms een behoorlijke tik kan uitdelen. Maar ook mag zij niet naar buiten, en zal ze als binnenpoes gehouden moeten worden. Het misvormde pootje kan namelijk het medelijden opwekken van andere mensen die haar dan, wellicht goedbedoeld, niet op straat willen laten 'zwerven'. We zijn ervan overtuigd dat Lelie en YaYa in Heemskerk een fantastisch leven gaan krijgen!

Eigenlijk was het de bedoeling dat ook poes Hanna bij hen zou wonen, maar na een paar dagen bleek deze 'binnenpoes' die ook via een bemiddeling kwam, veel meer buitenpoes is dan ons was verteld. Na een tweetal dagen schreeuwen en mauwen was het duidelijk dat het nieuwe bazinnetje hier niet blij van werd, maar ook poes Hanna zo haar geluk niet zou vinden. Hanna is daarom nu weer bij ons tot we een geschikte match tegen komen. Een leuk gezin, met tuin, waar deze aanhankelijke, jonge dame welkom is. Andere katten of honden geen bezwaar!
Heel soms lukt een adoptie niet. In dit geval lag dat aan de verkeerde informatie die we kregen en zeker niet aan de lieve Hanna die nu wederom wacht op een fijn thuis!


Dat geldt ook voor poes Woepie en de wat schrikkerige Berend. Deze 'oude knakkers' van 13 jaar zoeken voor die laatste jaartjes nog een rustig thuis waar ze gezellig bij de kachel mogen liggen en soms een ommetje kunnen doen.

Berend woont nu nog bij zijn bazinnetje maar moet om persoonlijke redenen uit huis. En das niet niks als je al dertien jaar bent!
En natuurlijk hebben we nog meer lieve, leuke en ondeugende knuffels voor jullie; wat dacht je van de 7 maanden oude Ravel? Deze Ragdoll laat zich heel graag aaien, komt graag buiten in een omheinde tuin of op balkon en past eigenlijk overal. De chronische snotneus krijg je er echter bij! Zoek je iets meer uitdaging dan kun je gaan voor de schuwere Stella (4 jaar), suikerzieke schootpoes Miep die dagelijks injecties Insuline nodig heeft of de lieve Nousha die een plas-verleden heeft wat vermoedelijk komt door de aanwezigheid van andere katten. Dit schatje kan dus niet bij soortgenootjes geplaatst worden! En zo zijn er meer....


Zoek jij een leuk huisgenootje? Vraag ons gerust naar de opties!


Ravel kijkt een beetje scheel maar wat staat hem dat schattig!

Zo lief....!

De afgelopen week werden we nog gebombardeerd met pakketten en pakketjes en stonden er zomaar lieve mensen bij de deur. Vanwege Dierendag, voor de zieke Mona en vooral ook 'zomaar'. We werden er een beetje verlegen van. Daarom ook 'zomaar' een dikke knuffel voor Larissa & Wouter, Irma & Manon, Yvon & Sander, Lucy, Karin, José & gezin, Bianca en Yvonne B. En uiteraard iedereen die ik vergeten ben of waarvan ik de naam niet weet....

Larissa & Wout brachten speeltjes voor de katten én zelfgemaakte bonbons voor onze vrijwillige meiden (zie foto verder beneden) en dat vinden we ook leuk!

Stapels kunststof opbergdozen van Lucy en verhuisdozen van Michel ....
 

Kilo's heerlijke brokjes voor de katten maar Beun en Mini-Me hebben nu vooral oog voor de bonbons daarboven....

Manon en Irma brachten tijdens een nachtelijk bezoekje dozen vol speeltjes, mandjes en kattengras mee. Ragdoll- kitten Ravel vind het geweldig!

Dankzij donaties op Dierendonatie.nl hebben we nu een warmte-camera in ons bezit; met deze 'camera' kunnen we dwars door bosjes en muren kijken. Onmisbaar tijdens onze speurtochten naar verstopte kittens en gewonde (zwerf)katten.... Op de foto zie je nog net de omtrek van de kat die daar achter verscholen zit en waarvan je zo alleen de glimmende oogjes ziet.


Katten (ge)vangen ....

We hadden eerder al gemeld dat we op verschillende locaties bezig zijn met het vangen van zwerfkatten en - kittens. Deze week was redelijk succesvol. De oudste vier kittens van stal zijn veilig binnen, en ook de verwilderde papa liet zich snel vangen. Hij nam ons dit echter niet in dank af en de paar dagen dat hij bij ons in de opvang verbleef, heeft hij het ons niet makkelijk gemaakt! Daarom kreeg hij de toepasselijke naam Woest. Inmiddels is hij gecastreerd en gechipt weer uitgezet op stal, waar hij wordt verzorgd door Astrid en haar dochter.

Moeder en dochter zorgen voor de zwervertjes op stal ...

 
Kater Woest terug op thuisbasis ....

Daar gaan we volgende week verder om de laatste twee ukkies van 5 weken oud, hun mama én de moederpoes van de oudere kittens te vangen. Hopelijk gaat dit net zo snel!
Freek laat Woest vrij na castratie ...

 
Katten-Walhalla in de hooiberg ....

Maar ook kater Diégo hebben we deze week met ons net kunnen pakken. Gelukkig met medewerking van de mensen die hem, en zijn gewonde zus Jamilla, verzorgden. Eerder hadden ze de Dierenambulance Velsen gevraagd om te helpen en dat liep uit op een mislukking. Het werkt ook niet als je met die grote krakende ambulance uniformen aan, en een paar grote handschoenen aan je handen, op een verwilderde kat afstapt. Die rent natuurlijk weg. En het heeft al helemaal geen zin om daar vervolgens achter aan te gaan rennen...

Gelukkig kregen we na overleg met de melders de gelegenheid om Diégo binnenshuis bij hen op te sluiten, in de hal. Daar kon hij geen kant op. Vervolgens hebben we heel rustig en bedaard het net over hem heen gegooid en konden we de angstige kater daarna met een handdoek over hem heen rustig in een kooitje stoppen. Binnen vijf minuten was de klus geklaard. Geen gejaag, geen stress en iedereen happy!


Diégo weer veilig in ons midden na jaren afwezigheid. Met dank aan Mike en Yanaika!


Helaas krijgen we vaker te maken met klachten over domme vangacties door onvakkundige mensen. Zo werden we onlangs ook gevraagd om een bejaarde dame te helpen bij de tijdelijke verzorging van haar wat schuwe kat. Het beestje was net geopereerd en had een paar dagen medicatie nodig. Iets wat deze oudere dame zelf niet kon. De kat was haar iedere keer net te snel af en verschool zich onder en tussen de meubels in de huiskamer. Ook zij heeft in eerste instantie gevraagd of iemand van de Dierenambulance Velsen haar kon helpen. Waarom ze dan niet iemand sturen die iets meer verstand heeft van schuwe katten is mij een raadsel.

Wederom komt er dan een vrijwilliger in uniform. Alleen dat al schrikt een angstige kat af. Reden waarom wij dus geen pakken of uniformen dragen. Vervolgens gaat zo iemand achter de kat aan rennen. Fout! Dat win je niet van een gezonde kat.... 
Ik ben nu niet zo heel aardig tegenover de Dierenambulance Velsen. En dat is tegen mijn gewoonte in, maar ik heb hier mijn redenen voor helaas. Op een later tijdstip komen we hier nog op terug....

Na veel gestress bleven de eigenaresse én de kat getraumatiseerd achter. Dit was eens maar nooit meer. Daags daarop mochten wij de honneurs waar nemen. Dan ga ik al voorbereid naar binnen; snoepjes en wat lekkers in de hand, medicatie (notabene vloeibaar dus veel makkelijker geven dan een pilletje!) in mijn mond geklemd.

En dan ga ik gewoon even in de hoek bij de kat zitten praten, naar hem knipogen, aan mijn hand laten ruiken. Pas als hij rustig is en een snoepje aanneemt pak ik hem zonder handschoenen op en neem hem op schoot. En dan met rust en beleid krijgt hij zijn medicijnen en een dikke knuffel, mét wat lekkers. Zo blijven we vriendjes, laat ik een positieve indruk bij hem achter en zal hij de dag daarop minder angstig zijn. Wat dus ook het geval was....

Katten vangen of gewoon al het werken met 'moeilijkere' katten vraagt om enig gezond verstand en voornamelijk om rust en geduld. Voorkom vooral hectische toestanden, paniekerige achtervolgingen en draag geen grote bedreigende handschoenen en krakende knalgroene pakken. Daar zou iedereen immers voor wegrennen....
 
Als iemand zo op mij afkomt neem ik ook de benen! Wij dragen daarom in principe nooit handschoenen....

dinsdag 10 oktober 2017

Zara, lieve Zara ...

Een paar jaar geleden kwamen ze binnen: Lou-Lou en Zara. Twee naaktkatten. Zo lelijk had ik een kat nog nooit gezien. Maar al gauw werd ik verliefd op ze. Wat een bijzondere schepseltjes! De voormalige eigenaresse had afstand gedaan van de toen 9-jarige zusjes om onbegrijpelijke redenen: 

Spynxen (naaktkatten) hebben meer verzorging nodig dan een doorsnee huiskat. Door het gemis aan vacht hebben deze dieren veel meer zweet dat als een bruinige laag op je kleding of de slaapplaatsjes kan blijven liggen. Naaktkatten moeten dus geregeld gewassen worden, en daarna met olie ingesmeerd om te voorkomen dat de kwetsbare huid geïrriteerd raakt.

Zara & Lou-Lou, altijd koud, altijd samen onder de dekens ...

Tevens hebben ze rare 'klauwtjes' die snel ontsteken en ook overal in blijven haken, hebben ze meer last van oorsmeer en vraagt ook dit om de nodige extra zorg. Maar naaktkatten hebben vooral vaak last van gevoelige darmen. Wat kan resulteren in 'poep-ongelukjes' of overmatig braken. Niet heel handig om dan te bedenken dat je het huis geheel wit wil richten. Iets wat de vorige eigenaresse in al haar wijsheid besloot. Haar huisdieren moesten maar verkassen...

Ze waren hier welkom, zeker toen ik ze voor het eerst zag; een boze blik in hun ogen deed me vermoeden dat ze niet zo'n heel leuk leven hadden gehad. In de jaren daarop bloeiden de zusjes op. Hun blik werd open en helder en de twee waren onafscheidelijk. Gelukkig was het Lou-Lou die als eerste bezweek aan haar darmklachten. Zij hing erg aan Zara en had het zonder haar roze zus niet lang gered. Zara vond na Lou-Lou's dood troost bij mij en was nooit ver bij me vandaan. Het was voor mij dan ook niet te missen dat ik haar oog groter en dikker zag worden. 


Toen na twee dagen ook bij haar bekkie een bult begon te vormen werd het tijd om de dierenarts een bezoekje te brengen. Doodsbang was ik, maar had nog een sprankje hoop. Was dit een tumor of gewoon toch een simpele ontsteking? Nu moet je weten dat naaktkatten een soort rubberachtige lippen hebben. En dat je die niet open krijgt als de kat in kwestie niet meewerkt. Ook bij de dierenarts gaf Zara niet prijs wat zich in haar bek afspeelde. We besloten haar op antibiotica te zetten. Mocht de zwelling slechts een ontsteking of abces zijn, dan zou die met de medicatie vanzelf snel slinken.

Het gebeurde niet. Daarmee werd alles duidelijk en mijn hoop teniet gedaan. Dit kon niets anders zijn dan een tumor. Die heel snel groeide. Ik heb nog twee dagen van Zara mogen genieten. Haar 's nachts toegestaan om stiekum bij mij onder de dekens te kruipen. Haar warme lijfje dicht tegen mij aan. Haar klauwtjes pijnlijk om mijn been geslagen. Tot op de ochtend van dag drie ik met Daniëlle bespreek wanneer hét moment voor Zara daar is. Zullen we morgenochtend de afspraak maar maken? Zodat ik haar nog één laatste avond bij me heb?

Zara zelf geeft op dat moment het antwoord. Ze begint te spugen en bloed komt uit haar bekkie. Ze heeft daarna moeite met ademhalen en duidelijk pijn. Er is geen vanavond meer. We moeten nú beslissen. Een uurtje later is de praktijk open en rijden Daan en ik, met Zara op mijn schoot naar de dierenarts. Zara is rustig en knort zachtjes onder mijn streling. De weg heen duurt veel te kort en met lood in mijn schoenen stap ik naar binnen. Ook Daan heeft het moeilijk maar maakt nog snel een paar fotoos.

Laatste foto van Zara op de behandeltafel, met daarop zichtbaar het dikkere oog (op de foto rechts). Nog een paar minuutjes...
Zara's  laatste reis is begonnen. Ik probeer die zo stressloos mogelijk te laten zijn, dus slik mijn tranen weg. Mijn keel doet zeer en mijn ogen branden. Daag lieve lieve Zaar... jij gekke oude Sphynx. Je bent 12 jaar geworden wat voor een naaktkat bejaard is. Ik ben blij dat we die laatste jaren voor jou zo mooi konden maken. Dat jij er toe hebt gedaan. Dat jouw leven zinvol was... maar mijn hart doet pijn en het gemis is enorm.

Pas na haar dood kregen we goed zicht op de tumor in haar kaak, die zo snel groeide en zoveel ruimte innam dat ook het oog begon uit te puilen. Helaas zijn dergelijke tumoren zeer moeilijk te zien door hun plaats helemaal achter in de bek. Reden te meer om je kat te laten wennen aan geregelde bek- inspecties. Ernstige gebitsproblemen en dit soort agressieve tumoren komen we helaas vaker tegen ...
Al zo vaak afscheid genomen van innig geliefde kattenmaatjes. Het verdriet blijft, de pijn went nooit. Je leert het alleen sneller een plekje te geven .... Voor altijd in ons hart 'Zara Hopefull van Coconika'